Η Ιερά Σύνοδος για την προθήκη ονόματος χειροτονίας ή κου­ράς κληρικών και μοναχών στις ληξιαρχικές πράξεις

Εγκύκλιο σημείωμα με το οποίο ενημερώνει σχετικά με την απλούστευση της διαδικασίας για την προσθήκη του ονόματος χειροτονίας ή κουράς κληρικών και μοναχών στις ληξιαρχικές πράξεις, εξέδωσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Πρόκειται για μία λύση που έφερε δια νόμου το Υπουργείο Εσωτερικών, σε ένα διαχρονικό πρόβλημα ιερέων και μοναχών οι οποίο πλέον αποφεύγουν με τον τρόπο αυτό την πολύπλοκη διαδικασία και τις προσφυγές στα δικαστήρια, καθώς, πριν την σχετική νομοθετική ρύθμιση, η καταχώρηση του νέου ονόματος μετά την χειροτονία ή την κουρά τους απαιτούσε απόφαση δικαστηρίου με γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες.

Με το άρθρο 38 του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και λοιπές διατάξεις», η διαδικασία απλουστεύεται και αρκεί η προσκόμιση στο ληξιαρχείο της βεβαίωσης της προϊσταμένης εκκλησιαστικής Αρχής.

Αναλυτικά το Εγκύκλιο σημείωμα της Ιεράς Συνόδου:

Πρός

τήν Ἱ­ε­ρά Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πή Ἀ­θη­νῶν

τίς Ἱ­ε­ρές Μη­τρο­πό­λεις τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

τό Δι­ορ­θό­δο­ξο Κέν­τρο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

τήν Ἀ­πο­στο­λι­κή Δι­α­κο­νί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

τίς Ἱ­ε­ρές Συ­νο­δι­κές Μο­νές

τά Ἱ­ε­ρά Ἡ­συ­χα­στή­ρια

τίς Ὑ­πη­ρε­σί­ες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

Διά τοῦ πα­ρόν­τος σᾶς γνω­ρί­ζου­με ὅ­τι, δυ­νά­μει τοῦ ἄρ­θρου 38 τοῦ νό­μου 5720/2026 (ΦΕΚ Α΄ 9/23.1.2026), τρο­πο­ποι­ή­θη­κε τό ἄρ­θρο 1 τοῦ ν. 344/1976 (Α΄ 143) καί προ­στέ­θη­καν σέ αὐ­τό τέ­ταρ­το καί πέμπτο ἐ­δά­φιο, πού προ­βλέ­πουν ὅ­τι:

«1. … Ει­δι­κά για κλη­ρι­κούς παν­τός βαθ­μού ι­ε­ρο­σύ­νης και μο­να­χούς, που α­νή­κουν στη δύ­να­μη κλη­ρι­κών ή εί­ναι εγ­γε­γραμ­μέ­νοι στα μο­να­χο­λό­για Ι­ε­ρών Μο­νών και Η­συ­χα­στη­ρί­ων αν­τί­στοι­χα, της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος, της Εκ­κλη­σί­ας της Κρή­της, των Ι­ε­ρών Μη­τρο­πό­λε­ων της Δω­δε­κα­νή­σου, της Πα­τρι­αρ­χι­κής Ε­ξαρ­χί­ας Πά­τμου, του Α­γί­ου Ό­ρους, του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τρι­αρ­χεί­ου, των ορ­θό­δο­ξων Πα­τρι­αρ­χεί­ων, ορ­θό­δο­ξων Ι­ε­ρών Αρ­χι­ε­πι­σκο­πών και ορ­θό­δο­ξων Εκ­κλη­σι­ών, που εί­ναι δογ­μα­τι­κώς ε­νω­μέ­νες με το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χεί­ο, κα­τα­χω­ρί­ζε­ται ως προ­σθή­κη στο πλη­ρο­φο­ρια­κό σύ­στη­μα του άρ­θρου 8Α, το ό­νο­μα της χει­ρο­το­νί­ας των κλη­ρι­κών ή της κου­ράς των μο­να­χών εν­τός ε­νός (1) μη­νός α­πό την υ­πο­βο­λή σχε­τι­κής αί­τη­σης των εν­δι­α­φε­ρό­με­νων μα­ζί με βε­βαί­ω­ση της προ­ϊ­στα­μέ­νης τους εκ­κλη­σι­α­στι­κής αρ­χής (Πα­τρι­αρ­χεί­ου, Ι­ε­ράς Συ­νό­δου, Ι­ε­ράς Αρ­χι­ε­πι­σκο­πής ή Ι­ε­ράς Μη­τρό­πο­λης κα­τά πε­ρί­πτω­ση) για το ό­νο­μα της χει­ρο­το­νί­ας ή μο­να­χι­κής κου­ράς τους. Σε πε­ρί­πτω­ση α­πώ­λειας της ι­δι­ό­τη­τας του μο­να­χού ή του κλη­ρι­κού, η αρ­μό­δια εκ­κλη­σι­α­στι­κή αρ­χή του τέ­ταρ­του ε­δα­φί­ου ή η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεί­α Θρη­σκευ­μά­των του Υ­πουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας, Θρη­σκευ­μά­των και Α­θλη­τι­σμού ε­νη­με­ρώ­νει α­μελ­λη­τί τον οι­κεί­ο δή­μο για να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η με­τα­βο­λή».

Πλέ­ον με­τά τήν ἔ­ναρ­ξη ἰ­σχύ­ος (23.1.2026) τῆς ὡς ἄ­νω νο­μο­θε­τι­κῆς τρο­πο­ποι­ή­σε­ως τοῦ ἄρ­θρου 1 τοῦ ν. 344/1976 δέν ἀ­παι­τεῖ­ται προ­σφυ­γή στή δι­κα­στι­κή δι­α­δι­κα­σί­α ἑ­κου­σί­ας δι­και­ο­δο­σί­ας προ­κει­μέ­νου νά γί­νει προ­σθή­κη τοῦ ὀ­νό­μα­τος τῆς χει­ρο­το­νί­ας ἤ κου­ρᾶς στίς λη­ξι­αρ­χι­κές πρά­ξεις.

Ἀρ­κεῖ ἡ ὑ­πο­βο­λή αἰ­τή­σε­ως τοῦ ἐν­δι­α­φε­ρο­μέ­νου πρός τήν ἁρ­μό­δια λη­ξι­αρ­χι­κή ὑ­πη­ρε­σί­α, πού πρέ­πει νά συ­νο­δεύ­ε­ται ἀ­πό βε­βαί­ω­ση τῆς ἁρ­μό­διας Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως (γιά δι­α­κό­νους, πρε­σβυ­τέ­ρους, μο­να­χούς καί μο­να­χές) ἤ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου (ὡς πρός Μη­τρο­πο­λί­τες καί Ἐ­πι­σκό­πους). Ἡ ἀ­νω­τέ­ρω βε­βαί­ω­ση τῆς ἁρ­μό­διας Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως ἤ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου θά ἀ­να­φέ­ρει ὡς ἐ­λά­χι­στα στοι­χεῖ­α τά κα­τά κό­σμον στοι­χεῖ­α, ὀ­νο­μα­τε­πώ­νυ­μο, πα­τρώ­νυ­μο, μη­τρώ­νυ­μο, ἡ­με­ρο­μη­νί­α γεν­νή­σε­ως, Α.Δ.Τ. ἤ Α.Φ.Μ. τοῦ ἐν θέ­μα­τι κλη­ρι­κοῦ, μο­να­χοῦ ἤ μο­να­χῆς, τήν ἡ­με­ρο­μη­νί­α καί τόν Ἱ­ε­ρό Να­ό ἤ Ἱ­ε­ρά Μο­νή ὅπου ἔ­λα­βε χώ­ρα ἡ χει­ρο­το­νί­α ἤ κου­ρά καί τό ὄ­νο­μα πού ἔ­λα­βε κα­τά τήν χει­ρο­το­νί­α ἤ κου­ρά κα­τά πε­ρί­πτω­ση. Ἀ­φοῦ ὑ­πο­βλη­θεῖ αἴ­τη­ση τοῦ ἐν­δι­α­φε­ρο­μέ­νου κλη­ρι­κοῦ, μο­να­χοῦ ἤ μο­να­χῆς με­τά τῆς ὡς ἄ­νω βε­βαι­ώ­σε­ως στήν ἁρ­μό­δια λη­ξι­αρ­χι­κή ὑ­πη­ρε­σί­α, ἡ ὁ­ποί­α γί­νε­ται δε­κτή ἐν­τός ἑνός (1) μη­νός, θά εἶ­ναι δυ­να­τή ἡ προ­σθή­κη στήν λη­ξι­αρ­χι­κή πρά­ξη καί τοῦ ὀ­νό­μα­τος τῆς χει­ρο­το­νί­ας ἤ κου­ρᾶς καί ἡ πε­ραι­τέ­ρω ἔκ­δο­ση ἐγ­γρά­φων ταυ­το­προ­σω­πί­ας (ἀ­στυ­νο­μι­κῆς ταυ­τό­τη­τας, δι­α­βα­τη­ρί­ου κ.λπ.) τοῦ ἐν θέ­μα­τι κλη­ρι­κοῦ, μο­να­χοῦ ἤ μο­να­χῆς, πού θά πε­ρι­λαμ­βά­νουν, ἐ­πι­πλέ­ον τοῦ κο­σμι­κοῦ, καί τό ὄ­νο­μα τῆς χει­ρο­το­νί­ας ἤ κου­ρᾶς, ὅ­πως καί ἡ ἀν­τί­στοι­χη ἐ­νη­μέ­ρω­ση κά­θε ἄλ­λου κρα­τι­κοῦ μη­τρώ­ου τη­ρή­σε­ως τῶν στοι­χεί­ων ταυ­το­προ­σω­πί­ας.

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Σκιάθου Ἰωάννης