Από την εορτή της Κυριακής των Αποκριών στον Άγιο Θωμά Γουδίου 15-2-26 !
-
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Στο μείζον ηθικό πρόταγμα της ζωής μας την τελική κρίση, είναι αφιερωμένη από την εκκλησία μας η Κυριακή των Αποκριών της 15-2-2026. Και ενώπιον αυτής της κορυφαίας στιγμής για κάθε άνθρωπο, του επονομαζόμενου και τελικού απολογισμού, ο μεγαλοδύναμος Θεός, μας θέλει να έχουμε πορευτεί στη ζωή μας με αγάπη, με φιλαλληλία και αλληλεγγύη. Προστρέχοντας τους αδύναμους συνανθρώπους μας, όπου γύρω μας υπάρχει πόνος, κακοπάθεια, ηθική συντριβή και απελπισία και όχι επαναπαυόμενοι μόνο, στην δική μας προσωπική ευδοκίμηση και υλική ευημερία. Μας θέλει στον απολογισμό μας ενάρετους, κοπιάσαντες για τη αρετή και την αγάπη, σε μια εκκλησία που μετέχουμε όχι για να αποθεραπεύσουμε τις δικές μας προσωπικές αδυναμίες και να προβαλλόμαστε κοινωνικά, μα για να στηρίζουμε ηθικά και υλικά, όλους τους κατατρεγμένους αδελφούς μας, που οι περιστάσεις ης ζωής τους περιέφεραν σε δεινή θέση. Μόνο μέσα από μια τέτοια πνευματική αντίληψη για το λόγο του Χριστού, μπορούμε να παρουσιαστούμε μπροστά του προετοιμασμένοι, για την τελική κρίση. Λίγο πριν το θάνατό του, τα παραπάνω ηθικά μηνύματα απηύθυνε ο Ιησούς στη σχετική παραβολή προς τους μαθητές του. Ήτοι : «Ὅταν τίθωνται θρόνοι, καὶ ἀνοίγωνται βίβλοι, καὶ Θεὸς εἰς κρίσιν καθέζηται, ὢ ποῖος φόβος τότε!. Ἀγγέλων παρισταμένων ἐν φόβῳ, καὶ ποταμοῦ πυρὸς ἕλκοντος, τί ποιήσομεν τότε οἱ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις ὑπεύθυνοι ἄνθρωποι; ». Που θα πεί, ότι όλοι οι μελοθάνατοι αφήνουν στους οικείους τους ως παραγγελία τις τελευταίες επιθυμίες τους. Και η επιθυμία του Κυρίου δεν ήταν για τον ίδιο, αλλά ήταν προς τους μαθητές του, για την φροντίδα των ελαχίστων. Για κείνους που θα υφίσταντο μεγάλο πόνο και τα βάσανα του κόσμου. Αυτούς για τους οποίους σημείωνε εμφατικά «Αλλοίμονο σε όποιον σκανδαλίσει κάποιον από αυτούς τους αδελφούς μου τους μικρούς». Με ηθική μέριμνα ο Χριστός φρόντισε για να μην ισοπεδωθούν οι «ελάχιστοι», οι μικροί και απολέσουν την ψυχή τους.
Και η παραβολή του της Κυριακής των Αποκριών, της τελικής κρίσης, αφορούσε τους Φαρισαίους. Δοθέντος ότι οι Φαρισαίοι όλων των εποχών είναι οι ανάλγητοι, οι σκληροί, οι αδιάφοροι, οι αλαζονικοί, που φέρουν το όνομα του Χριστού, αλλά δεν υλοποιούν το θέλημά του. Εκείνη την εποχή μεθόδευαν τον θάνατο του Χριστού, αύριο και μέσα από τους κόλπους της εκκλησίας, θα ετοιμάσουν την ισοπέδωση των μικρών και αδύναμων αδελφών τους. Και στην τελική μας κρίση ο Κύριος, δεν θα μας ερωτήσει αν νηστεύσαμε, αν προσευχηθήκαμε επαρκώς, η αν ήμασταν τυπικοί στη λατρεία της εκκλησίας μας, αλλά αν ταΐσαμε έναν πεινασμένο, αν ξεδιψάσαμε έναν διψασμένο, αν ντύσαμε έναν γυμνό ! Ήτοι : Πείνασα και με τάισες; Δίψασα και με πότισες; Ήμουν γυμνός και με ένδυσες; Αυτό το ηθικό καθήκον μας απέθεσε ο Χριστός, την φροντίδα των αδυνάτων και όχι την τυπική λατρεία. Για τούτο εξάλλου κι ταυτίστηκε, με τους ταπεινούς και καταφρονεμένους της εποχής του.
Αυτά τα ωραία ηθικά μηνύματα και τόσο καίρια για την πορεία της ζωής μας ακούσαμε την Κυριακή των Αποκριών, στον ιερό ναό του Αγίου Θωμά Γουδίου. Της Κυριακάτικης λειτουργίας χοροστάτησαν οι ευλαβείς ιερείς του κ.κ. Αρχιμανδρίτης και προϊστάμενος του Αγίου Θωμά, Αλέξιος Μπουρλής και Κανάκης Ευγένιος, Κατσώνης Παναγιώτης και Κολοβός Ισίδωρος. Και με το πέρας της λειτουργίας ο ευσεβής Αρχιμανδρίτης Πατέρας Αλέξιος, με τον έμπεδο θεολογικά λόγο του, μας ανέπτυξε την ηθική ερμηνεία για τη ζωή μας, της παραβολής του Χριστού, μέσα από το μείζον πρόταγμα της τελικής κρίσης.
Χρόνια Πολλά και Καλό Τριώδιο αγαπημένοι φίλοι !
