Η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ) συνεχίζει να συζητά με τους Πολιτιστικούς Φορείς του τόπου, όπως και με κάθε ιδιώτη που ενδιαφέρεται να ενημερωθεί, στο πλαίσιο των Συναντήσεών της με θέμα: «Ο Κρητικός Πολιτισμός σε… Κρίση;». Στη σημερινή εποχή των αντιφάσεων και των ραγδαίων εξελίξεων, τίθενται ερωτήματα σχετικά με την Τοπική Ανάπτυξη και την Αξιακή Κρίση. Παράλληλα, επαναπροσδιορίζονται όροι όπως Πολιτισμός, Κοινότητα, Ανάπτυξη, Βιώσιμος Τουρισμός, Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά κ.α.
Μετά την 1η επιτυχημένη Συνάντηση, στις 16 Φεβρουαρίου, με ομιλητή τον Εμμανουήλ Βαρβούνη, Καθηγητή Λαογραφίας Δ.Π.Θ. και τίτλο της εισήγησής του: «Τι σημαίνει πολιτισμός σήμερα στην Κρήτη;», προχωρά στη δεύτερη ανάλογη διοργάνωση, στις 25 Φεβρουαρίου, με τον Ιωάννη Θεμ. Τσουχλαράκη, Πολιτισμολόγο, Ερευνητή, Συγγραφέα και τη διάλεξή του:
«Ο Κρητικός Παραδοσιακός Χορός εντός και εκτός Κρήτης.
Εκφάνσεις, Παρεμβάσεις και Επιδράσεις, από το 1913 ως σήμερα.
Ορόσημα, Εποχές – Σταθμοί.»
Ο ομιλητής παρουσιάζει, αναλύει και αποκαλύπτει, τον «Κόσμο» του Κρητικού Χορού, από την Ένωση και μετά, εστιάζοντας στα φαινόμενα παρεμβατικότητας, επιδραστικότητας και αναθεωρητισμού των δεκαετιών ’50 και ’60, καθώς προσομοιάζουν με εκτεταμένες, ανάλογες, πρακτικές του καιρού μας. Μία ομιλία ενημέρωσης, προβληματισμού, αναστοχασμού και προτεινόμενου σχεδιασμού. Σε μία εποχή που το επίθετο παραδοσιακός (-ή-ό) έχει «χάσει» τη σημασία του, καθώς οι περισσότεροι το εκλαμβάνουν όπως εκείνοι νομίζουν, απαιτείται σαφής επαναπροσδιορισμός του. Διότι η πρόοδος επιτυγχάνεται με φιλομάθεια και φιλαλήθεια.
Όπως έγινε στην 1η συνάντηση, έτσι και στη 2η οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν με τον ομιλητή. Η συμμετοχή είναι δωρεάν, ενώ η ημερίδα θα ολοκληρωθεί με την εξαγωγή συμπερασμάτων και τον ορισμό πρωτοβουλιών για υγιή τοπική ανάπτυξη.
Οι τοπικοί θεσμικοί φορείς, οι σύλλογοι, οι τοπικές επιχειρήσεις και οι απλοί κάτοικοι του νησιού έχουμε το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να γνωρίζουμε τον Πολιτισμό μας, τα άυλα και υλικά προϊόντα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τον τρόπο διάσωσης, προβολής και διάδοσής τους, καθώς και τις σύγχρονες μεθόδους και πρακτικές μίας υγιούς, πολυεπίπεδης και μακροπρόθεσμης Ανάπτυξης.
