Jerondi i ndriçuar, Emilian Simonopetriti(1934-2009) shpreh se: “Vetmi ndien ai i cili nuk ka dashuri për tjetrin dhe vetmia bëhet më e madhe kur unë dëshiroj të më duan. Cilido njeri, qoftë mbret ose lypës, sapo t’i lindë dëshira që dikush ta dojë, menjëherë do të ndihet i vetmuar”.
Shën Agustini (shek 354-430), filozof edhe teolog i krishterë, thotë: “Zemrat tona do të jenë të vetmuara dhe të shqetësuara, për sa kohë ne nuk kërkojmë qetësinë e tyre pranë Perëndisë”.
Jo vetëm teologët, por edhe njerëzit e tjerë janë shprehur mbi vetminë që vjen nga mosbesimi në Zot ,si fizikanti dhe sizmologu i madh, Çarls Rihter (1900-1985), që thotë: “Asnjeri nuk është aq i vetmuar në këtë botë, sa njeriu i cili ka mohuar Perëndinë”.