E DIELA II E LLUKAIT
“Duajini armiqtë tuaj” – Rruga drejt ngjashmërisë me Perëndinë!
Në Katedralen “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë u kremtua sot Liturgjia Hyjnore e së Dielës II të Llukait, nën drejtimin e Fortlumturisë së Tij, Kryepeshkopit Joan, në bashkëmeshim me Episkopin e Amantias, Hirësinë e Tij Ignat.
Fragmenti i Ungjillit sipas Llukait 6:31-36 na tregonte për Zotin Krisht që fton nxënësit e Tij në një dimension që tejkalon drejtësinë njerëzore; dashurinë për armiqtë, bekimin e atyre që na mallkojnë dhe të bërit mirë ndaj atyre që na urrejnë.
Predikimin e kësaj të Diele e mbajti Episkopi i Amantias, Hirësi Ignati, i cili e ndërlidhi mesazhin e pjesës ungjillore me thirrjen themelore të Krishterimit për t’u bërë “bij të të Lartit”.
Duke iu referuar parimit të njohur si “Rregulli i Artë” – “Bëjuni të tjerëve ashtu siç do të donit t’ju bëjnë ata juve”, Hirësi Ignati theksoi se kjo fjalë e Krishtit nuk është thjesht një rregull etik për marrëdhëniet njerëzore, por një kriter i thellë i jetës shpirtërore.
Njeriu thirret ta shohë tjetrin jo sipas përfitimit, statusit apo qëndrimit të tij ndaj nesh, por duke e vendosur veten në vendin e tij. I pasuri të mendojë si i varfëri, mësuesi si nxënësi, eprori si vartësi, kleriku si besimtari dhe ai që ka pushtet si ai që ndodhet nën pushtetin e tij. Në këtë mënyrë, drejtësia shndërrohet në një marrëdhënie të vërtetë njerëzore.
Por, siç theksoi Hirësi Ignati, Krishti na kërkon diçka edhe më të lartë se drejtësia – dashurinë e përsosur.
“Duajini armiqtë tuaj” nuk është një këshillë për të harruar të keqen apo për të mohuar të vërtetën. Është thirrje për të mos lejuar që e keqja e tjetrit të prodhojë të keqe brenda nesh. Mund të mos pajtohemi me dikë, mund të kundërshtojmë idetë dhe veprimet e tij, por dashuria ndaj personit nuk duhet të ketë kufij.
Në këtë kuptim, dashuria e krishterë është aktive: fal, duron, shërben, bën mirë, nuk ushqen armiqësi dhe nuk e mban të keqen si borxh në zemër.
Hirësi Ignati e ilustroi këtë të vërtetë përmes figurës së kopshtit shpirtëror. Nuk mjafton të çrrënjosim ferrat e pasioneve; në vendin e tyre duhet të mbjellim virtytet. Errësira nuk largohet vetëm duke e dëbuar atë, por duke lejuar që drita të hyjë. Po kështu, urrejtja nuk mposhtet vetëm duke thënë “mos urre”, por duke kultivuar dashurinë.
Një nga imazhet e predikimit ishte ai i trenit që ka dalë nga binarët. Zgjidhja nuk është vetëm të diskutohet pafundësisht se përse doli nga rruga, por ta rikthesh në binarë. Dhe binarët që Krishti i ka vendosur për jetën njerëzore janë të qartë:
“Bëjuni të tjerëve ashtu siç do të donit t’ju bëjnë ata juve.”
Pikërisht për këtë arsye, kjo fjalë e Krishtit është njohur si Rregulli i Artë.
Në përfundim të Liturgjisë Hyjnore, Fortlumturia e Tij, Kryepeshkopi Joan, u ndal veçanërisht te urdhërimi i Krishtit: “Duajini armiqtë tuaj”, duke e lidhur atë me misterin e krijimit të njeriut sipas ikonës dhe ngjashmërisë së Perëndisë.
“Në Bibël thuhet se njeriu u krijua sipas ikonës dhe ngjashmërisë së Perëndisë. Ikona ndodhet në çdo njeri. Ndoshta është e errësuar tek ne, por ikona ndodhet”, theksoi Kryepeshkopi.
Por çfarë është ajo që e bën njeriun të ngjashëm me Perëndinë?
Përmes një ngjarjeje të ndodhur nga jeta e Shën Paisit të Madh, Kryepeshkopi Joan solli përgjigjen e kësaj pyetjeje.
Shën Paisi i Madh, një prej asketëve të shquar të shkretëtirës, kishte një nxënës i cili u largua nga manastiri dhe më pas filloi të predikonte kundër krishterimit. Megjithatë, Shën Paisi nuk pushoi së luturi për të. Pas një viti lutjesh të vazhdueshme, iu shfaq Krishti dhe e pyeti përse lutej për një prej armiqve të Tij.
Shën Paisi iu përgjigj se pikërisht për këtë njeri po lutej.
Dhe Krishti i tha: “Pais, je bërë i ngjashëm me Mua”.
Kjo është tema qendrore e mesazhit ungjillor të kësaj të Diele.
Ajo që e bën njeriun të ngjashëm me Perëndinë është dashuria. Dhe kulmi i kësaj dashurie është aftësia për të dashur edhe atë që nuk na do.
Sepse, siç na kujton vetë Krishti: “Nëse doni ata që ju duan, çfarë hiri keni? Edhe mëkatarët duan ata që i duan”.
Prandaj, urdhërimi për të dashur armiqtë nuk është një ideal i paarritshëm, por një rrugë konkrete e shndërrimit shpirtëror. Është mënyra përmes së cilës njeriu, duke luftuar egon, urrejtjen dhe armiqësinë, rikthen në vetvete shkëlqimin e ikonës hyjnore.
Dhe pikërisht këtu qëndron sfida dhe njëkohësisht madhështia e jetës së krishterë:
Të mos lejojmë që urrejtja e tjetrit të ndryshojë zemrën tonë.
Të mos i përgjigjemi së keqes me të keqe.
Të duam edhe ata që nuk na duan.
Sepse dashuria për armiqtë nuk është dobësi; është shenja më e lartë e ngjashmërisë së njeriut me Perëndinë.
Katedralja “Ngjallja e Krishtit” Tiranë, 4 tetor 2026
