Ἡ γνωριμία μέ τόν Ἱεραπόστολο Ἀμφιλόχιο Τσοῦκο
Ἡ ἄλλη γνωριμία πού καλλιέγησε τήν ἱεραποστολική συνείδηση, ἦταν ἡ γνωριμία μέ τόν μακαριστό π. Ἀμφιλόχιο Τσοῦκο. Ἦταν ἱεραπόστολος στό Κολουέζι τοῦ Κογκό.
Μᾶς ἐπισκέπτεται τό 1975 στήν Ριζάρειο καί μᾶς μιλάει γιά τήν Ἱεραποστολή. Ἐκεῖ «τσίμπησε» ὁ παπα-Κοσμᾶς Ἀσλανίδης. Γι’αὐτό καί τό καλοκαίρι τοῦ 1975 πῆγε καί συνέχισε στό Κολουέζι. Τότε ξαναζωντάνεψε ἡ ἀπόφαση μου γιά τήν Ἱεραποστολή.
Ξαναβρεθήκαμε στή Ρόδο, ὅπου πνευματικοπαίδι μου ἀπό Βόρειο Ἤπειρο ἔγινε μοναχή στό Μοναστήρι του, στήν Παναγία Ὑψενή. Ὅταν ἦταν γιά νά παραιτηθεῖ ἀπό τἠν Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας μἐ προκάλεσε, ὅπου καί πῆγα τό Πάσχα τοῦ 2020. Μέ εἶχε προτείνει γιά διάδοχο του.
Τόν θαύμαζα πού ἦταν μαθητής τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τῆς Πάτμου ἀπό τόν ὁποῖο ἔμπνεύστηκε τήν ἱεραποστολή. Τόν θαύμαζα γιά τήν Ἱεραποστολή στά Φίτζι, ἀλλά καί στήν Ἀνατολική Θράκη στήν Γανόχωρα. Τόν θαύμαζα πού ὀχύρωσε πνευματικά τό Ἀγαθονήσι.
Του Επισκόπου Μπουκόμπας Χρυσοστόμου