Πανηγυρικά τιμήθηκε στην Ιερά Μονή Μπίγκορσκι η μνήμη του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου, παρουσία του Πολιτικού Διοικητή του Αγίου Όρους, Αλκιβιάδη Στεφανή.
Στην προσφώνησή του κατά την τέλεση της ιεράς αγρυπνίας ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής, Επίσκοπος Αντανίας κ. Παρθένιος, αναφέρθηκε στην παρουσία του κ. Στεφανή στην πανήγυρη, καθώς και σε κληρικούς από την Εκκλησία της Ελλάδος που βρέθηκαν στο ιστορικό μοναστήρι στα Σκόπια για να τιμήσουν τον Τίμιο Πρόδρομο.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος ανέφερε:
Κατά την ευλογημένη αυτή εσπέρα, όταν το Πνεύμα του Θεού μας εισάγει στην αγρυπνία για το φωτεινό και χαρμόσυνο Γενέθλιο του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου, η καρδιά της Ιεράς καθ’ ημάς Μονής Μπίγκορσκι πληρούται από ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη, κατάνυξη και πνευματική αγαλλίαση. Διότι η νύχτα αυτή δεν είναι απλώς ακόμη μία σύναξη προσευχής, αλλά μυστική συνέχεια εκείνης της χαράς που άρχισε στον οίκο των δικαίων Ζαχαρία και Ελισάβετ, όταν, ύστερα από πολλές προσευχές, σιωπή, δάκρυα και προσμονή, γεννήθηκε η φωνή του Λόγου, ο λύχνος του Ηλίου, ο Πρόδρομος του Σωτήρος.
Ο άγιος Ιωάννης είναι εκείνος που στέκεται στο όριο μεταξύ του παλαιού και του νέου, μεταξύ της σκιάς και της εκπληρώσεως, μεταξύ του πόθου και της φανερώσεως. Είναι ο ερημίτης που έκανε την έρημο ναό, ο σιωπηλός που έγινε η ισχυρότερη φωνή, ο ασκητής που δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του, αλλά μετέβαλε ολόκληρη τη ζωή του σε υπόδειξη προς τον Χριστό: «Ίδε ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Γι’ αυτό και η δική μας αυτή Μονή, η οποία από την ίδρυσή της ζει υπό τη σκέπη της προστατευτικής του ευλογίας, απόψε με ιδιαίτερο ιερό δέος ευχαριστεί τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες Του και τα προνοιακά Του δώρα.
Και ένα από αυτά τα δώρα είναι αναμφίβολα και η ευλογημένη αυτή συνέχεια της χαράς που ο Κύριος ο Δωροδότης μας χάρισε κατά τις ιερές αυτές ημέρες. Αφού χθες είχαμε την τιμή και την ευλογία να υποδεχθούμε στη Μονή μας τον αγαπητό και πάντοτε προσφιλή μας πατέρα και αδελφό εν Χριστώ, τον Αρχιμανδρίτη Ματθαίο, μαζί με τους σεβαστούς πατέρες, αρχιμανδρίτη Πρόδρομο, από τη Μητρόπολη Καρπενησίου, και αρχιμανδρίτη Φιλάρετο, από τη Μητρόπολη Θηβών, καθώς και τον αγαπητό μας πατέρα πρωτοπρεσβύτερο Θεμιστοκλή από την Αθήνα και τον αγαπητό ιεροδιάκονο Χρυσόστομο από το Άγιον Όρος, σήμερα μας δωρίζεται ακόμη μία ανεκτίμητη χαρά: η παρουσία σας ανάμεσά μας, σεβαστέ κύριε Αλκιβιάδη Στεφανή.
Για τη μοναστική μας αδελφότητα αυτό αποτελεί μεγάλη πνευματική παρηγορία, επίσκεψη υψίστης σημασίας και αληθινά ιστορική τιμή. Για πρώτη φορά σε αυτή την Ιερά Μονή, και μπορούμε να πούμε και σε αυτά τα μέρη μας, πατά το πόδι του ένα τόσο υψηλό πρόσωπο, άμεσα συνδεδεμένο με την ιερή Αθωνική Πολιτεία, με την αιωνόβια τάξη της, με το πνευματικό της κύρος και με τη ζωντανή μοναχική παράδοση, η οποία εκεί, σαν ακοίμητο κανδήλι, καίει για περισσότερο από χίλια χρόνια.
Την έλευσή σας, μαζί με τον λίαν αγαπητό αδελφό μας εν Χριστώ, τον σεβαστό Αγιορείτη Γέροντα Αντύπα, τη βιώνουμε πράγματι ως μεγάλο και ευλογημένο σημείο. Σε αυτήν αναγνωρίζουμε μία γέφυρα αγάπης, σεβασμού και πνευματικής συγγένειας μεταξύ της Μονής Μπίγκορσκι και του Αγίου Όρους Άθω· μεταξύ του όρους του Προδρόμου και του Περιβολιού της Παναγίας· μεταξύ της ταπεινής μας Μονής, που βρίσκεται μέσα σε αυτές τις ορεινές αγκάλες, και εκείνης της αγίας γης, η οποία επί αιώνες αποτελεί την καρδιά του ορθοδόξου μοναχισμού, σχολείο μετανοίας, εργαστήριο προσευχής και αγιότητος, και ήσυχο ιερό προσκύνημα της οικουμενικής Ορθοδοξίας.
Για την αφοσίωση και την αγάπη σας προς το Άγιον Όρος, σεβαστέ κύριε Στεφανή, έχουμε ακούσει με σεβασμό τόσο από τον Γέροντα Αντύπα όσο και από άλλους Αγιορείτες πατέρες. Κατά θεία όμως πρόνοια είχαμε την ευκαιρία και προσωπικά να βεβαιωθούμε για αυτή την αγάπη σας, για εκείνο τον ειλικρινή ζήλο προς το Περιβόλι της Υπεραγίας Θεοτόκου, όταν ακούσαμε την ομιλία σας στο συμπόσιο που ήταν αφιερωμένο στον μακαριστό Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου του τρέχοντος έτους. Εκεί αισθανθήκαμε καθαρά ότι η διακονία σας προς το Άγιον Όρος δεν είναι απλώς ένα καθήκον που απορρέει από την εμπιστευμένη ευθύνη, αλλά και μία εσωτερική προσήλωση, τιμή και πνευματική αγάπη προς την ιερά του παράδοση.
Το Άγιον Όρος δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας γεωγραφικός τόπος. Είναι πνευματική κατάσταση, λειτουργική αναπνοή, χαριτωμένο μυστήριο της Εκκλησίας. Εκεί, υπό τη σκέπη της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και υπό την ευλογία του πρωτοθρόνου Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι λαοί χάνουν τις διαιρέσεις τους όχι επειδή παύουν να είναι αυτό που είναι, αλλά επειδή γίνονται αυτό που κλήθηκαν να είναι: ένα σώμα εν Χριστώ, μία καρδιά στην προσευχή, μία ψυχή στη μετάνοια, μία αγία κοινωνία στο Ποτήριο του Κυρίου.
Ακριβώς εκεί, στην Αθωνική παράδοση, αποκαλύπτεται με ιδιαίτερη καθαρότητα και το βαθύ νόημα της Ρωμιοσύνης: όχι ως στενή εθνική ή πολιτική ιδιότητα, αλλά ως υπερεθνική, εκκλησιαστική και πνευματική ταυτότητα των Ορθοδόξων· ως τρόπος υπάρξεως, μέσα στον οποίο οι διαφορετικοί λαοί, γλώσσες και πολιτισμοί συνάγονται σε μία πίστη, μία Θεία Λειτουργία και μία συνοδική συνείδηση. Όλες οι γλώσσες και όλοι οι λαοί, μέσα στους αιώνες, διδάχθηκαν εκεί ότι η αληθινή ταυτότητα δεν καταργεί την πατρίδα, αλλά την αγιάζει· δεν ταπεινώνει τον λαό, αλλά τον ανυψώνει προς την καθολικότητα της Εκκλησίας.
Ευχαριστούμε αμέτρητα και εσάς, αγαπητέ μας Γέροντα Αντύπα, που με την αγιορείτικη παρουσία σας πλουτίζετε αυτή την εσπέρα και μας φέρνετε εκείνη την ευωδία της αθωνικής ερήμου, όπου η σιωπή ομιλεί, όπου η νύχτα γίνεται φως, όπου ο άνθρωπος, γυμνωμένος από όλα, ενδύεται τη χάρη του Θεού.
Από καρδιάς ευχαριστούμε και τα μέλη του χορού «Νεκτάριος Πρωτοψάλτης» από το Βουκουρέστι, τα οποία, μαζί με τον πνευματικό τους καθοδηγητή, τον αγαπητό πατέρα Ιωάννη, με αγάπη και μεγάλη θυσιαστικότητα ταξίδεψαν ειδικά από τη μακρινή Ρουμανία, για να πλουτίσουν με τη δική τους προσευχητική και κατανυκτική ψαλμωδία την πανήγυρη της Μονής μας και αυτή την ιερά αγρυπνία. Η παρουσία τους απόψε αποτελεί ακόμη μία μαρτυρία ότι η ανατολική ορθόδοξη ψαλτική υπερβαίνει σύνορα και γλώσσες, και ότι μέσα στην κοινή δοξολογία όλοι γινόμαστε ένας χορός ενώπιον του προσώπου του Θεού.
Ας γίνει αυτή η αγρυπνία μία κοινή μας ευχαριστία προς τον Θεό, μία κοινή μας προσευχή προς τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, μία αγαπητική μας αγκαλιά προς το Άγιον Όρος και μία ταπεινή μας δέηση για την ενότητα όλων των Ορθοδόξων. Είθε ο Πρόδρομος του Κυρίου, ο οποίος δεν ζήτησε τίποτε για τον εαυτό του, αλλά παραδόθηκε ολόκληρος στον Χριστό, να μας διδάξει και εμάς να ζούμε όχι για τη δική μας δόξα, αλλά για τη δόξα του Θεού· όχι για διχόνοιες, αλλά για ειρήνη· όχι για τον εαυτό μας, αλλά για την Εκκλησία του Θεού.
Καλώς ήλθατε στον Οίκο του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού. Είθε η αγρυπνία αυτή να είναι ευλογημένη για όλους σας, η προσευχή σας ειρηνική, και όλοι μαζί, μέσα σε αυτή την αγία νύχτα, να αισθανθούμε το απαλό άγγιγμα της χάριτος του Θεού.
«Νιώθουμε ότι είμαστε στο Άγιο Όρος»
Κατά την αντιφώνησή του ο κ. Στεφανής ανέφερε:
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια, αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι η τιμή είναι δικιά μου που είμαι εδώ. Πάρα πολύ καιρό ήθελα να έρθω στο μοναστήρι σας, έχοντας ακούσει τόσα εξαιρετικά καλά λόγια για εσάς.
Τι να πρωτοπώ; Την αναστήλωση από τις στάχτες αυτού του υπέροχου χώρου; Τα εξαιρετικά ξυλόγλυπτα του τέμπλου; Την άγια εικόνα; Την πνευματικότητά σας και τον τρόπο με τον οποίο καθοδηγείτε τους νέους;
Να σας έχει ο Άγιος Θεός καλά, να συνεχίσετε να προσφέρετε σε αυτόν τον υπέροχο τόπο.
Δύο στοιχεία θα ήθελα να πω και θα κλείσω, Άγιε Γέροντα.
Το πρώτο: με εντυπωσίασε η ευπρέπεια, η πίστη και η ευλάβεια των πιστών που είναι εδώ στην εκκλησία. Και το κυριότερο, ο τρόπος με τον οποίο εκφράζουν την αγάπη τους προς εσάς.
Και το δεύτερο: είδα με χαρά παιδιά της Αθωνιάδας εδώ, τα οποία ήρθαν και μου μιλήσανε. Είμαστε πολύ υπερήφανοι στο Άγιο Όρος για τα παιδιά της Αθωνιάδας που είναι από εδώ, και συγχαίρουμε τους γονείς για τα υπέροχα πλάσματα που έχουν φέρει στον κόσμο.
Επίσης χαίρομαι, Γέροντα, διότι βλέπω πάρα πολλούς μοναχούς, σεβαστούς μοναχούς από το Άγιο Όρος εδώ. Άρα λοιπόν νιώθουμε ότι είμαστε στο Άγιο Όρος τώρα. Άλλωστε και εσείς είστε αγιορείτης.
Κλείνοντας, θέλω να πω το εξής: όταν είμαι στο Όρος, με ρωτάνε ποια είναι η αγαπημένη μου μονή, και εγώ απαντώ ότι και 20 μονές είναι αγαπημένες μου. Από τώρα θα λέω ότι και 21 μονές είναι αγαπημένες μου, προσθέτοντας και την Άγια Μονή εδώ.
Γέροντά μου, την ευλογία σας. Σας αγαπώ πολύ!
