Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος, χοροστάτησε στην Ακολουθία του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο, στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Νέας Ηρακλείτσης την Τρίτη 11 Αυγούστου 2026
Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Μπένος, ο Εφημέριος του Ιερού Προσκυνήματος, Αρχιμανδρίτης Παλλάδιος Ζαχαρούδης, και ο Διάκονος της Ιεράς Μητροπόλεως π. Αθανάσιος Γουσίδης.
Πριν από το τέλος της Ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε πατρικό και διδακτικό λόγο προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, αναφερόμενος στην έννοια και το βαθύτερο πνευματικό περιεχόμενο της λέξεως «παράκληση». Αρχικά αναφέρθηκε στους δύο Παρακλητικούς Κανόνες προς την Υπεραγία Θεοτόκο, οι οποίοι ψάλλονται εναλλάξ κατά την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου, χαρακτηρίζοντάς τους ως θαυμάσια ποιήματα μεγάλης πνευματικής εμπνεύσεως, μέσα από τα οποία οι πιστοί εκφράζουν την αγάπη και τον σεβασμό τους προς το πανάγιο πρόσωπο της Θεομήτορος.
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι «παράκληση» σημαίνει δέηση και ικεσία και αναφέρθηκε στην ανάγκη των πιστών να προσφεύγουν στις πρεσβείες των Αγίων και ιδιαιτέρως της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τόνισε ότι η συναίσθηση της ανθρώπινης αδυναμίας, της αμαρτωλότητας και της ολιγοπιστίας δεν πρέπει να οδηγεί τον άνθρωπο στην απογοήτευση και στην απομάκρυνση από την προσευχή. Αναφερόμενος μάλιστα στο ευαγγελικό θαύμα της θεραπείας του δαιμονιζομένου νέου, υπογράμμισε ότι ο Χριστός, παρά την ολιγοπιστία που συνάντησε, από την πολλή Του αγάπη θεράπευσε το παιδί και το παρέδωσε ελεύθερο στον πατέρα του.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Σεβασμιώτατος στην έννοια της παρρησίας των Αγίων ενώπιον του Θεού. Όπως χαρακτηριστικά εξήγησε, οι πιστοί ζητούν από τους Αγίους να μεσιτεύσουν για εκείνους προς τον Θεό, επειδή οι Άγιοι Τον αγάπησαν, Τον πίστεψαν και έζησαν σύμφωνα με το θέλημά Του. Τόνισε ακόμη ότι η αγάπη είναι το αίσθημα που δεν σβήνει με τον θάνατο· όπως οι άνθρωποι που αναχωρούν από τον κόσμο δεν παύουν να αγαπούν τα προσφιλή τους πρόσωπα, πολύ περισσότερο οι Άγιοι εξακολουθούν να αγαπούν και να πρεσβεύουν για τους ανθρώπους.
Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη μοναδική παρρησία της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία δεν είναι απλώς η παρρησία ενός Αγίου ή ενός Μάρτυρος, αλλά η μητρική παρρησία της Μητέρας του Χριστού και Μητέρας του Θεού. Υπογράμμισε ότι αυτή ακριβώς την αλήθεια εκφράζει ο όρος «Θεοτόκος», ενώ κάλεσε τους πιστούς να καταφεύγουν με εμπιστοσύνη στις πρεσβείες της Παναγίας, η οποία μεταφέρει τα αιτήματά τους προς τον Υιό της.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τις πατρικές ευχές του προς τους ευσεβείς προσκυνητές, ευχόμενος η Υπεραγία Θεοτόκος, η Παναγία Φανερωμένη, να πρεσβεύει πάντοτε για όλους, να τους προστατεύει και να τους διατηρεί στον δρόμο που οδηγεί προς τον Θεό και στην αγάπη Του.
