Το κήρυγμα της Κυριακής ΙΓ´Ματθαίου από την Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας.
Ἀγαπητοί μου, ἀκούσαμε στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, τὴν παραβολὴ τοῦ Κυρίου, ὅτι «Ἕνας γαιοκτήμονας φύτεψε ἕνα ἀμπέλι, τὸ περιέφραξε, ἔσκαψε σ᾿ αὐτὸ πατητήρι, ἔχτισε πύργο, τὸ νοίκιασε σὲ γεωργοὺς κι ἔφυγε σὲ ἄλλον τόπο. Ὅταν πλησίασε ὁ καιρὸς τῆς καρποφορίας, ἔστειλε τοὺς δούλους του στοὺς γεωργοὺς νὰ πάρουν τὸ μερίδιό του ἀπὸ τοὺς καρπούς.
Οἱ γεωργοὶ ὅμως ἔπιασαν τοὺς δούλους του, κι ἄλλον τὸν ἔδειραν, ἄλλον τὸν σκότωσαν, κι ἄλλον τὸν λιθοβόλησαν. Ξανάστειλε ἄλλους δούλους, περισσότερους ἀπὸ τοὺς πρώτους καὶ τοὺς ἔκαναν τὰ ἴδια. Τελευταῖο ἔστειλε τὸν γιό του λέγοντας: “θὰ σεβαστοῦν τὸν γιό μου”. Οἱ γεωργοὶ ὅμως ὅταν εἶδαν τὸν γιό, εἶπαν μεταξύ τους: “αὐτὸς εἶναι ὁ κληρονόμος. Ἐμπρός, ἂς τὸν σκοτώσουμε καὶ ἂς ἁρπάξουμε τὴν κληρονομιά του”. Τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὸ ἀμπέλι καὶ τὸν σκότωσαν. Ὅταν λοιπὸν ἔρθει ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελιοῦ, τί θὰ κάνει σ᾿ ἐκείνους τοὺς γεωργούς; Τοῦ λένε: “Ἐπειδὴ εἶναι κακοί, θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσει μὲ τὸν χειρότερο τρόπο καὶ θὰ ἐνοικιάσει τὸ ἀμπέλι σὲ ἄλλους γεωργούς, ποὺ θὰ τοῦ δίνουν τοὺς καρποὺς στὴν ἐποχή τους”».
Ἂς δοῦμε, τί ἐννοεῖ ὁ Κύριος μὲ αὐτὴν τὴν παραβολή:
Ὁ «γαιοκτήμονας ποὺ φύτεψε τὸ ἀμπέλι» εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, καὶ τὸ ἀμπέλι εἶναι οἱ Ἰουδαῖοι, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐπέλεξε. Ὁ «φραγμὸς» τοῦ ἀμπελιοῦ εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος προστάτευε τὸν λαό του ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. «Γεωργοὶ» εἶναι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ. Οἱ «δοῦλοι», εἶναι οἱ προφῆτες ποὺ ἔστειλε ὁ Θεὸς στὸ Ἰουδαϊκὸ γένος γιὰ νὰ λάβουν τοὺς καρποὺς τῆς θεοσέβειας, καὶ οἱ ὁποῖοι εἴτε φονεύθηκαν ὅπως ὁ Ζαχαρίας εἴτε λιθοβολήθηκαν ὅπως ὁ Ἱερεμίας. Ἡ ἀποστολὴ τῶν προφητῶν διήρκεσε μέχρι τὶς ἡμέρες τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ, τὸν ὁποῖο ἀποκεφάλισαν.
Στὸ τέλος, μετὰ τοὺς προφῆτες ὁ Θεὸς ἔστειλε τὸν ἴδιό του τὸν Υἱό, ποὺ ὄντας τέλειος Θεὸς ἔγινε καὶ τέλειος ἄνθρωπος. Ἀλλ᾿ ὅμως οἱ κακοὶ γεωργοὶ «τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὸ ἀμπέλι καὶ τὸν σκότωσαν». Ἐδῶ προφητικὰ μιλάει ὁ Κύριος γιὰ τὸν ἑαυτό του, ποὺ τὸν ὁδήγησαν στὸν Γολγοθᾶ καὶ ἐκεῖ τὸν σταύρωσαν.
Στὴν ἐρώτηση τοῦ Κυρίου, «ὅταν λοιπὸν ἔρθει ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελιοῦ, τί θὰ κάνει σ᾿ ἐκείνους τοὺς γεωργούς;» Οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ ἀπαντοῦν, ὅτι «ἐπειδὴ εἶναι κακοί, θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσει μὲ τὸν χειρότερο τρόπο καὶ θὰ ἐνοικιάσει τὸ ἀμπέλι σὲ ἄλλους γεωργούς, ποὺ θὰ τοῦ δίνουν τοὺς καρποὺς στὴν ἐποχή τους». Μὲ αὐτήν τους τὴν ἀπάντηση, ὑπογράφουν οἱ ἴδιοι τὴν καταδίκη τους. Καὶ τέλος, οἱ «ἄλλοι γεωργοί, ποὺ θὰ δίνουν τοὺς καρποὺς στὴν ἐποχή τους», εἶναι οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ οἱ συνεχιστὲς τοῦ ἔργου τους, ποὺ ἐργάζονται καὶ καρποφοροῦν στὸ ἀμπέλι τῆς Ἐκκλησίας.
Μὲ τὴ σημερινὴ παραβολή, προβάλλεται μὲ ἐντυπωσιακὸ τρόπο ἡ χωρὶς ὅρια ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Πραγματικά, πόσο ἐνδιαφέρον ἔδειξε γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ ἀμπελώνα! Φύτεψε τὰ κλήματα καὶ περίφραξε τὸ ἀμπέλι, ἔκτισε ὄχι μόνο πατητήρι γιὰ νὰ γίνεται τὸ κρασί, ἀλλὰ καὶ πύργο γιὰ τὴν προστασία τῶν γεωργῶν καὶ τοῦ κτήματος.
Ἀδελφοί μου, ἂς προσπαθήσουμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε στὴν τόσο μεγάλη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ μᾶς, ὁ ὁποῖος μᾶς φύτευσε στὸ ἀμπέλι του, τὴν Ἐκκλησία. Ἂς μοιάσουμε στοὺς καλοὺς γεωργούς, κι ἂς ἀποδώσουμε στὸν Κύριο, καρποὺς μετανοίας καὶ ἔργων φιλανθρωπίας. Ἀμήν.