Η Α΄ Κυριακή των Νηστειών και εορτή της Αναστηλώσεως των ιερών εικόνων εορτάσθηκε στην Ναύπακτο πανηγυρικά και συνοδεύθηκε από χειροτονία Πρεσβυτέρου.
Την Κυριακή, 1η Μαρτίου 2026, ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος χοροστάτησε στον πανηγυρικό Όρθρο και τέλεσε το μυστήριο της Θείας Λειτουργίας και της εις Πρεσβύτερον χειροτονίας του Διακόνου του π. Παισίου Παρασκευά, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ναυπάκτου.
Συλλειτούργησαν οι Ιερείς: Αρχιμ. π. Πολύκαρπος Παστρωμάς, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αμπελακιωτίσσης, Αρχιμ. π. Αντώνιος Βαζούρας, Αρχιμ. π. Παντελεήμων Δόνες, Αρχιμ. π. Πολύκαρπος Θεοφάνης, Ιεροκήρυξ, π. Θωμάς Βαμβίνης, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, π. Θεμιστοκλής Τσιτσιρίκης, π. Γεώργιος Παπαβαρνάβας, π. Παναγιώτης Χαντζής, π. Αθανάσιος Νικόπουλος, και οι Διάκονοι π. Παίσιος Παρασκευάς, π. Νικόδημος Προβατίδης, π. Αντώνιος Αντωνιάδης και π. Ιερόθεος Καλλίας. Μετά την Μεγάλη Είσοδο τελέσθηκε το Μυστήριο της εις Πρεσβύτερον χειροτονίας.
Στον σύντομο λόγο του ο χειροτονούμενος π. Παίσιος προτίμησε να μην αναφερθή στο μέγα Μυστήριο της Ιερωσύνης, χρησιμοποιώντας την φράση του Μεγάλου Βασιλείου «σιωπή τιμάσθω τα άρρητα». Ανέφερε το χωρίο του Αποστόλου Παύλου «εάν γαρ μυρίους παιδαγωγούς έχητε εν Χριστώ, αλλ’ ου πολλούς πατέρας» (Α΄ Κορ. δ΄ 15) και ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο κ. Ιερόθεο, ο οποίος είναι ο πατέρας που τον εγέννησε «διά του ευαγγελίου». Ανέφερε το απόφθεγμα του Γεροντικού, λέγοντας: «Ένας μοναχός στο Γεροντικό ερώτησε τον αββά Παίσιο τον Μέγα με ποιόν τρόπο μπορεί να αποκτήση κανείς τον φόβο του Θεού. Και εκείνος του απήντησε• “Άπελθε, κολλήθητι ανθρώπω φοβουμένω τον Θεόν• και εν τω εγγίζειν εκείνω διδάσκει και σε φοβείσθαι τον Θεόν”». Αυτό ζη και ο ίδιος ένδεκα χρόνια τώρα που διακονεί πλησίον του και παραλαμβάνει την παράδοση που ο Σεβασμιώτατος κομίζει. Ολοκληρώνοντας, ζήτησε τις προσευχές των πατέρων και των αδελφών, ώστε να παραμείνη πιστός στον Χριστό, στην Εκκλησία και στην παρακαταθήκη της πίστεως, δίνοντας καλή απολογία ενώπιον του φοβερού Βήματος του Χριστού.
Ο Σεβασμιώτατος, στην αντιφώνησή του, αναφέρθηκε στην Κυριακή της Ορθοδοξίας, κατά την οποία εορτάζουμε την Αναστήλωση των ιερών εικόνων. Είπε ότι μέχρι τον 6ο αιώνα η διαμόρφωση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής έγινε με κέντρο τα Ιεροσόλυμα και στην συνέχεια, από τον 7ο έως τον 14ο αιώνα, διαμορφώθηκε με κέντρο την Κωνσταντινούπολη. Έτσι, σήμερα, όταν διαβάζουμε τις ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, βλέπουμε ότι συνυπάρχουν και τα παλαιά και τα νέα στοιχεία. Ιδιαίτερα η Α΄ Κυριακή των Νηστειών, η Κυριακή της Ορθοδοξίας, ως εορτή της Αναστηλώσεως των ιερών εικόνων, καθιερώθηκε τον 9ο αιώνα. Μέχρι τότε την Α΄ Κυριακή των Νηστειών εόρταζαν οι Προφήτες, οι οποίοι έβλεπαν τον Άσαρκο Λόγο, αλλά και οι Προφήτες της Καινής Διαθήκης που βλέπουν τον Σεσαρκωμένο Λόγο. Το ότι την Α΄ Κυριακή των Νηστειών εορτάζονταν οι Προφήτες φαίνεται από τα τροπάρια που ψάλλουμε και σήμερα αυτήν την ημέρα. Το Δοξαστικό της Κυριακής αναφέρεται στον Μωϋσή, τον Ηλία και τους Τρεις Παίδες, αλλά και στο Αποστολικό ανάγνωσμα, που μνημονεύει τους Προφήτες και τους Αγίους της Παλαιάς Διαθήκης.
Σήμερα συνδέεται η Κυριακή της Ορθοδοξίας με την Αναστήλωση των ιερών εικόνων και την εορτή των Προφητών, διότι πρέπει κανείς να είναι προφήτης για να βλέπη την δόξα του Χριστού και να μεταφέρη αυτήν την εμπειρία με κτιστά ρήματα, νοήματα και εικονίσματα στους ανθρώπους. Χωρίς Προφήτες η Ορθοδοξία γίνεται μια ιδεολογία και μια απλή θρησκευτική ζωή. Στη συνέχεια μίλησε για τον χειροτονούμενο Κληρικό, λέγοντας ότι τον γνώριζε «εκ κοιλίας μητρός του», όταν υπηρετούσε στην Έδεσσα ως Ιεροκήρυκας, όπου τέλεσε την ακολουθία του Σαραντισμού του και το Μυστήριο του Βαπτίσματός του. Έκτοτε σπούδασε στην Μέση Εκπαίδευση και στην Θεολογία και πριν ένδεκα χρόνια τον χειροτόνησε Διάκονο. Όλα αυτά τα χρόνια όχι μόνον διακόνησε καλώς, αλλά και ως ομοτράπεζοι «δεν αντάλλαξαν κανέναν αρνητικό λόγο».
Ευχήθηκε να γίνη Προφήτης με την προσευχή, την μετάνοια, τον φόβο του Θεού και την εκκλησιαστική εμπειρία και εν πάση περιπτώσει να ακολουθή τους σύγχρονους Προφήτες. Κατά την διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου, οι Προφήτες είναι μετά τους Αποστόλους και είναι οι πραγματικοί εμπειρικοί θεολόγοι. Και αυτό είναι σημαντικό, διότι στις ημέρες μας κυριαρχούν οι στοχαστές και οι φιλοσοφούντες και όχι οι θεολόγοι-προφήτες. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι παραμένουν πεινασμένοι και διψασμένοι για τον Θεό. Του ευχήθηκε να γίνη προφήτης, για να είναι πραγματικός θεολόγος. Προ της λιτανεύσεως των αγίων εικόνων ο Σεβασμιώτατος προχείρισε τον νέο Πρεσβύτερο σε Αρχιμανδρίτη.
Ακολούθησε η λιτανεία εντός του Ναού, όπου αναγνώσθηκε το Σύμβολο της Πίστεως και τμήματα του «Συνοδικού της Ορθοδοξίας». Μετά το «Δι’ ευχών» προσφέρθηκε κέρασμα σε όλους τους παρόντες από τις κυρίες του «Συνδέσμου Αγάπης» του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Δημητρίου, όπου οι πιστοί ευχήθηκαν στον νεοχειροτονηθέντα.