Με λαμπρότητα τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Φανουρίου, συμπολιούχου Δραπετσώνας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Χθες Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, χοροστάτησε στην Ακολουθία του Εσπερινού, συγχοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αχελώου κ. Νήφωνος, βοηθού Επισκόπου και Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, αρχικά, αναφέρθηκε στην αιώνια μνήμη του Αγίου ενδόξου νεοφανούς Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου λέγοντας ότι «πανηγυρίζουμε σήμερα έναν άνθρωπο που έζησε πάνω στη γη πριν από 18 αιώνες, αλλά που ζει και σήμερα και θα ζει για πάντα μέσα στην αγκαλιά και στην αγάπη, στη μνήμη και τη ζωή του Παναγίου Θεού. Σήμερα αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ο μεγαλειώδης λόγος του Θείου Παύλου ‘’Χθες και σήμερον ο Αυτός και εις τους αιώνας’’».
«Αυτήν την υπερχρονική πραγματικότητα», συνέχισε ο Σεβασμιώτατος, «της θείας ζωής που λέγεται αΐδιος ζωή, ατελεύτητος ζωή, αυτή μας χαρίζει με κάθε δύναμη και με κάθε χάρη, ο Άγιος Φανούριος σήμερα».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην, θαυματουργικώ τω τρόπω, εύρεση της ιεράς εικόνας του Αγίου Φανουρίου το 1335 στη νήσο της Ρόδου, μετά την επιδρομή των Αγαρηνών Σαρακηνών καθώς επεσκεύαζαν τα τείχη από τον κανονιοβολισμό. «Ένας παλαιός Ναός και μέσα εκεί κατεστραμμένες ιερές εικόνες. Και μια εικόνα η οποία ήταν ανέπαφος και ζωηροτάτη και εικόνιζε αυτόν τον πυρφόρο νεανία με τη ρωμαϊκή αμφίεση του χιλίαρχου κρατώντας στας χείρας του στο μεν δεξιό χέρι μια αναμμένη λαμπάδα που εικόνιζε την πίστη και στο αριστερό το ξίφος με το χάραγμα του Σταυρού και γύρωθεν 12 εκδιπλώσεις φρικωδών μαρτυρίων και πολυοδύνων βασάνων που υπέμεινε ο άνθρωπος αυτός και η επιγραφή ‘’Ο Άγιος Φανούριος’’. Ο Επίσκοπος Νείλος πήρε την εικόνα αυτή και την ύψωσε και εδοξάσθη ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού. Αυτό, λοιπόν, το θαύμα, πανηγυρίζει η Εκκλησία και σηματοδοτεί την αέναη και αιώνια ζωή του κάθε ανθρώπου. Γιατί η ζωή του καθενός μας είναι εγγεγραμμένη εν τω βιβλίω της ζωής και στην καρδίαν του Δημιουργού της ζωής, του Ιησού Χριστού ο οποίος ήρθε στον κόσμο, όχι για κάποια προσκαιρότητα έργου, αλλά για μια αιώνια διαχρονική πραγματικότητα. Ο ίδιος είπε ‘’Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν’’. Για αυτό ήλθε στον κόσμο για να μας δώσει ζωή και περισσότερον από την ζωή αυτής της επιγείου πορείας. Την αιώνια ζωή, την ακατάλυτη, την αειφόρο ζωή», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας παράλληλα πως: «Ο Άγιος Φανούριος αυτό ακριβώς κέρδισε. Και αυτό σηματοδότησε: την θαυμαστή ανεύρεση της ιεράς εικόνας. Η αναβλάστησις δηλαδή μέσα από τα έγκατα της γης του αιωνίου και αειφόρου θαύματος της χαριτοβρύτου αναστάσεως και αειφόρου ζωής του κάθε ανθρώπου. Σηματοδοτεί η σημερινή γιορτή και διασαλπίζει την πίστη της Εκκλησίας στην αιωνιότητα και αυτό ακριβώς το γεγονός σηματοδοτεί και κάτι πολύ σπουδαίο για εμάς. Την ευθύνη της δικής μας επιλογής. Να κάνουμε την αληθινή και ορθή επιλογή, να μην φυλακισθούμε στα γήινα χρόνια και στο γήινο περίβλημά μας, αλλά όλα αυτά να αποβούν μέσα για να καταστούμε άξιοι ‘’του περισσού της ζωής’’ που προσφέρει ο Χριστός, της αιώνιας κοινωνίας με το αιώνιο και πανυπερτέλειο πρόσωπό Του».
«Αυτό το μεγάλο θαύμα γιορτάζουμε σήμερα», συνέχισε ο Σεβασμιώτατος «και χαριτώνεται μέσα από την λαϊκή μας ευσέβεια να κομίζουμε αυτήν την ευλογημένη φανουρόπιτα στον Άγιο, που αποδεικνύει τον δεσμό μας με το πρόσωπό του. Αυτό το δώρο που φέρνουμε, Εκείνος το αποδέχεται με αγάπη, το ευλογεί και μας αντιπροσφέρει για να γίνει πηγή χάριτος, αγιασμού και ευλογιών. Αλλά το μεγαλύτερο δώρο που μας κάνει ο Άγιος Φανούριος είναι να συνειδητοποιήσουμε την αιωνιότητά μας. Εδώ στη γη είμαστε πρόσκαιροι, παροδίτες. Περπατούμε πάνω στην καιομένη πραγματικότητα του κόσμου. Η πορεία μας έχει αρχίσει εδώ, αλλά θα ολοκληρωθεί εκεί. Εκεί όπου είναι η πραγματική αναγωγή και αναφορά μας, εκεί από όπου προήρθαμε, εκεί από όπου εκπέσαμε, εκεί όπου όλοι εμείς, πιστοί και άπιστοι καλούμεθα να υπερβούμε την κτιστότητά μας και να φθάσουμε στην αιώνια προοπτική της μακαρίας ζωής, της εν Θεώ. Αυτός είναι ο σκοπός που ο Άγιος Φανούριος, κρατώντας τη φωτοφόρο λαμπάδα και το σκήπτρο του Σταυρού που είναι μαρτυρία και μαρτύριο, την ίδια στιγμή μας καλεί να βιώσουμε αυτήν την υπέρβαση και να κατανοήσουμε την ευθύνη της ελευθερίας μας. Γιατί είμαστε ελεύθεροι να δεχθούμε ή να απορρίψουμε την πρόταση της αιωνιότητας που μας κάνει η Εκκλησία και που την αποδεικνύει η Ανάσταση του Χριστού και η αειφόρος ευλογία που μας χαρίζουν οι Άγιοι με τα αδιάφθορα και αδιαλώβητα σκηνώματά τους και με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος που πηγάζει μέσα από το Σώμα της Αγίας μας Εκκλησίας».
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «γεννηθήκαμε για να μεταβούμε στην αιωνιότητα. Αυτός είναι ο πραγματικός προορισμός μας. Για αυτό μας δόθηκαν τα δώρα του ‘’κατ’ εικόνα’’. Για να αξιωθούμε να αποβούμε ‘’τέκνα υιοθεσίας’’ στο ‘’καθ’ ομοίωσιν’’. Να αποκτήσουμε την ομοήθειαν προς τον Θεόν και να αποβούμε άξιοι της κοινωνίας εις την αιωνιότητα μαζί Του, να προσλάβουμε τη ζωή του Θεού σαν ζωή δική μας. Αυτό είναι το μήνυμα του Αγίου Φανουρίου σήμερα και πάντα όλων των Αγίων. Ο Άγιος Φανούριος μας δίνει μάθημα ζωής. Να ζούμε στο παρόν και να τιμήσουμε την ευγένεια και την ελευθερία που ο Θεός μας χαρίζει και να αποβούμε ‘’Θείας φύσεως κοινωνοί’’, εγκεντριζόμενοι στην αειφόρο και αέναη ζωή του Δημιουργού μας από τώρα».
Και ο Σεβασμιώτατος κατέληξε: «Ο Άγιος Φανούριος μας δίνει μάθημα αυτογνωσίας. Είμαστε κτισμένοι, φθαρτοί μεν, διότι το επιλέξαμε, και ‘’ίνα μην το κακόν αθάνατο γένηται’’, ο Θεός το απεδέχθη, αλλά έχουμε αιώνια προοπτική αθανασίας», είπε καταλήγοντας στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας παράλληλα πως «η ψυχή μας ανήκει στους ουρανούς, στον αιώνιο Θεό για να αποβεί εκεί η κοινωνία μαζί Του, η αιώνια προοπτική της αθανάτου ζωής».
