Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ τελέστηκε χθες Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026 ο πανηγυρικός Εσπερινός, επί τη μνήμη του Αγίου Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Στον Παναγιοσκέπαστο Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, όπου η Παναγία Μητέρα μας εμφανίστηκε σωματικώς το βράδυ της 24ης προς 25η Μαρτίου 1929 στον αγρυπνούντα λαό επαναλαμβάνοντας «το θαύμα του Ναού των Βλαχερνών της Κωνσταντινουπόλεως», βρίσκεται θησαυρισμένο μόνιμα τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου Λουκά, καθώς και Ιερό Παρεκκλήσιο που είναι αφιερωμένο προς τιμήν του, στον περίβολο του Ναού.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε τον Άγιο Λουκά ως «γνήσιο τέκνο της Θεοτόκου» και φωτεινό πρότυπο της Εκκλησίας μας, υπογραμμίζοντας ότι στο πρόσωπό του ενώθηκαν αρμονικά η επιστημονική γνώση και η ακλόνητη πίστη στον Θεό.
«Ο Άγιος Λουκάς υπήρξε ένας γίγας αθλημάτων και ιερού βίου», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος και συνέχισε: «Ένας πολυεπιστήμων θαυμαστός, ένας άνθρωπος ο οποίος κατόρθωσε να καταδείξει τον στενό δεσμό, την απόλυτη ενότητα της αληθούς επιστήμης με την προς Θεόν ευλάβεια και με την μετά του Θεού κοινωνία. Ένωσε στο πρόσωπό του την επιστήμη και την πίστη και απέβη ιατρός ψυχών τε και σωμάτων».
Αναφερόμενος στη ζωή και το έργο του Αγίου, ο οποίος γεννήθηκε το 1877 στη Ρωσία, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι διακρίθηκε ως κορυφαίος χειρουργός και πανεπιστημιακός καθηγητής. «Σπούδασε την ιατρική τέχνη και επιστήμη και ανεδείχθη καθηγητής της χειρουργικής επιστήμης, μέγιστος καθηγητής. Συνέγραψε 40 επιστημονικά ιατρικά έργα τα οποία είναι πρωτοποριακά και πάντοτε επίκαιρα και ιδιαίτερα η μεγάλη του διατριβή για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων που αποτελεί σημείο αναφοράς ακόμη και της συγχρόνου ιατρικής επιστήμης», τόνισε.
Σημειώνοντας ότι μετά την εκδημία της συζύγου του αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη διακονία της Εκκλησίας, χειροτονήθηκε Επίσκοπος και υπηρέτησε τον λαό του Θεού σε μια περίοδο σκληρών διωγμών.
Παρέμεινε αταλάντευτος απέναντι στο αθεϊστικό καθεστώς, υπέστη επανειλημμένες φυλακίσεις και εξορίες, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει ούτε την ποιμαντική του αποστολή ούτε την ιατρική του διακονία.
«Ανέλαβε τη διαποίμανση του λαού του Θεού σε σκληρές συνθήκες, διότι τότε στη μεγάλη χώρα της Ρωσίας είχε επικρατήσει ο αθεϊσμός και ο διωγμός της αμωμήτου πίστεως», είπε ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως ο Άγιος Λουκάς «έμεινε εδραίος και αμετακίνητος στη διακονία του προς τον άνθρωπο και προς την Εκκλησία και αρνήθηκε να υποστείλει την πνευματική του δύναμη στα φρυάγματα του ψεύδους που είχε τότε στήσει το αθεϊστικό καθεστώς της πατρίδος του». «Έντεκα φορές εξορίσθηκε και φυλακίσθηκε στη ζωή του και εστάλη στα σκληρά εκείνα στρατόπεδα της Σιβηρίας και του Αρκτικού κύκλου και όμως έμεινε αγέρωχος και αταλάντευτος στην πίστη και την αγάπη προς τον Θεό», συμπλήρωσε, επισημαίνοντας πως «παρά όλους τους διωγμούς, παρά όλα τα βάσανα, παρά όλες τις εξορίες δεν υπέστειλε το καθήκον του».
«Μία ζωή θαυμαστή, ένας βίος ανεπανάληπτος, μία μίμησις Χριστού, μία μίμηση των Αποστόλων, των μεγάλων Πατέρων και ταυτόχρονα ένα μήνυμα ότι η αληθινή επιστήμη δεν απομακρύνει από τον Θεό, αλλά αντιθέτως αποτελεί όχημα που φέρνει πολύ κοντά στον Πανάγιο Θεό», είπε σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος επισημαίνοντας και υπογραμμίζοντας πως «καθώς εισδύει η ανθρώπινη επιστήμη μέσα στο θαύμα της ζωής που δημιούργησε εκ του μηδενός ο Πανάγιος Κύριος των Απάντων, όχι απλώς εκστασιάζεται, αλλά αισθάνεται την ανάγκη να δοξάσει, να ανυμνήσει, να μεγαλύνει αυτόν τον υπέρτατο νου που σκέφτηκε από τόση αγάπη και δημιούργησε τόσο θαυμαστά και υπεροχικά έργα».
Σημείωσε, επίσης ότι ο σύγχρονος άνθρωπος καλείται να εμπνευστεί από το παράδειγμα του Αγίου, ο οποίος μέσα από δοκιμασίες, ασθένειες, εξορίες και προσωπικές θλίψεις παρέμεινε σταθερός στην προσευχή, την υπομονή και την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, αναδεικνυόμενος σε ιατρό ψυχών και σωμάτων.
«Μέσα στην καθημερινή αποτυχία της ιστορίας όπως τη ζούμε και τη βιώνουμε, καλούμεθα όλοι μας να εμπνευστούμε από τον Άγιο Λουκά τον Νέο Ανάργυρο και Ιατρό», τόνισε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, αναφέροντας πως ο Άγιος «εκοιμήθη τυφλός, δοκιμάστηκε πάρα πολύ, δεν εγόγγυσε ποτέ, δόξαζε πάντοτε τον Κύριο και όλη του η ζωή ήταν μια προσευχή σε Εκείνον, ο οποίος είναι η πηγή των ιαμάτων και η πηγή των θαυμάτων».
«Ας ικετεύσουμε τον Άγιο Λουκά να θεραπεύει και το νου και την καρδιά και το σώμα και την ύπαρξή μας και ας προσπαθήσουμε να μην υποκύπτουμε στα δαιμονικά περιπαίγματα, στους πειρασμούς, στις τόσες αντινομίες που ο κόσμος της φθοράς υψώνει ως νέα είδωλα στην καθημερινότητά μας», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας πως «η αληθής επιστήμη και η αληθής σοφία είναι δρόμοι που οδηγούν στον Πανάγιο Θεό».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε φιαλίδιο με λάδι του Αγίου το οποίο διανεμήθηκε σε όλους.