Την Κυριακή 2 Αυγούστου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στο Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Στεφάνου Τ.Κ. Μαυρομματίου.
Κατά το κήρυγμά του, με αφορμή το αποστολικό ανάγνωσμα από την Α’ προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, ανέδειξε το διαχρονικό μήνυμα της ενότητας της Εκκλησίας και της συνεργασίας του ανθρώπου με τον Θεό.
Όπως τόνισε, ο Απόστολος Παύλος, ιδρυτής της Εκκλησίας της Κορίνθου, κατέβαλε μεγάλο αγώνα ώστε να εδραιωθεί πρώτα στις καρδιές των πιστών και κατόπιν στην κοινωνική τους ζωή το πνεύμα της ενότητας, της ομόνοιας και της αλληλεγγύης. Σκοπός του ήταν να εξαλειφθούν τα σχίσματα και οι διχογνωμίες, ώστε οι άνθρωποι να ζουν ενωμένοι μεταξύ τους και με τον Χριστό.
Αναφερόμενος στην παρομοίωση που χρησιμοποιεί ο Απόστολος, επισήμανε ότι ως «σοφός αρχιτέκτων» έθεσε γερά και ακλόνητα θεμέλια στην Εκκλησία, όχι με «ξύλα και άχυρα», αλλά με την πίστη στον Ιησού Χριστό και στην Αγία Τριάδα. Πάνω σε αυτό το σταθερό θεμέλιο καλούνται όλοι οι πιστοί να οικοδομήσουν τη ζωή τους, παραμένοντας ενωμένοι μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη φράση του Αποστόλου Παύλου «Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί, Θεοῦ γεώργιον», υπογραμμίζοντας ότι κάθε χριστιανός είναι συνεργός του Θεού στο έργο της σωτηρίας, αλλά και γεωργός της δικής του καρδιάς. Όπως ο γεωργός καλλιεργεί τη γη για να καρποφορήσει, έτσι και ο άνθρωπος οφείλει να καλλιεργεί την ψυχή του, ώστε να γίνει εύφορο έδαφος για τον σπόρο του λόγου του Θεού.
Στη συνέχεια επεσήμανε ότι η διχόνοια και οι διχογνωμίες δεν τραυματίζουν μόνο την εκκλησιαστική ζωή, αλλά φθείρουν και τον ίδιο τον άνθρωπο. Η έλλειψη σταθερότητας στην πίστη, η απομάκρυνση από τον Χριστό και η απουσία πνευματικού προσανατολισμού οδηγούν σε εσωτερική αστάθεια, δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις και ευκολότερη υποχώρηση απέναντι στην αμαρτία. Έτσι ο άνθρωπος παύει να ζει ως αληθινός συνεργός του Θεού.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την εμφάνιση του γνωστικισμού κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όταν η ανθρώπινη γνώση και η αλαζονεία επιχειρούσαν να υποκαταστήσουν την ταπείνωση και την αποκάλυψη του Θεού. Στο ίδιο πνεύμα αναφέρθηκε και στην περίπτωση του Αρείου, ο οποίος, παρά τη μεγάλη του μόρφωση, στερήθηκε την ταπείνωση, την προσευχή και την εμπιστοσύνη στη θεία αποκάλυψη, γεγονός που τον οδήγησε στην πλάνη. Όπως σημείωσε, τέτοιες νοοτροπίες εξακολουθούν να εμφανίζονται μέχρι και σήμερα.
Ολοκληρώνοντας, κάλεσε όλους τους πιστούς να ανανεώσουν την προσωπική τους κλήση ως συνεργοί του Θεού, εργαζόμενοι για τη δική τους σωτηρία, για τη σωτηρία των συνανθρώπων τους και για την ενότητα της Εκκλησίας. Παράλληλα ευχήθηκε η χάρη του Αγίου Πνεύματος να ανακαινίζει και να ενδυναμώνει διαρκώς τη ζωή όλων, ώστε να παραμένουν σταθεροί στην πίστη, να ζουν την κοινωνία της Εκκλησίας και να συμμετέχουν στον πνευματικό αγώνα για τη σωτηρία του κόσμου.
