Τη Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2026, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την Παγκόσμιον Ύψωσιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στην πόλη της Κέρκυρας.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Ιεροδιακόνου π. Παλαμά Μελισσηνού, καθώς και την εις Διάκονον χειροτονία του Μοναχού, αδελφών της ιστορικής Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας, η οποία το τελευταίο διάστημα επανδρώνεται εκ νέου με νέους αδελφούς.
Με το Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Πλατυτέρας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κουτσούρης, ο Προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος, Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Βλάχος, οι Διάκονοι του Σεβασμιωτάτου καθώς και κληρικοί εκ της πνευματικής οικογενείας των χειροτονουμένων, οι οποίοι προσήλθαν στην Κέρκυρα προκειμένου να συμμετάσχουν στην πνευματική χαρά των δύο νέων κληρικών.
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός είχε κατακλυστεί από ευλαβείς προσκυνητές από διάφορες Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι οποίοι βρίσκονταν στην Κέρκυρα προκειμένου να προσκυνήσουν το ιερό σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνος.
Ο Σεβασμιώτατος, κατά την προσφώνησή του προς τον π. Παλαμά, ο οποίος φέρει την καταγωγή του από την Αθήνα, 29 ετών και τελειόφοιτος τεχνολογικής εκπαίδευσης, απηύθυνε νουθετήριο λόγο, λαμβάνοντας αφορμή από τη μεγάλη και σεβασμία ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Τόνισε ότι επί του Σταυρού ανήλθε ο Κύριός μας, εξέτεινε τα χέρια Του και παρέδωσε τον εαυτό Του «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας», ενώ το Πανάγιο και Ζωοποιό Αίμα Του εζωοποίησε ολόκληρη την ανθρωπότητα, η οποία είχε δηλητηριασθεί από τον όφι της αμαρτίας.
Αυτήν ακριβώς την ημέρα, σημείωσε, ο Κύριος προσκαλεί το νέο Πρεσβύτερο να άρει και εκείνος τον προσωπικό του σταυρό και να τον σηκώσει στους ώμους του, όπως ο Χριστός ανέβηκε το δρόμο του Γολγοθά. Ιδιαιτέρως αναφέρθηκε στον συγκλονιστικό λόγο του Εσταυρωμένου προς τον Ουράνιο Πατέρα, «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς. Οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23, 34), υπογραμμίζοντας ότι μόνον ο τέλειος Θεός μπορούσε να χαρίσει τέτοια συγχώρηση και έλεος ακόμη και στους σταυρωτές Του.
Ο κ. Νεκτάριος υπενθύμισε στον π. Παλαμά ότι από σήμερα καλείται να λάβει το δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης και να γίνει οικονόμος των Μυστηρίων της Χάριτος του Θεού, ιερουργώντας τα Άχραντα Μυστήρια που ο ίδιος ο Κύριος παρέδωσε με τους λόγους «Λάβετε φάγετε» και «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες». Η άρση του σταυρού, όμως, δεν μπορεί να γίνεται άπαξ, αλλά καθημερινά στη ζωή του, διότι μόνο μέσα από αυτήν θα κατανοήσει τη θυσία του Χριστού και την προσωπική του θυσία διά της Ιερωσύνης προς την ανθρωπότητα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σύγχρονη εποχή, η οποία, όπως χαρακτηριστικά είπε, «έχει επαναστατήσει κατά του Θεού». Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα ο νέος Πρεσβύτερος καλείται να δείξει στην επαναστατημένη από την αμαρτία ανθρωπότητα το δρόμο της συγχωρήσεως, της αφέσεως και της κοινωνίας με το Θεό, πρωτίστως διά της ζωής και του προσωπικού του παραδείγματος, λέγοντας χαρακτηριστικά, «Θυσία μεν για τον Θεό, θυσία δε για τους ανθρώπους».
Τέλος, τον κάλεσε να τελεί με ευλάβεια και φόβο Θεού τα Μυστήρια της Εκκλησίας, να ιερουργεί το μυστήριο της σωτηρίας, να κηρύττει το Ευαγγέλιο της αληθείας, να αγκαλιάζει τη νεότητα, να παιδαγωγεί τους νέους, να στηρίζει τα γηρατειά και να παραμυθεί τους πεπτωκότες. Τον προέτρεψε κάθε φορά που προσεγγίζει το Άγιο Θυσιαστήριο να το πράττει με φόβο Θεού, προσευχή και καταλλαγή, έχοντας στη ζωή του τις ευχές της αδελφότητος της Ιεράς Μονής Πλατυτέρας, των γονέων και των αδελφών του, και την κραταιά σκέπη της Παναγίας.
Ο π. Αμβρόσιος Κλαρκ, Ελληνοαμερικανός, 27 ετών και φοιτητής Θεολογίας, προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια, με την πλειονότητα των αδελφών του να είναι μοναχοί. Κατά την προσλαλιά του προς το Σεβασμιώτατο εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς το Θεό για την πορεία της ζωής του και για την κλήση του στη μοναχική και ιερατική διακονία, ευχαριστώντας παράλληλα τον Γέροντά του, τους γονείς και τα αδέλφια του. Ζήτησε δε τις ευχές του Σεβασμιωτάτου, ώστε με τη ζωή και τη νέα διακονία του να ευαρεστήσει το Θεό.
Κατά την αντιφώνησή του, ο Σεβασμιώτατος συμβούλεψε πατρικά το νέο Διάκονο, σημειώνοντας ότι οι λόγοι του ήταν «λόγοι καρδιάς, λόγοι αληθείας, βιωματικοί λόγοι». Αναφέρθηκε με συγκίνηση στην οικογένειά του και ιδιαιτέρως στους γονείς του, οι οποίοι ταξίδεψαν από την Αμερική για να βρίσκονται κοντά του στην «προσωπική του Πεντηκοστή», έχοντας εμπνεύσει στα παιδιά τους την αγάπη για τον Χριστό και τη διακονία της Εκκλησίας.
Ο κ. Νεκτάριος κάλεσε τον π. Αμβρόσιο να στρέφει πάντοτε τα μάτια του προς το Ζωοποιό Σταυρό και να αντλεί από αυτόν δύναμη για τη σταυρική διακονία του. «Σταυρέ του Χριστού, σώσον με τῇ δυνάμει σου», τον προέτρεψε να επαναλαμβάνει στη ζωή του. Τόνισε μάλιστα ότι ο σημερινός κόσμος έχει ανάγκη από κληρικούς αφιερωμένους στο θέλημα του Θεού και «να βλέπει περισσότερα έργα παρά να ακούει λόγια», διότι «χόρτασε ο κόσμος από τα λόγια». Έχει ανάγκη, όπως είπε, από παρουσίες Ιερέων και Μοναχών οι οποίες θα αποτυπώνουν στην ψυχή και στην καρδιά τους τον ίδιο τον Κύριο. Κατακλείοντας, τον προέτρεψε να διαφυλάξει αλώβητη την εικόνα του Χριστού στην καρδιά του και να αφιερώσει ολοκληρωτικά τη ζωή του στη διακονία Του.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος προχείρισε σε Αρχιμανδρίτη τον νέο Ιερομόναχο, π. Παλαμά Μελισσηνό και αφού ευλόγησε τον πολυπληθή λαό, ευχήθηκε ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός του Κυρίου να αποτελεί δύναμη, σκέπη και βοήθεια στη ζωή όλων.
