Με αισθήματα ιδιαίτερης χαράς και πνευματικής συγκινήσεως, η Ιερά Μητρόπολη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου υποδέχθηκε, την Κυριακή της Σαμαρείτιδος 10 Μαΐου 2026, τον αξιότιμο Δήμαρχο Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Ευστράτιο Αθ. Χαρχαλάκη, ο οποίος επισκεπτόμενος με την σύζυγό του για πρώτη φορά το νησί μας, προσκόμισε και προσέφερε με ευλάβεια και αγάπη στην Τοπική Εκκλησία ιερό απότμημα της Αγίας Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γλυκερίας, το οποίο είχε στην κατοχή του με επίσημα σχετικά έγγραφα περί της γνησιότητός του, έχοντας επιμεληθεί με φιλοκαλία την προσφερθείσα λειψανοθήκη.
Η ευλογημένη αυτή προσφορά πραγματοποιήθηκε εκ μέρους του κ. Δημάρχου, επειδή πληροφορήθηκε ότι το ιερό λείψανο της Αγίας Γλυκερίας είχε μεταφερθεί κατά τον 7ο αιώνα στο νησί της Λήμνου, προκειμένου να διασωθεί από την βαρβαρότητα των αλλοπίστων, και τιμάται έως σήμερα από την τοπική Εκκλησία και τον πιστό λαό του νησιού.
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης κ. Ιερόθεος καλωσόρισε εγκάρδια τον κ. Δήμαρχο, αναφερόμενος στην ιστορική και πνευματική σημασία της εν σώματι παρουσίας της Αγίας Γλυκερίας στο νησί τότε και σήμερα, επιβεβαιώνοντας την αιτία για την οποία συγκαταλέγεται στη χορεία πάντων των εν Λήμνω διαλαμψάντων αγίων, οι οποίοι εορτάζονται κατ’ έτος την δεύτερη Κυριακή του Ιουλίου. Εξέφρασε θερμές ευχαριστίες στον κ. Δήμαρχο για την φιλάγια αυτή πρωτοβουλία του και την ευλαβική προσφορά, η οποία πλουτίζει πνευματικά τον τόπο μας και αποτελεί πολύτιμο ιερό θησαύρισμα της Εκκλησίας μας και πηγή ενισχύσεως και ανεφοδιασμού της πίστεως των Χριστιανών μας.
Κατά την αντιφώνησή του, ο Δήμαρχος Κυθήρων, αναταποκρινόμενος στην ευγνωμοσύνη και στις πατρικές ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου ανέπτυξε λόγο θεολογικό, εμπνευσμένο και διδακτικό, αναφερόμενος στη βαθύτερη σημασία της ζωντανής παρουσίας των Αγίων μέσα στη ζωή της Εκκλησίας και στην αξία της τιμής των ιερών λειψάνων, ως μαρτυρίας της χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Επεσήμανε δε ότι η προσφορά αυτή αποτελεί πράξη πνευματικής ενότητας και έκφραση σεβασμού προς την Εκκλησία, υπογραμμίζοντας ότι οι Άγιοι δεν ανήκουν σε έναν τόπο μόνο, ούτε σε κάποια πρόσωπα, αλλά αποτελούν κοινό θησαύρισμα ολόκληρης της Ορθοδοξίας.
Παραθέτουμε για την ιστορία την ακριβή αντιφώνηση του κ. Δημάρχου, όπως εκφωνήθηκε.
« Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεε !
Συνάδελφε Δήμαρχε Λήμνου μετά των συνεργατών σου,
Σεπτό ιερατείο, Λημνιοί και Λημνιές, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
Ο προ 2 ημερών εορτασθείς Ευαγγελιστής και Θεολόγος Ιωάννης, ο αποκαλούμενος και Υιός της Βροντής, παραδίδει κατά τη σημερινή ευαγγελική περικοπή, το διάλογο του αναστημένου Χριστού με τη Σαμαρείτιδα. Στην εύλογη απορία της εάν ο Θεός πρέπει να προσκυνείται στο Ναό του Σολομώντος κατά τους Ιουδαίους ή στο παρακείμενο βουνό κατά την σαμαρείτικη παράδοση, ο Κύριος απαντά δίνοντας βάση στον τρόπο και όχι στον τόπο: «Ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν. Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν». Λέγει δηλαδή ο Χριστός ότι σημασία δεν έχουν οι εξωτερικοί τύποι αλλά ο τρόπος προσέγγισης του Θεού υπό 2 προϋποθέσεις: «εν πνεύματι», δηλαδή με τη μετοχή στην προσευχή όχι μόνο του σώματος αλλά και του πνεύματος, του εν γένει ψυχικού κόσμου του ανθρώπου, και «εν αληθεία», δηλαδή όχι προσχηματικά και υποκριτικά, αλλά ταυτίζοντας την προσκύνηση του Θεού με τις ευάρεστες τω Θεώ πράξεις. Και ακόμη, στη σημερινή περικοπή, ο Χριστός αποκαλύπτει τη Θεότητά Του, όχι σε κάποιον Ιουδαίο, αλλά σε μια γυναίκα αλλοεθνή, δίνοντάς μας το μήνυμα ότι «Οὐ γάρ ἐστί προσωποληψία παρά τῷ Θεῷ» (Ρωμ. 2, 11).
Τα ανωτέρω – κατά τρόπο μάλλον παράδοξο – συνδέονται με τη σημερινή περίσταση και με την αφορμή εκ της οποίας διελθόντες το σύνολο σχεδόν του ελληνικού αρχιπελάγους, εκκινήσαμε από τα Θεοτοκοφρούρητα Κύθηρα, το νησί της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας και βρεθήκαμε στην ανεμόεσσα και αμιχθαλόεσσα – κατά τον Θείο Όμηρο – Λήμνο, ταπεινώς προσφέροντες από της σήμερον και εις το διηνηκές απότμημα εκ των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Γλυκερίας, μετά από 12 σχεδόν αιώνες από τότε που το άγιο μαρτυρικό σώμα της καθαγίασε τον τόπο τούτο.
Το απότμημα των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Γλυκερίας, που από σήμερα δωρίζεται στην τοπική Ιερά Μητρόπολη και τη νήσο ταύτη, προέρχεται από τη Δύση, η οποία καίτοι μετά τον 11ο αιώνα ακολουθεί τη δική της εκκλησιαστική και λατρευτική πορεία και παράδοση, εξακολουθεί να κατέχει πολύτιμα Ιερά Λείψανα και χριστιανικά κειμήλια, άξια πάσης τιμής και σεβασμού, καθώς – όπως προείπαμε – δεν είναι ο τόπος που καθαγιάζει αλλά ο τρόπος, δεν είναι το πρόσωπο που κατέχει, αλλά η προαίρεση του κατέχοντος. Εξάλλου ας μη λησμονούμε ότι από τη Δύση προέρχονται Ιερά Λείψανα Αγίων που σήμερα ευλογούν με την παρουσία τους την πατρίδα μας από το ένα άκρο της ως το άλλο, όπως τα Λείψανα του Αγ. Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, η Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου στην Πάτρα, η Κάρα του Αποστόλου Τίτου στην Κρήτη και εκατοντάδες Άγια Λείψανα και Ιερά Σεβάσματα ανά την Ελλάδα, που διαφυλάχθηκαν μέσα στους αιώνες είτε στο Βατικανό, είτε σε άλλες επισκοπές των Δυτικών.
Και ευθύς ως πληροφορηθήκαμε την διάθεση του λειψάνου της Αγίας Γλυκερίας, σκεφθήκαμε ότι αυτό πρέπει πάση θυσία να έρθει στη Λήμνο, ώστε να σκέπει πλέον τη νήσο ταύτη και εν σώματι, καθώς μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδει την πρέπουσα τιμή στα Άγια Λείψανα, ως φέροντα καθ΄ ολοκληρίαν την χάρη του Αναστάντος Χριστού.
Είμαστε σήμερα εδώ, μέσα στην χαρμόσυνη περίοδο του Πεντηκοσταρίου όπου παντού αντηχεί ο νικητήριος αναστάσιμος παιάνας, για να υποβάλλουμε τα σεβάσματά μας στον επιχώριο Μητροπολίτη, που διακρίνεται για την πραότητά του, την πνευματική του κατάρτιση και τις άρτιες διοικητικές του ικανότητες, τρία στοιχεία σωρευτικώς απαραίτητα για έναν Επίσκοπο ειδικά στη σημερινή εποχή της πνευματικής αβεβαιότητας και του ανερχόμενου αγνωστικισμού. Βρισκόμαστε σε έναν ιστορικό τόπο, στα βόρεια του Αιγαίου Πελάγους, αγναντεύοντας την κορυφή του Άθωνα και μεταφερόμαστε νοερά στην άλλη μεγάλη πνευματική κορυφή, το Φανάρι, και στον Πατριάρχη του Γένους, καθώς έχουμε την ευλογία να φιλοξενούμεθα σε Ιερά Μητρόπολη που αναφέρεται πνευματικώς στον σεπτό Οικουμενικό Θρόνο.
Σας μεταφέρουμε τα σεβάσματα των δημοτών μας, ου μόνον των μονίμων κατοίκων των Κυθήρων, αλλά και των άνω των 80.000 κυθηραϊκής καταγωγής Ελλήνων της αλλοδαπής και κυρίως της Αυστραλίας, προς τον Πρώτο του Γένους, τα οποία σας παρακαλώ όπως διαβιβάσετε, μαζί με τον υιικό μας ασπασμό. Και παράλληλα σας απευθύνουμε ειλικρινή πρόσκληση να επισκεφθείτε τα Κύθηρα, τα οποία ο Θείος Όμηρος χαρακτηρίζει «ζάθεα», δηλαδή πανάγια, τω όντι πανάγια και ιερά, ως το νησί που επέλεξε η Θεοτόκος να λατρεύεται ως Μυρτιδιώτισσα, η Αγία Μάρτυς Ελέσα του 4ου αιώνος ως τόπο του μαρτυρίου της και ο Όσιος Θεόδωρος τον 10ο αιώνα ως τόπο της ασκητικής του τελειώσεως.
Εξάλλου τι θα ήταν οι τόποι μας χωρίς τους Αγίους τους; Άσημοι, αδιάφοροι, ανεόρταστοι. Τι θα ήταν η Αθήνα χωρίς τον Παύλο και τον Αρεοπαγίτη, η Θεσσαλονίκη χωρίς τον Παλαμά και τον Μυροβλήτη, τα Ιόνια Νησιά χωρίς τα άφθορα σκηνώματα των Αγίων τους;
Με τις λίγες αυτές σκέψεις, Άγιε Λήμνου, παρακαλώ δεχθείτε το Λείψανο της Αγ. Γλυκερίας ως σέβασμα εις το διηνεκές για την ιστορική σας Μητρόπολη, ευχόμενος υπέρ ημών στις αρχιερατικές σας προς τον Κύριο δεήσεις.
Εύχομαι η Αγία Γλυκερία να μεταδίδει πάντοτε σε όλους μας τη γλυκύτητα της μαρτυρίας και του μαρτυρίου της, αλλά και το αγωνιστικό της φρόνημα και το απαράμιλλο θάρρος της, ένεκα του οποίου «οὐ λιμός, οὐδὲ κίνδυνος, ἀλγεινῶν τε ἐπίτασις, οὐ κάθειρξις βίαιος, οὐδὲ κάμινος πυρός, οὐ τῶν λίθων κατάστρωσις· τῆς ἀγάπης Χριστοῦ οὐ κατίσχυσαν χωρίσαι» κατά τον Ιερό Υμνογράφο και εγκωμιαστή της.
Αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την υποδοχή και φιλοξενία, τόσον εσάς όσο και την εκλεκτή συνάδελφο Δήμαρχο, σας απευθύνω και πάλι τον αναστάσιμο χαιρετισμό: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ»!
