Επετειακή εκδήλωση τιμής της μνήμης των Τριών Ιεραρχών, των προστατών των Γραμμάτων και της Παιδείας του Γένους πραγματοποιήθηκε, χθες, Κεντρικό Αμφιθέατρο του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Στην εκδήλωση παρέστη, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως του Πρυτάνεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων όπου απηύθηνε σχετικό χαιρετισμό, εστιάζοντας στη δημιουργική σύζευξη της ελληνικής παιδείας με τη χριστιανική πνευματικότητα. Επίσης ανέλυσε το πρότυπο των Τριών Μεγίστων Φωστήρων και το πόσο επίκαιρο παραμένει για τη σύγχρονη ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και για την κοινωνία γενικώτερα.
“Η Εκκλησία και η ακαδημαϊκή κοινότητα καλούνται, από διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές αφετηρίες, να συνεργαστούν στον κοινό αυτό σκοπό: την ωφέλεια και την πνευματική προαγωγή των νέων”, ανέφερε μεταξύ άλλων στον χαιρετισμό του.
Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στους καθηγητές, στους φοιτητές και στο διοικητικό προσωπικό το παράδειγμα των Τριών Ιεραρχών να αποτελεί πηγή έμπνευσης, υπογραμμίζοντας, ότι η γνώση αποκτά το πραγματικό της βάθος όταν συνοδεύεται από το ήθος, την ταπεινότητα και την αγάπη για τον συνάνθρωπο.
Η παρουσία του Σεβασμιωτάτου στο ακαδημαικό βήμα σηματοδοτεί τον διαρκή και γόνιμο διάλογο μεταξύ πίστης και επιστήμης, θυμίζοντάς μας ότι η παιδεία δεν είναι απλή συσσώρευση πληροφοριών, αλλά μια συνεχής πορεία προς την αλήθεια και το εσωτερικό φως
Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ
τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς
κ. Παντελεήμονος ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν
πρὸς τὴν Ἀκαδημαϊκή Κοινότητα
(Κομοτηνή, 2 Φεβρουαρίου 2026)
Σεβαστὰ καὶ ἀγαπητὰ μέλη τῆς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητος τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
ἀξιότιμοι διδάσκοντες, ἐρευνητὲς καὶ φοιτητές,
Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς κατ’ ἔτος ἱερᾶς καὶ πανσεβάσμιας ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τῶν κοινῶν προστατῶν τῆς Παιδείας καὶ τῶν Γραμμάτων, ἀπευθύνω καὶ πάλι πρὸς ὅλους σας χαιρετισμὸ πατρικὸ καὶ εὐχετικό, λόγο εὐθύνης ἀλλὰ καὶ ἐλπίδας.
Ἡ Ἐκκλησία, τιμῶντας τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, δὲν ἀνακαλεῖ ἐνθυμητικὰ τρεῖς μεγάλες μορφὲς τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ προβάλλει τὸ διαχρονικὸ πρότυπο παιδείας ποὺ ὑπηρετεῖ. Ἐκεῖνο, ὅπου ἡ γνώση, τὸ ἦθος καὶ ἡ πνευματικὴ ζωὴ συνυφαίνονται ἀδιάσπαστα.
Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες ὑπῆρξαν φορεῖς μιᾶς βαθύτατα θεολογικῆς παιδείας, ἡ ὁποία δὲν ἐξαντλεῖται στὴ συσσώρευση πληροφοριῶν, ἀλλὰ ἀποβλέπει στὴν «εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μεταμόρφωσιν» τοῦ ἀνθρώπου. Κατ’ αὐτούς, ἡ ἀληθινὴ γνώση ἔχει ὡς τελικὸ σκοπὸ τὴν καλλιέργεια τῆς ἀρετῆς καὶ τὴν πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὴν πληρότητα τοῦ προσώπου του. Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅτι ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἐπισημαίνει μὲ ἔμφαση πὼς «οὐδὲν οὕτως ἰσχυρὸν πρὸς τὸ παιδεῦσαι ψυχὴν ὡς τὸ τὴν ἀρετὴν ἐν αὐτῇ ἐναποθέσθαι», ὑπογραμμίζοντας ὅτι κάθε παιδαγωγικὴ προσπάθεια, ἐὰν δὲν θεμελιώνεται στὸ ἦθος, παραμένει ἐλλιπὴς καὶ ἀτελής.
Ἰδιαίτερα ὁ Μέγας Βασίλειος, ἀπευθυνόμενος στοὺς νέους, προβάλλει ἕνα πρότυπο δημιουργικῆς καὶ ὑπεύθυνης προσλήψεως τῆς γνώσεως, καλῶντας τους νὰ καλλιεργοῦν διάκριση καὶ πνευματικὴ ὡριμότητα. Μὲ τὴ γνωστή του εἰκόνα τῶν μελισσῶν διδάσκει ὅτι, ὅπως ἐκεῖνες «τῶν ἀνθῶν οὐ πάντα φέρουσιν, οὐδὲ ἃ φέρουσιν ὅλα, ἀλλ’ ὅσον αὐταῖς πρὸς τὴν τέχνην χρήσιμον», ἔτσι καὶ οἱ νέοι καλοῦνται νὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὴ γνώση ἐκεῖνο ποὺ πραγματικὰ ὠφελεῖ τὴν ψυχὴ καὶ ὁδηγεῖ στὴν ἀλήθεια. Ἡ πατερικὴ αὐτὴ προσέγγιση φανερώνει ὅτι ἡ παιδεία δὲν ἀπορρίπτει τὸν κόσμο, ἀλλὰ τὸν ἑρμηνεύει καὶ τὸν μεταποιεῖ ἐν Χριστῷ.
Στὴ σύγχρονη ἐποχή, ὅπου ἡ ἐπιστημονικὴ πρόοδος εἶναι ἐντυπωσιακὴ ἀλλὰ συχνὰ ἀποκομμένη ἀπὸ τὸν πνευματικὸ προσανατολισμό, ἡ ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν μᾶς καλεῖ σὲ κοινὸ προβληματισμὸ καὶ ἐγρήγορση. Οἱ νέοι μας, ἐλπίδα καὶ μέλλον κάθε κοινωνίας, ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ μιὰ παιδεία ποὺ νὰ συνδυάζει τὴ γνώση μὲ τὴ σοφία, τὴν ἐλευθερία μὲ τὴν εὐθύνη καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ κατάρτιση μὲ τὸ ὑπαρξιακὸ νόημα. Δύσκολο φορτίο ἀναθέτουμε στοὺς ὤμους τους ἀλλὰ εἶναι ἴσως οἱ καταλληλότεροι νὰ τὸ ἐπιτελέσουν.
Ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ ἀκαδημαϊκὴ κοινότητα καλοῦνται, ἀπὸ διαφορετικὲς ἀλλὰ συμπληρωματικὲς ἀφετηρίες, νὰ συνεργαστοῦν στὸν κοινὸ αὐτὸ σκοπό: τὴν ὠφέλεια καὶ τὴν πνευματικὴ προαγωγὴ τῶν νέων. Ὄχι μὲ σύγχυση ρόλων, ἀλλὰ μὲ διάλογο, σεβασμὸ καὶ κοινὴ ἀγωνία γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἡ Ἐκκλησία προσφέρει τὴν ἐμπειρία τῆς πίστεως καὶ τὸ ὅραμα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς· ἡ ἀκαδημαϊκὴ κοινότητα προσφέρει τὴ συστηματικὴ γνώση, τὴν ἔρευνα καὶ τὴν κριτικὴ σκέψη. Ἡ συνάντηση αὐτῶν τῶν δύο μπορεῖ νὰ γεννήσει παιδεία ἀληθινὰ ζωοποιό.
Εὔχομαι ἐκ βάθους καρδίας ἡ φωτιστικὴ χάρη τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν νὰ συνοδεύει τὸ ἔργο ὅλων σας, νὰ ἐνισχύει τὸν κόπο τῶν διδασκόντων, νὰ ἐμπνέει τὴν ἔρευνα καὶ νὰ καθοδηγεῖ τοὺς νέους μας σὲ δρόμους ἀλήθειας, ἀρετῆς καὶ ἐλπίδας. Ἐλπίζω, ἡ αὐτονόητη καὶ λειτουργοῦσα ἀγαστῶς συνεργασία μας νὰ ἀποβαίνει διαρκῶς καρποφόρα πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας καὶ δόξα Θεοῦ.
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ θερμὲς εὐλογίες