Από την 1η Νοεμβρίου, άρχισαν στην Αποστολική πόλη και Μητρόπολη Πατρών οι λατρευτικές και άλλες εκδηλώσεις προς τιμήν του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, οι οποίες εξελίσσονται καθ’ όλον τον μήνα, με αποκορύφωμα την εορτή του Αποστόλου Ανδρέου στις 29 και 30 Νοεμβρίου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών ετέλεσε την Κυριακή 1.11.2026 την Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών, όπου προέστη της Δοξολογίας, επί τη επετείω της παραδόσεως του Κάστρου των Πατρών από τους Τούρκους στους Γάλλους, υπό τον στρατηγόν Μαιζόν, τον Οκτώβριο του 1828.
Την διοργάνωση του εορτασμού είχε το άγημα «Παναγιώτης Καρατζάς» των Πατρών, το οποίο προσεκάλεσε και άλλα αγήματα και παραδοσιακούς και πολιτιστικούς Συλλόγους από την Πάτρα και άλλες πόλεις.
Όλοι εκκλησιάσθηκαν με κατάνυξη στον Ιερό, της Ευαγγελιστρίας, Ναό. Η παρουσία τους, με τις παραδοσιακές ιστορικές φορεσιές, σκόρπισε ρίγη συγκινήσεως και πατριωτικού ενθουσιασμού.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, στην ομιλία του, ανεφέρθη στο ιστορικό γεγονός της απελευθερώσεως των Πατρών από τους Τούρκους και εξήγησε τους λόγους για τους οποίους, ενώ οι άλλες πόλεις της Πελοποννήσου ελευθερώθηκαν το 1821, η Πάτρα, που επαναστάτησε πρώτη, υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, απηλευθερώθη μετά από επτά έτη.
Και βέβαια μίλησε για την φρικτή διχόνοια, τους εγωισμούς και τα μίση, που πάντοτε κατέστρεψαν την Πατρίδα μας.
Επίσης, ανεφέρθη στην ανοικοδόμηση από τον αοίδιμο Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια της κατεστραμμένης από τους Τούρκους Πάτρας, στο καταπληκτικό σχέδιο της πόλεως, αλλά και στο λόγο του Καποδίστρια προς τους Πατρινούς, όταν έθεσε τα θεμέλια της πόλεως και του σχολείου της.
Ο ιστορικός Θωμόπουλος αναφέρει:
«Ολίγους δε μήνας μετά την εις την Ελλάδα άφιξίν του (1829), ο Κυβερνήτης έθετεν αυτοπροσώπως τα θεμέλια της νέας των Πατρών πόλεως και συγχρόνως τα του Δημοτικού Σχολείου της, πρώτος δε διδάσκαλος προσελήφθη υπό του Κυβερνήτου, ο Μιχαήλ Νεγρεπόντης.
Οι δε έγκριτοι του τόπου συνεχαίροντο τον Κυβερνήτην επί τη απολυτρώσει της Ελλάδος εκ της δουλείας, λέγοντες προς αυτόν ότι πρέπει να δοξάζωσι τον Θεόν διά το μέγα τούτο θαύμα Του.
Αλλ’ ο Κυβερνήτης, όστις απέβλεπε σταθερώς εις το μέλλον, απήντησε προς αυτούς με τους αξιοσημειώτους τούτους λόγους:
«Ας δοξάσωμεν τον Θεόν και ας ευλογώμεν το πανάγιον αυτού όνομα, διά την ελευθερίαν μας από τον Οθωμανικόν ζυγόν, αλλ’ ακόμη δεν είμεθα ελεύθεροι».
Οι πρόκριτοι εταράχθησαν επί τω ακούσματι και ο Κυβερνήτης επανέλαβε:
«Ναί, ηλευθερώθημεν από τους Τούρκους, αλλά δεν ηλευθερώθημεν από την δουλείαν ημών αυτών. Έχομεν τώρα άλλον αγώνα μέγαν και πολύμοχθον να επιτελέσωμεν, όπως απαλλαγώμεν και εκ της δουλείας ταύτης».
Οι πρόκριτοι και πάλιν εταράχθησαν, δεικνύοντες απορίαν, αλλ’ ο Κυβερνήτης εξηκολούθησε:
«Ναί, πρέπει τώρα να ελευθερωθώμεν από τας κακάς μας έξεις, από τας προλήψεις μας, από την αμάθειάν μας και από την πενίαν μας και τότε μόνον θα έχωμεν δικαίωμα να είμεθα ελεύθεροι».
Μετά την ομιλία του Σεβασμιωτάτου εψάλη από όλους ο Εθνικός Ύμνος.
Εν συνεχεία, τα μέλη των Αγημάτων και των Συλλόγων μετέβησαν από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Αποστόλου Ανδρέου, όπου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος ετέλεσεν, εις μνήμην των από τους Τούρκους σφαγιασθέντων Πατρέων, επιμνημόσυνη δέηση και κατετέθησαν στέφανοι.
Ένεκα του καιρού, της βροχής δηλαδή, δεν πραγματοποιήθηκε η αναπαράσταση της παραδόσεως του Κάστρου των Πατρών από τους Τούρκους, η οποία είχε προγραμματισθή για το Σάββατο 31 Οκτωβρίου ε.ε., αλλ’ ούτε και η πορεία μνήμης από τον Μητροπολιτικό Ναό μέχρι τον Ναό του Πολιούχου και Προστάτου των Πατρών, Αποστόλου Ανδρέου.
