Στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος, πολιούχου Πειραιώς, χοροστάτησε χθες Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026 κατά την Ακολουθία του Εσπερινού και του Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Στο Ναό τιμήθηκε, όπως κάθε χρόνο, ένα από τα άπειρα θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνος, αυτό του 1716, κατά το οποίο ο Άγιος διέσωσε θαυματουργικά την Κέρκυρα από την επιδρομή των Αγαρηνών Τούρκων, οι οποίοι επεδίωκαν την καταστροφή της νήσου.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος σημειώνοντας πως ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να προσφέρει στον άνθρωπο όχι απλώς την πρόσκαιρη, αλλά την αιώνια και ατελεύτητη ζωή, υπογράμμισε πως ο Πανάγιος Θεός, ως πηγή της ζωής, εισήλθε στην ανθρώπινη ιστορία για να λυτρώσει τον άνθρωπο από τη φθορά και τον θάνατο που προέκυψαν από την απομάκρυνσή του από τον Θεό.
«Ο θάνατος που είναι ο έσχατος εχθρός μας είναι, δυστυχώς, δικό μας δημιούργημα. Εμείς επιλέξαμε την αυτονόμηση από τη ζωή και τον εγκλεισμό μας στη φθορά και τον θάνατο. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Θεός μπήκε μέσα στην ιστορία, τον χώρο και τον χρόνο, για να μας δώσει ζωή. Εκείνος είπε “Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή”», τόνισε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος.
Στη συνέχεια, αναφερόμενος στο πρόσωπο της Παναγίας, επεσήμανε πως «αυτό το θαύμα της ζωής που νικά τον θάνατο διά της Αναστάσεως, χαριτώθηκε και έζησε ως πρώτος άνθρωπος από όλο το ανθρώπινο γένος η Υπεραγία Θεοτόκος, η οποία απήλαυσε τα δώρα του Υιού της. Αυτή τη μεγάλη εορτή της Αναστάσεώς της, της νίκης της και του θριάμβου της πανηγυρίζει η Αγία μας Εκκλησία κατ’ αυτόν τον ιερό μήνα, τον Αύγουστο και υποβάλλει σε αυτήν νικητηρίους παιάνες, τους ιερούς παρακλητικούς κανόνες, όπου μέσα εκεί κατατίθεται όλη η εσωτερική μας πνευματική διάθεσις προς το υπερύμνητο πρόσωπό της και τη δοξάζουμε γιατί γέννησε τη Ζωή και έζησε τη Ζωή. Και τώρα δοξάζεται από τη Ζωή».
«Αυτή την υπέροχη, θεσπέσια, μοναδική και ανεπανάληπτη πραγματικότητα μας καλεί η Εκκλησία να ζήσουμε», πρόσθεσε ακολούθως ο Σεβασμιώτατος, μιλώντας για τους Αγίους της Εκκλησίας μας, οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικά είπε, «μετήλλαξαν τη φθαρτότητα σε αφθαρσία». Έκανε, μάλιστα, ιδιαίτερη αναφορά στον προστάτη, έφορο και Πολιούχο ιερό Σπυρίδωνα, Επίσκοπο Τριμυθούντος, ο οποίος έχει «βιώσει την Ανάσταση, την οποία εξαγγέλλει καθημερινά επί δεκαεπτά τώρα αιώνες με το άφθαρτο, αδιαλώβητο και ευωδιάζον σκήνωμά του, το οποίο εξαγγέλλει από τον πανίερο Ναό του στην Κέρκυρα το καινούργιο που περιμένει ο κόσμος μέσα στην καθημερινή αποτυχία της ιστορίας. Και γίνεται και εκείνος μηνυτής και διαγγελεύς της Αναστάσεως».
Και συνέχισε: «Αυτή τη μεγάλη χαρά, λοιπόν, πανηγυρίζει σήμερα ο ναός του Πολιούχου μας σήμερα με ένα από τα πολυειδή θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνος. Το μεγάλο θαύμα της διασώσεως της νήσου Κερκύρας την 11η Αυγούστου του 1716, όταν απέκρουσε και κατεναυμάχησε τον στόλο των Αγαρηνών Οθωμανών Τούρκων που επεδίωκαν την καταλήστευση της νήσου Κερκύρας. Τότε, λοιπόν, επάνω από τους επιτιθεμένους Αγαρηνούς εφάνη ο μέγας αυτός Όσιος και Θεοφόρος άνδρας, το γνήσιο τέκνο της Παναγίας, ο Ιερός Σπυρίδων και διά της δυνάμεως του Θεού κατετρόπωσε τα στρατεύματα των Αγαρηνών».
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε πως «την Ανάσταση κηρύσσουμε όλοι και προς αυτήν όλοι βαδίζουμε και είμεθα ευλογημένοι πράγματι, γιατί νικήσαμε τον θάνατο που είναι ο έσχατος εχθρός όλων μας. Τον νικήσαμε δια του θανάτου του Κυρίου μας και διά της συνεργείας στο έργο της παλιγγενεσίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου. Για αυτό και καλούμαστε όλοι μας, όπως ο Ιερός Σπυρίδων, να αποβαίνουμε κάθε μέρα γνήσια παιδιά της Παναγίας. Κάρπιμα κλωνάρια του δένδρου της, ώριμοι καρποί των αρετών της. Και πώς θα επιτευχθεί αυτό; Μιμούμενοι τις αρετές της Θεοτόκου και όλων των γνησίων αγίων τέκνων της».
