Χωρίς ιδιαίτερη επισημότητα, το Σάββατο, 23 του μηνός Μαΐου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός ιερούργησε σε ένα από τα Πομακοχώρια του Σουφλίου.
Συγκεκριμένα ο Σεβασμιώτατος ιερούργησε στη Ρούσσα, δίπλα στα σύνορα με την Βουλγαρία, για να τιμήσει μαζί με τους λιγοστούς προσκυνητές μεθεορτίως την μνήμη των Αγίων Θεοστέπτων και Ισαποστόλων Βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης, στο όνομα των οποίων είναι αφιερωμένος ο Ιερός Ναός του οικισμού, οι κάτοικοί του οποίου σήμερα είναι αλεβίτες-Μπεκτασήδες και ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Παλαιότερα ζούσαν εκεί αρκετές χριστιανικές οικογένειες. Σήμερα ο αριθμός των χριστιανών εκεί μετράται στο ένα δάκτυλο. Αδιάψευστη μαρτυρία της άλλοτε ακμαίας χριστιανικής κοινότητος, στέκει μέχρι σήμερα μοναχικός στο ύψωμα ο Ιερός Ναός τον οποίο συντηρεί και φροντίζει η Ιερά Μητρόπολις Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, στην οποία εκκλησιαστικά υπάγεται.
Τον Σεβασμιώτατο συνώδευαν στο επίπονο ταξίδι του στη Ρούσσα ο στρατιωτικός ιερεύς Αρχιμ. Επιφάνιος Χρυσοστόμου και οι ιερείς των ενοριών Μικρού Δερείου, Πρωτοκκλησίου και Κορύμβου ως και οι Διάκονοι της Ιεράς Μητροπόλεως. Εκκλησιάσθησαν ο Διοικητής της XVI Μεραρχίας υποστράτηγος Παντ. Βασιλειάδης, ο Διοικητής της 50ής Ταξιαρχίας ταξίαρχος Κων. Ευαγγελίδης και ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Σουφλίου Χαράλαμπος Βομβέλης.
Ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος στο ολιγάριθμο εκκλησίασμα σημείωσε ότι η επίσκεψη αυτή έχει χαρακτήρα προσκυνηματικό, διότι «τελούντες τη Θεία Λειτουργία ανανεώσαμε με λάδι την ακοίμητη κανδήλα του ιερού Βήματος αυτής της μοναχικής εκκλησίας, μνημονεύσαμε ζώντες και κεκοιμημένους και πάνω απ’ όλα δώσαμε μια μαρτυρία στους εγγύς και στους μακράν ότι η λήθη ακόμα δεν έχει αλλοτριώσει το φρόνημά μας, που σέβεται και τιμά τα ιερά των προγόνων μας και δεν τα εγκαταλείπουμε αδιάφοροι στην καταστροφή και τη φθορά του πανδαμάτορα χρόνου».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον εφημέριο του Μικρού Δερείου Αρχιμ. Εφραίμ Θεοδώρου, που επιμελείται της ευπρέπειας της εκκλησίας, και όσους μεριμνούν για την ασφάλειά της, όπως τα στελέχη της 50ής Ταξιαρχίας και της ελληνικής αστυνομίας, καθώς και τους κατοίκους του χωριού, που καίτοι αλλόθρησκοι, προστατεύουν την εκκλησία και δεν επιτρέπουν πράξεις βεβήλωσης και φανατισμού.
