Την ιερά μνήμη του Οσίου Ονουφρίου του Αιγυπτίου, τίμησε η τοπική Εκκλησία εις τον νεόδμητο φερώνυμο του Αγίου Ιερό Ναό, της Οικογ. Χαριδήμου και Χαριστούλας Πορτοκάλλη, στην περιοχή “Ξίσους” της Σύμης, τόσον αφ’ εσπέρας, όσον και την κυριώνυμη ημέρα, Παρασκευή 12η Ιουνίου 2026.
Την παραμονή το εσπέρας, τελέσθηκε ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας, ενώ εχθές το πρωί, ο Σεβ. Ποιμενάρχης, Μητροπολίτης Σύμης κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε την Θ. Λειτουργία, λιτανεύοντας την Εικόνα του Οσίου και ευλογώντας τους Άρτους, με συλλειτουργούς του τον π. Αντώνιο Μανιά και τον Ιεροδιάκονο π. Παύλο Τερεζάκη, ενώ την ιερά υμνωδία εμελώδησαν οι Ιεροψάλτες, κ. Αγαπητός Μιχελλής και κ. Ελευθέριος Ξηράκης.
Ο Σεβασμιώτατος ομίλησε διδακτικότατα προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, περί της μεγάλης αυτής ασκητικής μορφής του Οσίου Ονουφρίου, αναφερόμενος στην εξηκονταετή βιωτή του στα βάθη της ερήμου, σε απόλυτη απομόνωση. Χωρίς ανθρώπινη συντροφιά, με μοναδικό του ένδυμα τα μακριά του γένια και τις τρίχες του σώματός του, τρεφόμενος με τους καρπούς μιάς χουρμαδιάς και πίνοντας νερό από μια κοντινή πηγή. Η ζωή του ήταν μια διαρκής προσευχή, μια απόλυτη παράδοση στο θέλημα του Θεού.
Στα μάτια του συγχρόνου ανθρώπου, η ασκητικότητα του Οσίου Ονουφρίου μπορεί να φαντάζει υπερβολική, σχεδόν ακατανόητη, διότι ζούμε σε μια εποχή που αποθεώνει την άνεση, την υπερκατανάλωση, την άμεση ικανοποίηση κάθε επιθυμίας και την αδιάκοπη ψηφιακή «φασαρία». Όμως, το παράδειγμα του Αγίου κρύβει πολλά και σημαντικά μηνύματα για την δική μας, καθημερινή ζωή. Ο Όσιος Ονούφριος απέδειξε ότι ο άνθρωπος χρειάζεται ελάχιστα υλικά αγαθά για να είναι πλήρης. Σήμερα, έχουμε παγιδευτεί στην ψευδαίσθηση ότι η ευτυχία κρύβεται σε αυτά που κατέχουμε. Η δική μας «ασκητικότητα» δεν σημαίνει να φύγουμε στην έρημο, αλλά να μάθουμε να λέμε «όχι» στον άκρατο καταναλωτισμό, εκτιμώντας την απλότητα.
Επίσης μετά από την ελευθερία που πρέπει να αποκτήσουμε από τα περιττά, οφείλουμε να κατανοήσουμε την αξία της σιωπής και της πνευματικής περισυλλογής. Σ’ έναν κόσμο γεμάτο οθόνες και θόρυβο, έχουμε χάσει την επαφή με τον εαυτό μας και τον Θεό. Ο Όσιος βρήκε τον Θεό μέσα στην σιωπή της ερήμου. Έχουμε κι εμείς ανάγκη, έστω και για λίγα λεπτά καθημερινά, να κλείνουμε τις οθόνες, να δημιουργούμε την δική μας «μικρή έρημο» στο δωμάτιό μας, για να ακούσουμε την φωνή της συνειδήσεως και του Θεού. Ακόμη, πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο ασκητισμός είναι πνευματική γυμναστική. Όπως ο Όσιος άντεξε τις κακουχίες της ερήμου, έτσι κι εμείς καλούμαστε να δείξουμε υπομονή και πνευματική αντοχή στις δικές μας δυσκολίες, στις θλίψεις, στις αδικίες, στο άγχος της καθημερινότητας. Κατόπιν των ανωτέρω, διαπιστώνουμε ότι ο Όσιος Ονούφριος δεν ήταν ένας φυγάς της ζωής, αλλά ένας νικητής της ανθρώπινης αδυναμίας. Με την οσιακή βιωτή του μας διδάσκει, ότι η πραγματική ευτυχία δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά από την εσωτερική κατάσταση της ψυχής μας και την άμεση σχέση που έχει με την πηγή της Ζωής και της Αθανασίας, τον εν Τριάδι Θεόν.
Μετά την απόλυση, οι Κτίτορες παρέθεσαν στους εκκλησιασθέντες Πιστούς πλούσια παραδοσιακά κεράσματα, ώστε η πνευματική χαρά της Λειτουργική Συνάξεως, να συνεχισθεί με την διαπροσωπική επαφή των ανθρώπων.
