Σήμερα, 8η Φεβρουαρίου 2026 Β’ Κυριακή του Τριωδίου, η εκ του Ευαγγελικού αναγνώσματος επιλεγομένη του Ασώτου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σύμης κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε την Θ. Λειτουργία στον Ενοριακό Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σύμης, με συλλειτουργούς του τον Εφημέριο της Ενορίας π. Αντώνιο Μανιά και τον Ιεροδιάκονο π. Παύλο Τερεζάκη, ενώ το ιερό αναλόγιο διακόνησαν γλυκυφθόγγως οι καλλικέλαδοι Ιεροψάλτες, κ. Αγαπητός Μιχελλής, κ. Ελευθέριος Ξηράκης και κ. Ιωάννης Τσίγκος.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, την οποία οι Πατέρες της Εκκλησίας χαρακτηρίζουν ως το «Ευαγγέλιο των Ευαγγελίων», μας αποκαλύπτει το μέγεθος της θεικής αγάπης και το μυστήριο της σωτηρίας μας. Ο νεότερος υιός, θαμπωμένος από την ψευδαίσθηση της απόλυτης ελευθερίας, ζητά το μερίδιο της περιουσίας του. Αυτή η πράξη δεν είναι απλώς μια οικονομική απαίτηση, αλλά μια πνευματική ανταρσία. Ο άνθρωπος, όταν απομακρύνεται από τον Θεό, «σπαταλά» τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος σε «χώρα μακράν», δηλαδή στην ξενιτειά της αμαρτίας και των παθών.
Η πείνα και η εξαθλίωση γίνονται για τον άσωτο η αφορμή της αφύπνισης. Η φράση «εις εαυτόν ελθών» φανερώνει πως η αμαρτία είναι μια κατάσταση παραφροσύνης, ενώ η επιστροφή στον Θεό είναι η επάνοδος στην αληθινή μας φύση. Η μετάνοια δεν είναι μια τυπική συγγνώμη, αλλά μια βαθιά συνειδητοποίηση: «Πατέρα, ήμαρτον».
Το μεγαλείο της παραβολής βρίσκεται στη στάση του Πατέρα. Δεν περιμένει τον γιό να φτάσει στην πόρτα, αλλά «δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού». Ο Θεός δεν μας δικάζει, αλλά μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες, αποκαθιστώντας μας στην αρχική μας δόξα, προσφέροντας την «πρώτην στολήν» και τον «μόσχον τον σιτευτόν», που προεικονίζουν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Ας προσέξουμε, αδελφοί μου, την πικρία του μεγαλύτερου υιού. Παρ’ ότι σωματικά ήταν κοντά στον πατέρα, η καρδιά του ήταν εγκλωβισμένη στον εγωισμό και τον φαρισαισμό. Μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή ευσέβεια δεν νοείται χωρίς αγάπη και συγχώρεση προς τον μετανοημένο αδελφό μας. Ας αγωνιστούμε κι εμείς να βρούμε την οδό της επιστροφής, έχοντας την βεβαιότητα πως καμία αμαρτία δεν υπερβαίνει το πέλαγος της θείας ευσπλαχνίας.
