Στο τέλος Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συνοδευόμενος από ομάδα κληρικών και λαϊκών πραγματοποίησαν πρσοκυνηματυική και εκαπιδευτική εκδρομή στην Αίγυπτο.
Αρχικά επισκέφθηκαν το Μεγάλο Μουσείο του Καΐρου και άλλα κλασσικά μνημεία της Αιγύπτου και στη στη συνέχεια μετέβησαν στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Εσπερινό και τέλεσε Αρχιερατική θεία Λειτουργία της εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (27 Σεπτεμβρίου), ενώ κήρυξε και τον θείο λόγο. Ομάδα προσκυνητών ανέβηκε στην Αγία Κορυφή, όπου τελέστηκε επίσης θεία Λειτουργία από τον Καθηγούμενο της Παναγίας Σουμελά Αρχιμ. Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ.
Οι προσκυνητές έτυχαν της εγκάρδιας υποδοχής των πατέρων της Μονἠς. προσκύνησαν το ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Βάτου και το ιερό λείψανο της Αγίας Αικατερίνης και στη συνέχεια ξεναγήθηκαν στους χώρους της Μονής και το μοναδικό μουσείο.
Το ταξίδι ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας όπου έγινε συνάντηση με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο στην αίθουσα Θρόνου του Πατριαρχείου. Ο Μακαριώτατος καλωσόρισε τον Σεβασμιώτατο και τους προσκυνητές και απηύθυνε πατρικούς λόγους, ενώ προσέφερε στον Σεβασμιώτατο ένα απότμημα ιερού λειψάνου του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαρανατόπουλου του Ιεραποστόλου. Ο Σεβασμιώτατος αντιφώνησε προσφέροντας στον Μακαριώτατο ενθύμια της επισκέψεως.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου στην Ι.Μ. Αγίας Αικατερίνης στο Σινά
Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε νά τελέσουμε σήμερα τή θεία Λειτουργία στό καθολικό τῆς σεβασμίας Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὄρους Σινᾶ, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, καί νά ζήσουμε τό ἱερώτατο αὐτό μυστήριο τῆς πίστεώς μας σέ ἕναν τόπο κατ᾽ ἐξοχήν ἱερό, σέ ἕναν τόπο ἁγιασμένο ἀπό τήν παρουσία καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.
Διότι αὐτό τό ὄρος ἐπέλεξε ὁ Θεός στήν ἐποχή τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης γιά νά δώσει τίς πλάκες τοῦ νόμου του στόν πιστό θεράποντά του, τόν Μωυσῆ.
Αὐτό τό ὄρος ἐπέλεξε γιά νά προτυπώσει μέ τή φλεγομένη ἀλλά μή κατακαιομένη βάτο τό μυστήριο τῆς ἀειπαρθενίας τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Αὐτό τό ὄρος ἐπέλεξε γιά νά ἀποτελέσει «τόπον σκηνώματος» τοῦ ἱεροῦ καί θαυματουργοῦ λειψάνου τῆς πανευφήμου νύμφης τοῦ Χριστοῦ, τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος καί πανσόφου Αἰκατερίνης, τῆς παρθένου, τό ὁποῖο καί προσκυνήσαμε.
Καί ἐάν σέ αὐτόν τόν ἱερό τόπο ἀπεκάλυψε ὁ Θεός στούς Ἰσραηλίτες μέ τίς πλάκες τῶν ἐντολῶν του τό θέλημά του, χιλιάδες ὑπῆρξαν ἀπό τούς πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες καί μέχρι σήμερα οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες, οἱ ἀσκητές καί οἱ ἐρημίτες πού ἔζησαν στόν ἱερό αὐτό τόπο ἀκολουθώντας πιστά τίς ἐντολές καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ζώντας ἐν παρθενίᾳ καί σεμνῇ πολιτείᾳ ὑπό τή σκέπη τῆς ἁγίας μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου.
Σέ αὐτόν τόν μεγαλοπρεπῆ καί ἱστορικό ἱερό ναό, ὅπου τιμᾶται «ἡ ἄφλεκτος βάτος», ἡ Κυρία Θεοτόκος, καί ἐγκωμιάζεται ὡς «κλῖμαξ γῆθεν πάντας ἀνυψώσασα χάριτι»· σέ αὐτόν τόν πάνσεπτο ναό, τοῦ ὁποίου τό ἡγουμενικό στασίδι κόσμησε μέ τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητά του, ὁ ὅσιος Ἰωάννης, ὁ συγγραφέας τῆς «Κλίμακος», ὁ ὁποῖος περιέγραψε τή νοητή κλίμακα τῶν ἀρετῶν πού ὁδηγεῖ μοναχούς καί μιγάδες στήν ἀκρότητα τῶν ἀρετῶν· σέ αὐτόν τόν ναό, πού ἄκουσε τούς ἀλαλήτους στεναγμούς τῆς προσευχῆς ἀμετρήτων Σιναϊτῶν πατέρων, τιμοῦμε σήμερα, σύμφωνα μέ τό Σιναϊτικό ἑορτολόγιο, τήν παγκόσμιο ὕψωση τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας, ὁ ὁποῖος εἶναι, κατά τούς θείους πατέρες, «κλῖμαξ … δι᾽ οὗ ἀνελκύσθημεν οἱ ἐπί γῆς» ἀπό τήν ἁμαρτία πρός τόν Θεό.
Ἀποτελεῖ ὄντως μεγάλη εὐλογία νά αἰσθανθοῦμε καί ἐμεῖς τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί τῶν ὁσίων θεοφόρων πατέρων, πού ἄλλοι μέ τήν ἄσκηση, ἄλλοι μέ τό μαρτύριο, καί ὅλοι μέ τήν ὑπομονή, μέ τήν ὑπακοή, μέ τήν ταπείνωση, μέ τήν προσευχή, μέ τή νηστεία, μέ τή μετάνοια κατόρθωσαν νά ἀνέλθουν προοδευτικά τίς βαθμίδες τῆς κλίμακος τῶν ἀρετῶν, αἵροντας ὁ καθένας τόν δικό του σταυρό καί ἔχοντας τό βλέμμα τους στραμμένο πρός τόν Κύριό μας, ὁ ὁποῖος πρίν ἀπό ὅλους καί γιά χάρη ὅλων μας σήκωσε τόν Σταυρό του καί ἀνέβηκε στόν Γολγοθᾶ, προκειμένου νά ἑλκύσει, κατά τήν ὑπόσχεσή του, «πάντας πρός ἑαυτόν».
Ἔτσι ἀξιώθηκαν οἱ ὅσιοι πατέρες νά γίνουν μέτοχοι τῆς χάριτος τοῦ Σταυροῦ καί τοῦ ἐν αὐτῷ προσπαγέντος Χριστοῦ καί νά γίνουν καί αὐτοί μέτοχοι τοῦ παραδείσου, γιά νά ζοῦν καί νά εὐφραίνονται ἀπό τό ἄρρητο κάλλος τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου μας καί ἀπό τό ἀπερίγραπτο φῶς τῆς δόξης του, τό ὁποῖο πόθησαν καί γιά τό ὁποῖο ἀγωνίσθηκαν.
Αὐτόν τόν ἀγώνα καλούμεθα νά κάνουμε καί ἐμεῖς, ὁ καθένας μας ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις καί τίς δυνατότητές του, γιατί ὅλοι οἱ χριστιανοί ἔχουμε τόν ἴδιο σκοπό καί τόν ἴδιο στόχο, νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Χριστό καί νά ζήσουμε μαζί του καί ἐδῶ στή γῆ, ἀλλά πολύ περισσότερο στόν οὐρανό.
Καί ἑνωνόμεθα μέ τόν Χριστό, ὅταν ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του, ὅταν σηκώνουμε μέ χαρά τόν σταυρό μας, ὅποιος καί ἐάν εἶναι, μέ τή βοήθεια καί τή χάρη του, τήν ὁποία λαμβάνουμε διά τῶν ἱερῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλά καί ὅταν μέ ὑπομονή καί μέ πειθαρχία ἀνεβαίνουμε τά σκαλοπάτια τῆς πνευματικῆς κλίμακος, ὅπως τά περιγράφει σύμφωνα μέ τή μακρόχρονη ἐμπειρία του στήν πνευματική ζωή ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, ὁ συγγραφέας τῆς Κλίμακος.
Καί πρέπει νά διδασκόμεθα ἀπό τήν ἐμπειρία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί νά μήν αὐτοσχεδιάζουμε στήν πνευματική μας ζωή καί πορεία, γιατί ὅπως κανείς δέν ξεκινᾶ ἕνα ταξίδι χωρίς ὁδηγό, χωρίς χάρτη, χωρίς τά ἠλεκτρονικά μέσα πού προσφέρει ἡ σύγχρονη τεχνολογία, γιατί κινδυνεύει νά χάσει τόν δρόμο καί νά μήν φθάσει ποτέ προορισμό του. Πολύ περισσότερο αὐτή ἡ ἀνάγκη ὑφίσταται γιά τήν πνευματική μας ζωή, στήν ὁποία δέν χρειαζόμεθα μόνο καθοδήγηση γιά νά βροῦμε τόν δρόμο ἀλλά καί γιά νά ἀντιπαλαίσουμε ὅλα αὐτά τά ὁποῖα δημιουργοῦν ἐμπόδια στήν πορεία μας αὐτή.
Καί αὐτά εἶναι οἱ ἀδυναμίες καί τά πάθη μας, οἱ πειρασμοί καί οἱ παγίδες τοῦ διαβόλου, ὁ κόσμος καί οἱ ἐπιθυμίες του πού μᾶς ἑλκύουν καί τόσα ἄλλα.
Γι᾽ αὐτό καί θά πρέπει νά ἀγωνιζόμεθα συστηματικά καί ὑπομονή, γιατί δέν μπορεῖ νά ἀνέλθει κανείς τήν οὐρανοδρόμο κλίμακα ἀρχίζοντας ἀπό τή μέση ἤ ἀπό τό τελευταῖο σκαλοπάτι. Οὔτε μπορεῖ νά νομίζουμε ὅτι εἶναι δυνατόν νά φθάσουμε μέ μιά σύντομη προσπάθεια. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή εἶναι ἕνας διαρκής ἀγώνας ἐφ᾽ ὅρου ζωῆς γιά νά μήν παρεκκλίνουμε ἀπό τήν πορεία μας καί νά μήν ἀθετήσουμε τούς ὅρους πού ἔχει θέσει γιά νά μᾶς βοηθήσει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅπως ἔκαναν καί ὅλοι οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες μας καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας πού ἔζησαν καί ἁγιάσθηκαν σ᾽ αὐτόν τόν ἱερό τόπο.
Καί εὔχομαι ταπεινά τό παράδειγμα καί οἱ πρεσβεῖες ὅλων αὐτῶν τῶν ἁγίων, ἀλλά καί τοῦ Κυρίου μας πού σήκωσε τόν Σταυρό του γιά χάρη μας, νά μᾶς ἐνισχύει στήν προσπάθειά μας γιά νά συναντηθοῦμε μαζί τους στόν οὐρανό.
Κλείνοντας θά ἤθελα νά εὐχαριστήσω τόν Ἅγιο Καθηγούμενο, Σεβασμιώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ, Φαράν καί Ραϊθώ κ. Συμεών γιά τήν εὐλογία πού μᾶς προσέφερε σήμερα, νά λειτουργήσουμε στό Καθολικό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς του, καί νά τοῦ εὐχηθῶ ἀπό καρδίας ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη καί οἱ ὅσιοι πατέρες νά τόν ἐνισχύουν στόν δύσκολο καί κοπιώδη ἀγώνα του ὄχι μόνο τόν πνευματικό ἀλλά καί ὅλον αὐτόν πού διεξάγει καί ἐκεῖνος καί ἡ Ἱερά αὐτή Ἀδελφότης, γιά νά συνεχίσει ἡ ἱστορική αὐτή Μονή τήν πορεία της στή δύσκολη αὐτή περιοχή καί στή δύσκολη ἐποχή πού διερχόμεθα.
