O Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε μεθεόρτια και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίτσης στην Αγκαθιά Ημαθίας την Κυριακή 3 Μαΐου (του Παραλύτου).
Στο κήρυγμα του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, με αφορμή το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής του Παραλύτου, ανέδειξε τη σωτηριώδη δύναμη της πίστεως και της υπακοής στον λόγο του Χριστού. Τόνισε ότι η θαυματουργική θεραπεία του παραλύτου της Βηθεσδά δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα της θείας χάριτος, αλλά και καρπός της ακλόνητης εμπιστοσύνης και άμεσης υπακοής του στην εντολή του Κυρίου.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η αμαρτία και η αίρεση οδηγούν σε πνευματική παράλυση, σε αντίθεση με την ορθόδοξη πίστη που χαρίζει ζωή και ελευθερία, φέρνοντας ως παράδειγμα τον αγώνα του Μεγάλου Αθανασίου υπέρ της αληθείας. Ο Σεβασμιώτατος κάλεσε τους πιστούς να παραμένουν προσεκτικοί, να αποφεύγουν την αμαρτία και να ανταποκρίνονται καθημερινά στο κάλεσμα του Χριστού με πίστη, υπακοή και πνευματική εγρήγορση.
Αναλυτικά το κήρυγμα του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος:
«Ἔγειρε, ἄρον τόν κράβατόν σου καί περιπάτει».
Μία εντολή απηύθυνε ο Χριστός στον παράλυτο της Προβατικής κολυμβήθρας, της Βηθεσδά. Μία εντολή που αποδείχθηκε σωτήρια.
Τριάντα οκτώ χρόνια περίμενε ο ταλαίπωρος παράλυτος μήπως βρεθεί κάποιος ευσπλαγχνικός άνθρωπος και τον βοηθήσει να εισέλθει στο νερό, πρώτος αυτός μετά την κάθοδο του αγγέλου, προκειμένου να θεραπευθεί.
Μάταια όμως. Η φοβερή ασθένεια τον κρατούσε ακίνητο στο ίδιο σημείο και ανίκανο για οτιδήποτε. Ένα μόνο δεν επέτυχε να παραλύσει, τη θέλησή του. Γι’ αυτό και στην εντολή του Χριστού «ἔγειρε, ἄρον τόν κράβατόν σου καί περιπάτει», ο παράλυτος δεν εκφράζει ούτε αντιρρήσεις ούτε αμφιβολίες. Δεν ρωτά πώς θα μπορέσει να σηκώσει το κρεβάτι στους ώμους, ενώ δεν μπορεί να σηκωθεί ο ίδιος από αυτό, ούτε ρωτά ποιος είναι Εκείνος που του δίδει αυτή την εντολή και πώς γνωρίζει ότι θα πραγματοποιηθεί.
Την ακολουθεί και την εφαρμόζει χωρίς να ρωτά. Την ακολουθεί με εμπιστοσύνη και πίστη στον άγνωστο που στέκεται μπροστά του και του δίδει την εντολή. Και αυτή η πίστη του απομακρύνει και τον φόβο για το τι θα μπορούσε να του συμβεί υπακούοντας στην εντολή. Του απομακρύνει τον φόβο που και εμείς, οι οποίοι είμαστε υγιείς και όχι παράλυτοι και καθηλωμένοι επί 38 χρόνια σε ένα κρεβάτι, θα είχαμε, εάν ακούγαμε κάποιον να μας λέγει να σηκώσουμε στα χέρια μας το κρεβάτι μας και να φύγουμε.
Και μπορεί η αμαρτία να ήταν η αιτία της παραλυσίας του, γι’ αυτό και ο Χριστός τον προειδοποιεί να προσέχει και να μην αμαρτάνει, για να μην πάθει κάτι χειρότερο, αλλά τώρα η αμαρτία έχει υποχωρήσει και τη θέση της έχει πάρει η πίστη και η υπακοή στην εντολή του Χριστού.
Ο Χριστός του προσφέρει, άλλωστε, μαζί με τη σωματική ίαση και την ψυχική, του προσφέρει τη συγχώρηση των αμαρτιών του, για την πίστη και την υπομονή του.
Ο Χριστός ως καρδιογνώστης διαγιγνώσκει την πίστη του, γι’ αυτό και δεν ρωτά τον παραλυτικό αν πιστεύει, όπως συνηθίζει να κάνει σε άλλες περιπτώσεις. Αλλά και ο παράλυτος την αποδεικνύει με την άμεση και αδιαπραγμάτευτη υπακοή του στην εντολή του Κυρίου.
Διότι τι είναι η υπακοή στις εντολές του Χριστού παρά η απόδειξη της πίστεώς μας προς Εκείνον, η απόδειξη ότι τον αναγνωρίζουμε ως μονογενή Υιό και Λόγο του Θεού, ως Σωτήρα και λυτρωτή μας.
Και αυτό μας υπενθυμίζει η Εκκλησία μας με το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα και μάλιστα μία ημέρα μετά την εορτή του προστάτου και εφόρου της Ιεράς αυτής Μονής και των ενασκουμένων εδώ ευλαβών μοναχών, μετά την εορτή του εν αγίοις πατρός ημών Αθανασίου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, του μεγάλου. Μας το υπενθυμίζει, γιατί ο άγιος Αθανάσιος αγωνίσθηκε και διώχθηκε, επειδή υπερασπιζόταν με θάρρος και γενναιότητα την ορθόδοξη πίστη της Εκκλησίας μας για το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, για τον Υιό και Λόγο του Θεού.
Πίστευε στη θεότητά του και αυτήν υπερασπιζόταν έναντι του Αρείου και των οπαδών του, οι οποίοι την αρνούντο. Και την πίστη του την αποδείκνυε με την υπακοή του στα θεοπαράδοτα δόγματα της Εκκλησίας, σε αντίθεση με τους αιρετικούς Αρειανούς, οι οποίοι δεν πίστευαν αληθινά στον Χριστό. Εάν πίστευαν, δεν θα αμφισβητούσαν τη θεότητά του, δεν θα αρνούντο να υπακούσουν στις εντολές του Χριστού, που διατυπώνονται μέσα από τη διδασκαλία της Εκκλησίας, δεν θα αρνούντο να συμμορφωθούν στις αποφάσεις της Α΄ εν Νικαία για το ομοούσιο του Χριστού με τον Θεό-Πατέρα. Δεν πίστευαν οι οπαδοί του Αρείου πραγματικά στον Χριστό, γι’ αυτό και η ψυχή τους ήταν παράλυτη και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις εντολές του και να τις ακολουθήσει. Ήταν παράλυτη, γιατί η αίρεση οδηγεί την ψυχή στην παραλυσία, εφόσον ο άνθρωπος δεν έχει τη χάρη του Θεού, που τον κρατά ζωντανό και τον διατηρεί υγιή. Ήταν παράλυτη, γιατί η αίρεση κάνει τον άνθρωπο αδύναμο να αντιδράσει και να αντισταθεί στον πειρασμό του πονηρού, που επιδιώκει να τον απομακρύνει από τον Θεό. Γιατί ο πονηρός μας θέλει παράλυτους, καθώς έτσι μπορεί να μας χρησιμοποιεί και να μας χειρίζεται όπως θέλει.
Γι’ αυτό και είναι ανάγκη να είμεθα ιδιαίτερα προσεκτικοί, όπως ακριβώς συνέστησε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ο Χριστός στον παραλυτικό της Βηθεσδά. Είναι ανάγκη να είμεθα ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μην αμαρτάνουμε και για να μην πέφτουμε στην ανυπακοή των εντολών του Θεού και χάνουμε την πίστη μας και αφήνουμε την ανυπακοή μας να μας οδηγεί στην ψυχική παραλυσία και στην καταστροφή. Ας είμεθα προσεκτικοί και ας είμεθα έτοιμοι να ανταποκριθούμε κάθε στιγμή στις σωτήριες εντολές του Χριστού, ο οποίος μας καλεί καθημερινά κοντά του επαναλαμβάνοντας και προς εμάς: «ἔγειρε, ἄρον τόν κράβατόν σου» καί ἀκολούθει μοι.
Περισσότερες φωτογραφίες στο άλμπουμ:
