Την Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στα Νέα Μάλγαρα.
Ακολούθησε ιερά Λιτανεία.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου:
Δι᾽ ὑπερβολήν καθαρότητος, ναός Θεοῦ ἔμψυχος γίνεται».
Χαίρει καί ἀγάλλεται σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τιμώντας τό Γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τιμώντας τό μέγα αὐτό θαῦμα. Διότι θαῦμα τοῦ Θεοῦ ἦταν ἡ γέννηση τῆς Παναγίας μας. Ἦταν θαῦμα, διότι οἱ γονεῖς της, οἱ ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα, δέν εἶχαν ἀποκτήσει καθ᾽ ὅλη τή διάρκεια τοῦ γάμου τους ἕνα παιδί. Καί ἐνῶ ἦταν ἤδη σέ προχωρημένη ἡλικία καί δέν θά μποροῦσαν ὑπό κανονικές συνθῆκες νά τεκνοποιήσουν, αὐτοί συνέχιζαν νά προσεύχονται καί νά ζητοῦν ἀπό τόν Θεό νά τούς χαρίσει ἕνα παιδί.
Ὁ Θεός ὅμως δέν κώφευε χωρίς λόγο στίς πολύχρονες προσευχές τους. Δέν ἀδιαφοροῦσε στό δίκαιο αἴτημά τους. Τούς ἄφηνε νά περιμένουν γιά δύο λόγους.
Ὁ πρῶτος λόγος ἦταν γιά νά δοκιμάσει τήν ὑπομονή καί τήν πίστη τους, γιατί ἐάν δέν πίστευαν στήν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ, δέν θά ἐπέμεναν τόσα χρόνια στήν προσευχή τους. Θά εἶχαν σταματήσει νά τοῦ τό ζητοῦν, ἐφόσον ἤξεραν ὅτι ἦταν πλέον ἀνθρωπίνως ἀδύνατο.
Ὁ δεύτερος λόγος ἦταν τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γι᾽ αὐτήν πού ἐπρόκειτο νά γίνει Μητέρα τοῦ Υἱοῦ του καί συνεργός στό μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας. Ὁ Θεός ἤθελε νά γίνει ἡ σύλληψη καί ἡ γέννηση τῆς Παρθένου Μαρίας, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νά ἀναδειχθεῖ «Κεχαριτωμένη» καί νά δανείσει τήν ἀνθρώπινη σάρκα στόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, ὄχι ὅπως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ἀλλά μέ τήν ἰδιαίτερη χάρη του, πού θά τήν συνόδευε σέ ὅλη της τή ζωή καί θά τήν ἁγίαζε.
Αὐτή ἡ θαυμαστή γέννηση τῆς Παναγίας Παρθένου ἦταν ἡ ἀπαρχή τῆς θαυμαστῆς ζωῆς της, κατά τήν ὁποία δέν ἀξιώθηκε μόνο νά κατοικήσει στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, στό ἱερώτερο δηλαδή σημεῖο τοῦ ναοῦ, ἀλλά καί νά γίνει ἡ ἴδια ἔμψυχος ναός τοῦ Θεοῦ, ὅπως τήν ἀποκαλεῖ καί ὁ ἅγιος Γερμανός Κωνσταντινουπόλεως στό ἰδιόμελο Στιχηρό πού ἀκούσαμε προηγουμένως.
Ἄν ὅμως ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἔγινε ἔμψυχος ναός τοῦ Θεοῦ, καθώς φιλοξένησε στά σπλάγχνα της τόν δι᾽ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα Θεό, μποροῦμε καί ἐμεῖς νά γίνουμε ἔμψυχοι ναοί τοῦ Θεοῦ, ὄχι βεβαίως ἔχοντας μέσα μας τόν Θεό, μέ τόν τρόπο πού τόν εἶχε ἡ Παναγία Παρθένος, δηλαδή ὡς βρέφος, ἀλλά ἔχοντάς τον πνευματικά, ἔχοντας μέσα μας τή χάρη του καί τή διαρκῆ παρουσία του στήν ψυχή καί τό σῶμα μας, ὅπως καί ὁ ἴδιος μᾶς ὑπόσχεται.
Ὁ Χριστός θέλει νά κατοικεῖ μέσα μας καί μᾶς διαβεβαιώνει καί ὁ ἴδιος γι᾽ αὐτό, ὅτι δηλαδή εἶναι πρόθυμoς νά τό κάνει, ὑπό μία ὅμως προϋπόθεση.
Ποιά εἶναι ἡ προϋπόθεση αὐτή;
Μᾶς τήν προσδιορίζει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, λέγοντας: «ἐάν τις ἀγαπᾷ με τόν λόγον μου τηρήσει, καί ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν καί πρός αὐτόν ἐλευσόμεθα καί μονήν παρ᾽ αὐτῷ ποιησόμεθα».
Ἐάν, δηλαδή, κάποιος μέ ἀγαπᾶ, αὐτός θά τηρήσει καί τίς ἐντολές μου, καί θά τόν ἀγαπήσει ὁ Πατέρας μου καί θά ἔλθουμε πρός αὐτόν καί θά κατασκευάσουμε μέσα του μονή.
Θά κατοικήσουμε μέσα στόν ἄνθρωπο, λέγει ὁ Χριστός, πού τηρεῖ στή ζωή του τίς ἐντολές μου, γιατί ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν εἶναι ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεό. Καί ὅποιος ἀγαπᾶ τόν Θεό, αὐτόν τόν ἀγαπᾶ ὁ Θεός καί θέλει νά μένει στήν ψυχή του.
Ὁ Θεός εἶναι, ὅπως γνωρίζουμε, ἀπόλυτα καθαρός καί δέν ἔχει καμία ἀπολύτως σχέση μέ τούς ρύπους καί τίς ἀκαθαρσίες πού δημιουργεῖ ἡ ἁμαρτία. Γι᾽ αὐτό καί ἀναπαύεται στίς ψυχές ἐκείνων πού εἶναι καθαρές, ὅπως ἦταν καί ἡ ψυχή καί τό σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὥστε νά ὀνομάζεται πάναγνος καί πανακήρατος.
Ἡ καθαρότητα αὐτή πού ἐπέτυχε ἡ Κυρία Θεοτόκος καί γιά τήν ὁποία ὑμνεῖται καί δοξάζεται, γιατί εἶναι ἀνώτερη καί ἀπό αὐτή τῶν ἁγίων Ἀγγέλων, ἦταν καρπός τῆς ὑπακοῆς της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Γιατί, ἐάν ἡ γέννησή της ἦταν καρπός τῆς ὑπακοῆς στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ τῶν εὐσεβῶν γονέων της, τῶν ἁγίων Ἰωακείμ καί Ἄννης, ἡ ἴδια ἡ Παναγία ἀπό τή νηπιακή της ἡλικία ἔζησε μέσα στήν ὑπακοή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, πού τήν κατέστησε ἄσπιλη καί ἀμόλυντη, ὥστε νά ἀναδειχθεῖ ἔμψυχος ναός τοῦ Σωτῆρος.
Ἑορτάζοντας καί πανηγυρίζοντας καί ἐμεῖς ἀπό ἀπόψε τό Γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, στό ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένος ὁ περικαλλής αὐτός ναός τῆς ἐνορίας σας, ἄς προσπαθήσουμε νά ἀποκτήσουμε κατά τό δυνατόν τήν καθαρότητα τῆς Παναγίας Παρθένου, ἀγωνιζόμενοι νά ἐφαρμόζουμε τό θέλημα καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀξιωθεῖ ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς, μέ τή χάρη καί τή βοήθεια τῆς Παναγίας μας, νά γίνει ἔμψυχος ναός τοῦ Θεοῦ καί νά ἔχει τή χάρη καί τήν εὐλογία του.
