Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής της Τυρινής: Ρωμ. ιγ’ 11-ιδ’ 4 (22-2-2026)
Ἀδελφοί, νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίτας καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας. Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. Ὅς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. Σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; Τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.
Μετάφραση
Ἀδελφοί, πρέπει νά ζοῦμε ἔτσι, ἐπειδή ξέρουμε σέ ποιόν καιρό ζοῦμε, γιατί εἶναι πλέον ὥρα νά ξυπνήσουμε, δεδομένου ὅτι τώρα ἡ τελείωση τῆς σωτηρίας μας εἶναι ἐγγύτερα ἀπό τότε πού πιστέψαμε. Ἡ νύχτα τελειώνει καί ἔρχεται ἡ ἡμέρα. Ἄς ἀποβάλουμε, λοιπόν, τά σκοτεινά ἔργα τῆς ἁμαρτίας καί ἄς φορέσουμε τά φωτεινά ὅπλα τῆς ἀρετῆς. Ἄς συμπεριφερόμαστε μέ εὐπρέπεια, ὅπως ταιριάζει στό φῶς τῆς ἡμέρας, χωρίς φαγοπότια καί μεθύσια, χωρίς ἀκολασίες καί ἀσέλγειες, χωρίς φιλονικίες καί ζήλιες, ἀλλά νά φορέσετε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καί νά μή φροντίζετε τή σάρκα σας μέ τήν ἱκανοποίηση τῶν ἐπιθυμιῶν της. Νά δέχεστε χωρίς ἐπικρίσεις ὅποιον εἶναι ἀδύναμος στήν πίστη, χωρίς νά συζητᾶτε τίς ἰδέες του. Ἄλλος μέν πιστεύει ὅτι ἐπιτρέπεται νά τρώγει ἀπ᾿ ὅλα, ἄλλος, πού ἔχει ἀδύναμη πίστη, τρώγει μόνο λάχανα. Ὅποιος τρώγει ἀπ᾿ ὅλα, νά μήν περιφρονεῖ αὐτόν πού δέν τρώγει ἀπ᾿ ὅλα, καί αὐτός πού δέν τρώγει ἀπ᾿ ὅλα, νά μήν κατακρίνει αὐτόν πού τρώγει ἀπ᾿ ὅλα, γιατί ὁ Θεός τόν δέχθηκε στήν ἐκκλησία του. Ποιός εἶσαι ἐσύ, ὁ ὁποῖος κατακρίνεις ξένο ὑπηρέτη; Ἄν στέκεται σωστά στήν πίστη ἤ ὄχι, ἁρμόδιος νά κρίνει εἶναι ὁ κύριός του. Θά σταθεῖ ὅμως, γιατί ὁ Θεός ἔχει τή δύναμη νά τόν στηρίξει.
(Η Καινή Διαθήκη, το πρωτότυπο κείμενο με νεοελληνική απόδοση του ομοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, εκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)