Την Κυριακή των Μυροφόρων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Βιέννης, συλλειτουργούντων του Αρχιμανδρίτου Παρθενίου, παρεπιδήμου εκ της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου Ιωάννου Νικολίτση και του Αρχιδιακόνου Γεωργίου Μελέσκο.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο θεολογικό περιεχόμενο της Κυριακής των Μυροφόρων, τονίζοντας ότι αυτή φανερώνει τον τρόπο της υπάρξεως μέσα στην Εκκλησία: τρόπο αγάπης, σιωπής, σχέσεως και ζώσης εμπειρίας. Η πορεία των Μυροφόρων γυναικών, όπως επεσήμανε, γεννάται από μία αγάπη σταθερή, από καρδιά που μένει προσηλωμένη στον Χριστό, πέρα από κάθε αναμονή και ανθρώπινη βεβαιότητα. Η αγάπη αυτή χαρακτηρίζεται από καθαρότητα και ταπείνωση· δεν διεκδικεί, δεν εξηγεί, δεν αναλύει, αλλά προσφέρεται. Μέσα σε αυτή την απλότητα, η ύπαρξη γίνεται δεκτική της θείας αποκαλύψεως.
Η πορεία προς το μνήμα μεταβάλλεται σε πορεία προς τη ζωή, καθώς η θεία χάρις ενεργεί πριν από κάθε ανθρώπινη δυνατότητα και ανοίγει τον χώρο της Αναστάσεως. Οι Μυροφόρες αξιώνονται να γίνουν πρώτες μάρτυρες του αναστάσιμου γεγονότος, διότι η ύπαρξή τους γίνεται χώρος υποδοχής της ζωής. Η καρδιά που αγαπά μεταβάλλεται έτσι σε όργανο θεογνωσίας. Η μαρτυρία τους, όπως υπογράμμισε, δεν έχει ατομικό χαρακτήρα, αλλά γίνεται αρχή του ευαγγελικού κηρύγματος προς όλον τον κόσμο. Η Εκκλησία ζει αυτό το μυστήριο, όπου ο θάνατος μεταμορφώνεται, η φθορά προσλαμβάνει προοπτική αφθαρσίας και η ανθρώπινη ύπαρξη ανοίγεται προς την αιωνιότητα.
Η Κυριακή των Μυροφόρων, κατά τον Σεβασμιώτατο, καλεί τους πιστούς σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής: πιστότητα στην πορεία, καθαρότητα καρδίας, διάθεση προσφοράς και αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Η αγάπη γίνεται οδός γνώσεως, η ταπείνωση χώρος φανερώσεως της χάριτος και η παραμονή κοντά στον Χριστό εμπειρία της Αναστάσεως. Έτσι, το γεγονός της Αναστάσεως δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά γίνεται ζώσα πραγματικότητα. Κατακλείοντας, επεσήμανε ότι η ημέρα αυτή καλεί όλους να εισέλθουν στον νέο τρόπο υπάρξεως, όπου η ζωή δεν καθορίζεται από το τέλος, αλλά από την πληρότητα της θείας κοινωνίας, μέσα στην οποία ανατέλλει αδιαλείπτως το φως της Αναστάσεως.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας προσεφέρθη καφές στο εκκλησίασμα, και δόθηκε η ευκαιρία πνευματικής συζητήσεως με αναστάσιμα μηνύματα.
