Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αυστρίας τελέστηκε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Βιέννης, την Κυριακή Γ΄ Ματθαίου, 21 Ιουνίου 2026. Μαζί του συλλειτούργησε ο Σταυροφόρος Οικονόμος Αριστείδης Γανώσης.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε την ευαγγελική περικοπή της Τρίτης Κυριακής του Ματθαίου, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί μια από τις πιο πυκνές και αποκαλυπτικές συνθέσεις της θεολογίας για τη Βασιλεία του Θεού. Όπως εξήγησε, το Ευαγγέλιο δεν απευθύνεται απλώς στην ηθική συμπεριφορά του ανθρώπου ούτε περιορίζεται σε μια προτροπή για μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια.
Αντίθετα, αποκαλύπτει τον τρόπο ύπαρξης του νέου ανθρώπου, ο οποίος έχει ήδη εισέλθει μέσα από την πίστη και το βάπτισμα στη δυναμική πραγματικότητα της Βασιλείας.
Το Ευαγγέλιο, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, μας καλεί να ζητάμε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του.
Αυτό δεν αποτελεί μια απλή ηθική εντολή, αλλά την πλήρη ανατροπή της ανθρωπολογίας της πτώσης. Ενώ ο άνθρωπος συνήθως αναζητά την επιβίωση, την ασφάλεια και την αυτοεπιβεβαίωσή του, ο άνθρωπος της Βασιλείας αναζητά τον Θεό και, βρίσκοντάς Τον, ανακαλύπτει την αληθινή του ύπαρξη, ζώντας ουσιαστικά μαζί Του.
Επιπλέον, σημείωσε ότι ο Χριστός δεν θεραπεύει απλώς το άγχος, αλλά τη ρίζα του άγχους, δείχνοντας ότι χωρίς τον Θεό ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει. Για τον λόγο αυτό, η ελπίδα και η εμπιστοσύνη είναι βασικά στοιχεία. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι η εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια δεν σημαίνει παθητικότητα.
Η Εκκλησία δεν μας καλεί να δεχτούμε μοιρολατρικά τις καταστάσεις, αλλά μας προτρέπει να κοπιάσουμε, να εργαστούμε και να δημιουργήσουμε, έχοντας επίγνωση ότι πίσω από κάθε ανθρώπινη προσπάθεια βρίσκεται η ευλογία και το έλεος του Θεού.
Η Βασιλεία του Θεού, συνέχισε, δεν είναι μια εσχατολογική υπόσχεση, αλλά είναι ήδη παρούσα ως μυστήριο μέσα στην Εκκλησία. Κάθε Θεία Λειτουργία είναι φανέρωση της Βασιλείας, κάθε Ευχαριστιακή σύναξη είναι πρόγευση των εσχάτων και κάθε άγιος αποτελεί μαρτυρία ότι η Βασιλεία του Θεού έχει ήδη εισβάλει στην ιστορία.
Ο Χριστιανός δεν αρνείται τις ευθύνες του, αλλά τις μεταβάλλει σε διακονία αγάπης, απελευθερωμένος πιά από τη δουλεία της μέριμνας.
Κλείνοντας το κήρυγμά του, προέτρεψε τους πιστούς να μη ζητούν πολλά, αλλά να ζητούν τον Ένα. Να μην αναζητούν μόνο λύσεις στα προβλήματά τους, αλλά μια πραγματική σχέση με τον Χριστό και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, η οποία μεταβάλλει κάθε μέριμνα σε προσευχή και τον φόβο σε ελπίδα. «Ας γίνει η Βασιλεία του Θεού το πρώτο και ύψιστο αίτημα της καρδιάς μας», κατέληξε.
