Η Εθνική Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά παρέθεσε επίσημο δείπνο προς τιμήν του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Αποστόλου την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026. Η εκδήλωση, με τίτλο «An Evening of Honour» («Βραδιά Τιμής»), πραγματοποιήθηκε στο Parkview Manor, στην περιοχή North York του Τορόντο. Περίπου εξακόσιοι προσκεκλημένοι υποδέχθηκαν με εγκαρδιότητα τον νέο Ποιμενάρχη κατά τις πρώτες εβδομάδες της αρχιποιμαντικής του διακονίας στον Καναδά.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν πιστοί από πολλές περιοχές της χώρας. Μεταξύ αυτών ήταν προσκεκλημένοι από το Βανκούβερ (Βρετανική Κολομβία) και το Μόντρεαλ (Κεμπέκ). Η παρουσία τους εξέφρασε την ενότητα του εκκλησιαστικού πληρώματος και την αγάπη και εκτίμησή του προς τον Σεβασμιώτατο.
Παρέστησαν ο Σεβασμιώτατος πρώην Αρχιεπίσκοπος Καναδά κ. Σωτήριος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Πατάρων κ. Αθηναγόρας, Διευθυντής της Πατριαρχικής Ορθοδόξου Θεολογικής Ακαδημίας και Πνευματικός Σύμβουλος της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Τορόντο κ. Ιωάννης Χατζαντωνάκης και η Πρόεδρος της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος κυρία Ζωή Βερούτη. Παρόντες ήταν, επίσης, κληρικοί, ιεροσπουδαστές της Ακαδημίας, πρόεδροι και μέλη ενοριακών συμβουλίων, καθώς και πρόεδροι, μέλη διοικητικών συμβουλίων και εθελόντριες των κατά τόπους τμημάτων της Φιλοπτώχου.
Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη την Εθνική Φιλόπτωχο Αδελφότητα για το έργο της και εξήρε την αφοσίωση με την οποία η διοίκηση και τα μέλη της υπηρετούν επί δεκαετίες την πνευματική και φιλανθρωπική αποστολή της Εκκλησίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι η διακονία της Φιλοπτώχου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αποστολής της Εκκλησίας. Χαρακτήρισε τα μέλη της πολύτιμους συνεργάτες του ιδίου και των εφημερίων στην έμπρακτη εκδήλωση της αγάπης του Χριστού προς όσους δοκιμάζονται. Υπογράμμισε ότι, χάρη στη διακονία τους, η Εκκλησία βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο που έχει ανάγκη, με έργα ελέους, γενναιοδωρίας και ανιδιοτελούς προσφοράς.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στα παλαιότερα μέλη της Αδελφότητος, τα οποία με το όραμα, τις θυσίες και τη συνέπειά τους έθεσαν τα θεμέλια της διακονίας αυτής. Τίμησε τις γυναίκες οι οποίες, συχνά χωρίς δημόσια αναγνώριση, αφιέρωσαν πολλά χρόνια στη στήριξη των ενοριών τους, στην παρηγορία των δοκιμαζομένων και στην ανακούφιση οικογενειών που είχαν ανάγκη.
Ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε το παράδειγμα των Αγίων Μυροφόρων Γυναικών, οι οποίες παρέμειναν πιστές στον Χριστό κατά τις οδυνηρότερες ώρες του Πάθους και της Σταυρώσεώς Του. Η πίστη, το θάρρος και η θυσιαστική τους αγάπη, όπως σημείωσε, παραμένουν πρότυπο για τις γυναίκες της Φιλοπτώχου και πηγή εμπνεύσεως για τη διακονία τους.
Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος ανακοίνωσε την καθιέρωση της Κυριακής των Αγίων Μυροφόρων ως ετήσιας ημέρας τιμής και ευγνωμοσύνης για την προσφορά της Φιλοπτώχου Αδελφότητος σε ολόκληρη την Ιερά Αρχιεπισκοπή Καναδά. Κατ’ έτος, κάθε ενοριακό τμήμα θα τιμά μία από τις κυρίες που διακρίθηκαν για την πολυετή αφοσίωση, την υποδειγματική διακονία και την προσφορά τους στη ζωή της Εκκλησίας.
Η τιμητική αυτή διάκριση θα αποτελεί συγχρόνως έκφραση της ευγνωμοσύνης της τοπικής Εκκλησίας προς το σύνολο των κυριών της Φιλοπτώχου, οι οποίες, με πίστη, ταπείνωση, αφοσίωση και αυταπάρνηση, διακονούν αθορύβως και ακαταπαύστως τον Χριστό στο πρόσωπο κάθε εμπεριστάτου αδελφού.
Αναφερόμενος στο βαθύτερο θεολογικό και πνευματικό περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η Εκκλησία μας, κατά την τρίτη Κυριακή από του Πάσχα, προβάλλει και τιμά τις Άγιες Μυροφόρες Γυναίκες, οι οποίες αναδείχθηκαν αιώνια υποδείγματα ακλονήτου πίστεως, ανυποκρίτου αγάπης, θάρρους και ολοκληρωτικής αφοσιώσεως προς το πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Οι Άγιες αυτές γυναίκες, κατά τις πλέον οδυνηρές και κρίσιμες ώρες του εκουσίου και σωτηρίου Πάθους του Κυρίου, δεν επέτρεψαν στον φόβο, στις απειλές και στους κινδύνους να κάμψουν την αγάπη και την αφοσίωσή τους προς τον θείο Διδάσκαλο. Ενώ πολλοί εκ των μαθητών είχαν διασκορπισθεί, εκείνες παρέμειναν πλησίον Του, παρακολουθώντας με οδύνη και βαθιά πίστη τα γεγονότα της Σταυρώσεως και της Ταφής Του. Ορισμένες εξ αυτών αξιώθηκαν να παρασταθούν παρά τον Τίμιο Σταυρό, μαζί με την Υπεραγία Θεοτόκο, την Παναγία Μητέρα του Κυρίου, συμμετέχοντας με τη σιωπηλή παρουσία και την αφοσίωσή τους στο ανείπωτο δράμα του Γολγοθά. Η αγάπη τους, όμως, δεν σταμάτησε στον Σταυρό ούτε στον Τάφο. Μετά την ταφή του Κυρίου, προσήλθαν «λίαν πρωῒ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων» (Μάρκ. 16,2), κομίζοντας αρώματα, προκειμένου να αποδώσουν στον Διδάσκαλό τους τις ύστατες εκδηλώσεις τιμής και αγάπης. Και ακριβώς αυτή η αφοσίωσή τους τις κατέστησε πρώτες αποδέκτριες του αγγελικού μηνύματος της Αναστάσεως και πρώτες κήρυκες της νίκης της ζωής κατά του θανάτου.
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι στο πρόσωπο των Αγίων Μυροφόρων η Εκκλησία αναγνωρίζει και τιμά διαχρονικώς το μεγαλείο της γυναικείας διακονίας, η οποία θεμελιώνεται στην πίστη, εκφράζεται διά της θυσίας και ολοκληρώνεται στην έμπρακτη αγάπη.
Το ίδιο πνεύμα διακονίας και προσφοράς διακρίνει και τις κυρίες της Φιλοπτώχου Αδελφότητος, οι οποίες, μιμούμενες κατά το ανθρώπινον δυνατόν το παράδειγμα των Αγίων Μυροφόρων, στέκονται επί δεκαετίες με αυταπάρνηση στο πλευρό της Εκκλησίας, συμπαρίστανται στους πάσχοντες, ενισχύουν τους αδυνάτους, παρηγορούν τους θλιβομένους και ανακουφίζουν τους έχοντες ανάγκη.
Η προσφορά τους δεν εξαντλείται στην υλική συνδρομή ούτε περιορίζεται στην οργάνωση φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων. Αποτελεί γνήσια εκδήλωση της εκκλησιαστικής ζωής, καρπό της πίστεως και έμπρακτη μαρτυρία της αγάπης του Χριστού. Διότι η φιλανθρωπία, κατά την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση, δεν συνιστά απλώς πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης, αλλά διακονία προς τον ίδιο τον Κύριο, ο Οποίος ταυτίζει το πρόσωπό Του με τον ελάχιστο αδελφό Του, λέγοντας: «ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. 25,40).
Υπό το πρίσμα αυτό, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η καθιέρωση της Κυριακής των Αγίων Μυροφόρων ως ημέρας τιμής των κυριών της Φιλοπτώχου Αδελφότητος δεν αποτελεί απλώς μία επετειακή ή εθιμοτυπική πρωτοβουλία, αλλά πράξη εκκλησιαστικής ευγνωμοσύνης και ποιμαντικής αναγνωρίσεως της πολύτιμης διακονίας τους.
Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Καναδά επιθυμεί, διά της καθιερώσεως αυτής, να αναδείξει τη βαθιά πνευματική διάσταση της προσφοράς των κυριών της Φιλοπτώχου και να υπενθυμίσει ότι πίσω από κάθε φιλανθρωπική πρωτοβουλία, κάθε πράξη συμπαραστάσεως και κάθε έργο αγάπης υπάρχουν πρόσωπα που προσφέρουν αθορύβως τον χρόνο, τον κόπο, τις δυνάμεις και πολλές φορές το προσωπικό τους υστέρημα, προς δόξαν Θεού και διακονίαν του πλησίον.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στις κυρίες οι οποίες, επί πολλές δεκαετίες, παρέμειναν σταθερές και αφοσιωμένες στη διακονία τους, χωρίς να επιζητούν επαίνους ή ανθρώπινη αναγνώριση, αλλά με μοναδικό κίνητρο την αγάπη προς τον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και την πατρική του αγάπη προς την Πρόεδρο και τα μέλη της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος, καθώς και προς τις προέδρους, τα διοικητικά συμβούλια και όλες ανεξαιρέτως τις κυρίες των ενοριακών τμημάτων, αναγνωρίζοντας ότι η μακροχρόνια και ανιδιοτελής προσφορά τους αποτελεί ανεκτίμητο πνευματικό και φιλανθρωπικό θησαυρό της τοπικής Εκκλησίας.
Όπως χαρακτηριστικώς υπογράμμισε: «Οι Άγιες Μυροφόρες προσέφεραν στον Κύριο τα πολύτιμα μύρα της αγάπης και της αφοσιώσεώς τους. Οι κυρίες της Φιλοπτώχου Αδελφότητός μας προσφέρουν καθημερινώς τα πνευματικά μύρα της πίστεως, της φιλανθρωπίας, της υπομονής και της θυσιαστικής διακονίας. Και όπως οι Μυροφόρες δεν εγκατέλειψαν τον Χριστό κατά την ώρα του Σταυρού, έτσι και οι ευλογημένες αυτές γυναίκες δεν εγκαταλείπουν τον πάσχοντα συνάνθρωπο κατά την ώρα της δικής του δοκιμασίας. Στο πρόσωπο του πονεμένου αδελφού αναγνωρίζουν και διακονούν τον ίδιο τον Χριστό».
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η πρόποση του Αρχιεπισκόπου κ. Αποστόλου προς τιμήν του προκατόχου του, Σεβασμιωτάτου πρώην Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Σωτηρίου, για τα πενήντα έτη αφοσιωμένης εκκλησιαστικής διακονίας του στον Καναδά. Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τη βαθιά ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό του προς τον Αρχιεπίσκοπο κ. Σωτήριο για την ιστορική συμβολή του στην ανάπτυξη της Ελληνορθοδόξου Εκκλησίας στον Καναδά και για την πνευματική παρακαταθήκη της μακράς ποιμαντορίας του.
Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Απόστολος ευχαρίστησε επίσης τον κλήρο και τον λαό για τη θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν, καθώς και για την αγάπη και τον σεβασμό που του έδειξαν από την άφιξή του στον Καναδά, σαράντα ημέρες νωρίτερα. Όπως ανέφερε, η υποδοχή αυτή υπήρξε για τον ίδιο πηγή ενθαρρύνσεως και πνευματικής δυνάμεως στην αρχή της αρχιποιμαντικής του διακονίας.
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε θερμά την Πρόεδρο κυρία Ζωή Βερούτη, τη διοίκηση της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος, τις προέδρους και τα μέλη των ενοριακών της τμημάτων, καθώς και όλους όσοι εργάστηκαν για την επιτυχή διοργάνωση της εκδηλώσεως.
Ο Αρχιεπίσκοπος διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει να στηρίζει και να ενισχύει το έργο της Φιλοπτώχου σε ολόκληρο τον Καναδά, τονίζοντας τη σημασία του για τη μαρτυρία της Εκκλησίας στη σύγχρονη κοινωνία. Κάλεσε τα μέλη της να συνεχίσουν τη διακονία τους με ανανεωμένο ζήλο, ενότητα και πίστη, υπενθυμίζοντας τον λόγο του Κυρίου: «Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. 25, 40).
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε σε κλίμα ευγνωμοσύνης και αδελφικής συναναστροφής. Η συνάντηση κλήρου και λαού από διάφορες περιοχές του Καναδά ανέδειξε την ενότητα της τοπικής Εκκλησίας και την ουσιαστική θέση της Φιλοπτώχου Αδελφότητος στη ζωή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.
Με την έμπρακτη συμπαράστασή της προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, η Φιλόπτωχος Αδελφότητα μαρτυρεί τη ζωντανή παρουσία του Χριστού στον κόσμο και ενισχύει τους πνευματικούς δεσμούς μεταξύ των πιστών σε ολόκληρο τον Καναδά.
