Ο νεοεκλεγείς Αρχιεπίσκοπος Καναδά κ. Απόστολος εξέδωσε την πρώτη ποιμαντορική του εκδήλωση στην οποία εξηγεί το μήνυμα και το νόημα της Κοίμησης της Υπεραγίας Θεοτόκου για την επικείμενη εορτή της το Σάββατο 15 Αυγούστου.
Σημειώνεται ότι είναι η πρώτη ποιμαντορική εγκύκλιος εκ του μακρόθεν, καθότι η ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Αποστόλου έχει οριστεί να γίνει το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου του Τορόντο, από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και μεγάλης Βρετανίας Νικήτα, τον οποίον ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος όρισε εκπρόσωπό του.
Ο Αρχιεπίσκοπος Απόστολος απευθυνόμενος προς το πλήρωμα της Αρχιεπισκοπής Καναδά, υπογραμμίζει ότι «η εορτή της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις κορυφαίες θεομητορικές πανηγύρεις της Εκκλησίας και, συγχρόνως, γεγονός με βαθύτατη θεολογική σημασία. Η Εκκλησία δεν αντικρίζει στην Κοίμηση της Παναγίας απλώς το τέλος της επίγειας πορείας ενός αγίου ανθρώπου, αλλά την εσχατολογική φανέρωση του προορισμού της ανθρώπινης φύσεως μέσα στη χάρη του Θεού».
Τονίζει πως «η Θεοτόκος είναι το πρόσωπο στο οποίο η ανθρώπινη ελευθερία προσφέρεται ολοκληρωτικά στη θεία κλήση. Το ‘Ιδού η δούλη Κυρίου · γένοιτό μοι κατά τo ρήμα σου’ (Λουκ. 1, 38) αποτελεί το ‘ναι’ της ανθρωπότητος προς τον Θεόν και, συγχρόνως, την απαρχή του μυστηρίου της Σαρκώσεως. Στο πρόσωπό της η Εκκλησία θεωρεί την ανθρώπινη φύση όχι ως αυτονομημένη από τον Θεόν πραγματικότητα, αλλά ως φύση προορισμένη για κοινωνία με τον Δημιουργό της.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναπτύσσοντας την υψηλή θεολογία περί της Θεοτόκου, την παρουσιάζει ως το κατ’ εξοχήν πρόσωπο της θεοπτίας και της θεώσεως, ως εκείνη η οποία, διά της καθάρσεως και της ολοκληρωτικής κοινωνίας με τον Θεόν, κατέστη «μεθόριον κτιστού και ακτίστου». Η Παναγία φανερώνει έτσι ότι ο τελικός προορισμός του ανθρώπου δεν είναι απλώς η ηθική βελτίωση, αλλά η θέωση, η κατά χάριν μετοχή στη ζωή του Θεού.
Γι’ αυτό και η Κοίμησή της δεν είναι ήττα ενώπιον του θανάτου. Ο θάνατος, ο οποίος εισήλθε στην ανθρώπινη ιστορία ως τραγική συνέπεια της πτώσεως, έχει ήδη καταργηθεί εν Χριστώ. Η Θεοτόκος, ως ‘Μήτηρ της Ζωής’, μετέχει κατ’ εξοχήν στο μυστήριο της νίκης του Υιού της επί του θανάτου. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, στους περίφημους εγκωμιαστικούς λόγους του, διακηρύσσει ότι εκείνη που γέννησε την ίδια τη Ζωή ‘μεταβέβηκεν προς την ζωήν’. Η Μετάστασή της αποτελεί, επομένως, εικόνα και προοίμιο της κοινής αναστάσεως, της οποίας απαρχή είναι ο αναστάς Χριστός.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία, συνεπώς, δεν απολυτοποιεί ούτε την επίγεια ζωή ούτε τον θάνατο. Τα πάντα ερμηνεύονται υπό το φως της Αναστάσεως. Η Παναγία γίνεται έτσι ζωντανή εσχατολογική εικόνα της Εκκλησίας· στο πρόσωπό της προβάλλεται ήδη εκείνο το οποίο η Εκκλησία αναμένει για ολόκληρη την ανθρωπότητα κατά την πληρότητα της Βασιλείας του Θεού».
Σε άλλο σημείο ο Αρχιεπίσκοπος Απόστολος αναφέρει ότι «στη σημερινή εποχή, κατά την οποία ο άνθρωπος συχνά βιώνει την αποξένωση, την πνευματική σύγχυση, τη μοναξιά και τον κατακερματισμό, η Θεοτόκος προσφέρει μία διαφορετική ανθρωπολογία: τον άνθρωπο ως πρόσωπο σχέσεως, προσφοράς και κοινωνίας. Μας διδάσκει ότι η αληθινή ελευθερία δεν βρίσκεται στην αυτάρκεια, αλλά στην κοινωνία με τον Θεόν και στην ανιδιοτελή αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Ας προσέλθουμε, λοιπόν, με πίστη και κατάνυξη στις ιερές Ακολουθίες της εορτής. Ας καταθέσουμε ενώπιον της Παναγίας τις αγωνίες των οικογενειών μας, τους νέους μας, τους ασθενείς, τους ηλικιωμένους και όλους όσοι πορεύονται μέσα σε δοκιμασίες. Ας παρακαλέσουμε ιδιαιτέρως για την πνευματική σταθερότητα των ελληνορθοδόξων κοινοτήτων μας, για τα ελληνικά σχολεία και τους εκπαιδευτικούς μας, ώστε η ελληνική γλώσσα, η Ορθόδοξη πίστη, καθώς και η πνευματική και πολιτισμική κληρονομιά και παράδοσή μας, να μεταδίδονται αληθινά και πηγαία στις επόμενες γενεές.
Και ας κρατήσουμε βαθιά μέσα στην καρδιά μας το μήνυμα της μεγάλης αυτής εορτής: η Κοίμηση δεν είναι το τέλος· είναι μετάβαση προς την πληρότητα της ζωής εν Χριστώ. Η Θεοτόκος, η Μήτηρ της Ζωής, στέκεται ενώπιόν μας ως μαρτυρία ότι ο άνθρωπος, όταν παραδίδει ελεύθερα ολόκληρη την ύπαρξή του στη χάρη του Θεού, καλείται όχι στη φθορά, αλλά στη ζωή· όχι στην απελπισία, αλλά στην Ανάσταση· όχι στην απομόνωση, αλλά στην αιώνια κοινωνία της Βασιλείας».
Ο Αρχιεπίσκοπος Απόστολος εν όψει της μετάβασής του στον Καναδά σημειώνει πως «ιδιαιτέρως κατά την εφετινή εορτή, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω και την προσωπική μου χαρά και προσμονή. Αναμένω με πολλή χαρά και συγκίνηση να έλθω στον ευλογημένο Καναδά και να έχω την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά όλους εσάς, να επισκεφθώ τις ενορίες και τις κοινότητές μας και να συμπορευθούμε, με πνεύμα ενότητος, αγάπης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, στην κοινή μας διακονία μέσα στην Αγία Εκκλησία.
Προσέρχομαι προς εσάς με αισθήματα πατρικής αγάπης και βαθιάς ευγνωμοσύνης προς τον Θεόν και προς τον Οικουμενικόν Πατριάρχην μας, κ.κ. Βαρθολομαίον, για την ευλογία της νέας αυτής διακονίας, έχοντας ως οδηγό και πρότυπο την ταπεινή υπακοή και την ολοκληρωτική προσφορά της Υπεραγίας Θεοτόκου».\
Πηγή: Εθνικός Κήρυκας