Βαρυσήμαντη ομιλία στο Διεθνές Συνέδριο “World Policy Conference” στο επίκεντρο της οποίας βρέθηκε η σημασία διαφύλαξης της ειρήνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. “Είθε η επιδίωξη της ειρήνης να γίνει μια κοινή ευθύνη” ευχήθηκε ο Πατριάρχης.
Τη σημασία διαφύλαξης της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης στο σημερινό παγκόσμιο περιβάλλον που κλονίζεται, υπογράμμισε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος την Παρασκευή, 24 Απριλίου 2026, στην επίσημη ομιλία του στον 18ο κύκλο του Διεθνούς Συνεδρίου “World Policy Conference”, που πραγματοποιείται στην πόλη Chantilly της Γαλλίας.
Απευθυνόμενος στο πολυπληθές ακροατήριο του Συνεδρίου, στη γαλλική γλώσσα, επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι η ειρήνη δεν είναι απλώς ένας πολιτικός στόχος μεταξύ άλλων. “Είναι η βαθύτερη έκφραση της κοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Είναι επίσης η απόλυτη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημιουργίας απέναντι στις δυνάμεις του κατακερματισμού που την απειλούν”, τόνισε ο Πατριάρχης, ενώ σε άλλο σημείο επεσήμανε ότι αν και οι τεχνολογικές εξελίξεις και η οικονομική διασύνδεση μας έχουν φέρει πιο κοντά από ποτέ, παρατηρείται μία αυξανόμενη ένταση και κατακερματισμός τόσο γεωπολιτικός όσο και γεωοικονομικός, που εκδηλώνονται συγκεκριμένα με την αυξημένη ευπάθεια του διεθνούς εμπορίου, την αστάθεια της αγοράς και τη σταδιακή μείωση της παγκόσμιας ευημερίας. “Το διεθνές εμπορικό σύστημα, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει μέσο ειρηνικής συνεργασίας, τείνει να μεταμορφώνεται σε μια συλλογή από μερικές φορές ανταγωνιστικά περιφερειακά μπλοκ, δομημένα γύρω από κυρίαρχες δυνάμεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η καθολικότητα του δικαίου αποδυναμώνεται και το αίσθημα της αδικίας εντείνεται”, τόνισε.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Παναγιώτατος είπε ότι το παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης φαίνεται βαθιά αποδυναμωμένο. “Παρά τον πολλαπλασιασμό των διεθνών οργανισμών, δεν βλέπουμε μεγαλύτερη ενότητα, αλλά μάλλον αυξανόμενη πολυπλοκότητα, που μερικές φορές αγγίζει τα όρια του κατακερματισμού. Αυτό το δίκτυο θεσμών, αν δεν καθοδηγείται από ένα κοινό ηθικό όραμα, κινδυνεύει να γίνει ένας νέος Πύργος της Βαβέλ: μια πολλαπλότητα φωνών χωρίς πραγματική αρμονία”, τόνισε και εκτίμησε ότι η μεταρρύθμιση των διεθνών θεσμών αποτελεί πλέον επείγουσα ανάγκη. Αναφερόμενος στις μεγάλες προσκλήσεις της εποχής, όπως είναι η εντυπωσιακή ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και γενικότερα της τεχνολογίας, αλλά και η περιβαλλοντική κρίση, που μαρτυρεί την έλλειψη ενότητας για την αντιμετώπισή της και ενώ αυτή προκαλεί μεγάλες κοινωνικές αδικίες με επηρεαζόμενες κυρίως τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ο Παναγιώτατος υπενθύμισε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες σε κοινωνικά ζητήματα όπως για την προστασία της δημιουργίας του Θεού.
“Πίσω από τις στατιστικές και τις οικονομικές αναλύσεις βρίσκονται οι ανθρώπινες πραγματικότητες: διαλυμένες ζωές, σιωπηλά βάσανα, ξεριζωμένοι λαοί. Ο κατακερματισμός του κόσμου δεν είναι απλώς θέμα δομών. Αντανακλά μια ανθρωπολογική κρίση”, είπε ο Πατριάρχης και συνέχισε: “Επομένως, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κρίσιμη επιλογή. Είτε αποδεχόμαστε τη διαίρεση ως αναπόφευκτη, είτε δεσμευόμαστε αποφασιστικά στην οικοδόμηση μιας παγκόσμιας τάξης που βασίζεται στην αλληλεγγύη. Η επίγνωση της αλληλεξάρτησής μας καθίσταται τότε απαραίτητη. Η Ορθόδοξη θεολογική παράδοση εκφράζει αυτήν την πραγματικότητα μέσω της έννοιας της «περιχώρησης», η οποία υποδηλώνει μια δυναμική κοινωνία, μια ζωντανή αλληλεξάρτηση. Κανείς δεν μπορεί να υπάρξει μόνος του. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί μόνος του. Η ειρήνη επομένως προϋποθέτει μια υπέρβαση του εγωισμού, είτε ατομικού είτε συλλογικού.”
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Παναγιώτατος είπε:
“H ιστορία δεν καθορίζεται αποκλειστικά από οικονομικές δυνάμεις ή δυναμικές εξουσίας. Διαμορφώνεται επίσης από την ανθρώπινη ελευθερία: την ικανότητα να επιλέγει, να μετατρέπει, να συγχωρεί και να συνεργάζεται. Με αυτή την έννοια, η ελπίδα παραμένει εφικτή. Δεν βασίζεται στην αφέλεια, αλλά στην πεποίθηση ότι η ανθρωπότητα είναι ικανή για μεταμόρφωση. Ότι η διαίρεση δεν είναι αναπόφευκτη. Ότι η ειρήνη μπορεί να οικοδομηθεί.
Συμπερασματικά, επιτρέψτε μας να εκφράσουμε μια ευχή. Το έργο μας να μην περιορίζεται σε αναλύσεις, όσο σχετικές κι αν είναι, αλλά να ανοίγει συγκεκριμένους δρόμους. Οι σκέψεις μας να μεταφράζονται σε πραγματικές δεσμεύσεις. Είθε η επιδίωξη της ειρήνης να γίνει μια κοινή ευθύνη. Είθε ο Θεός της ειρήνης και της συμφιλίωσης να φωτίσει το μυαλό μας και να καθοδηγήσει τις αποφάσεις μας. Είθε να μας δώσει τη σοφία να ξεπεράσουμε τις διαιρέσεις μας και το θάρρος να εργαστούμε μαζί για το κοινό καλό.”
Διαβάστε επίσης:
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην έναρξη του Διπλωματικού Φόρουμ της Αττάλειας