Την Κυριακή της Απόκρεω 15 Φεβρουαρίου 2026, τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου και Παναγίας του Κύκκου στο Ιεραποστολικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Αρούσας στο Κινταμάλι της Κεντρικής Τανζανίας. Πιστοί από τη γύρω περιοχή συγκεντρώθηκαν για να συμμετάσχουν στη σύναξη της Εκκλησίας, σε μια ημέρα που η Ορθόδοξη παράδοση μας καλεί σε βαθιά εξέταση του εαυτού μας και έμπρακτη αγάπη.
Η Κυριακή της Απόκρεω είναι αφιερωμένη στην ευαγγελική περικοπή της Τελικής Κρίσεως (Ματθ. 25, 31-46). Ο Χριστός παρουσιάζεται ως Κριτής, ο Οποίος δεν θα μας ρωτήσει για τα αξιώματά μας, αλλά για την αγάπη που δείξαμε: «ἐπείνασα καί ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καί ἐποτίσατέ με…». Το κριτήριο της σωτηρίας είναι η έμπρακτη διακονία προς τον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον ξένο, τον ασθενή, τον φυλακισμένο. Κάθε πράξη αγάπης προς τον «ελάχιστο αδελφό» είναι πράξη αγάπης προς τον ίδιο τον Χριστό.
Αυτή η ευαγγελική αλήθεια έλαβε σάρκα και οστά αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία, με το γεύμα αγάπης που προσφέρθηκε στους πτωχούς αδελφούς μας από την περιοχή γύρω από το Ιεραποστολικό Κέντρο. Δεκάδες άνθρωποι, οικογένειες, ηλικιωμένοι και παιδιά, κάθισαν στο κοινό τραπέζι και γεύθηκαν όχι μόνο υλική τροφή, αλλά και τη στοργή και τη μέριμνα της Εκκλησίας.
Το γεύμα ήταν ευγενική δωρεά της Εθελοντικής Διακονίας Αστέγων Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία της προέδρου κας Κυριακής Φράγκου, και προσφέρθηκε υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων αστέγων αδελφών μας. Η πράξη αυτή αποτελεί ζωντανή μαρτυρία ότι η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα, αφού ο πόνος του ενός γίνεται μέριμνα όλων.
Το μνημόσυνο των κεκοιμημένων δεν περιορίστηκε σε λόγια προσευχής, αλλά μετατράπηκε σε πράξη ελεημοσύνης. Με αυτόν τον τρόπο, η μνήμη των ανθρώπων που έζησαν τον πόνο της έλλειψης και της μοναξιάς τιμήθηκε με προσφορά ελπίδας σε όσους δοκιμάζονται σήμερα.
Η Κυριακή της Απόκρεω μάς υπενθυμίζει ότι βαδίζουμε προς τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με οδηγό την αγάπη. Η νηστεία χωρίς ελεημοσύνη είναι κενή· η προσευχή χωρίς διακονία παραμένει ατελής. Tο Ευαγγέλιο δεν είναι θεωρία, αλλά βίωμα.
Είθε το παράδειγμα αυτό να εμπνέει όλους μας και να γίνει η αφορμή πνευματικής περισυλλογής και έμπρακτης αγάπης, που θα μας συνοδεύει στην πορεία προς το Πάσχα.
(Πηγή: Ιεραποστολική Στέγη)