Το Σάββατο 12ην /25αν Ιουλίου 2026, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ μετέβη εις την Ιεράν Μονήν Όρους Θαβώρ του βορείου Ισραήλ της Ιεράς Μητροπόλεως Ναζαρέτ.
Στην Ιερά Μονή ο Μακαριώτατος ετέλεσε θείαν Λειτουργίαν και εν συνεχεία, το τεσσαρακονθήμερον Μνημόσυνον του μακαριστού Αγιοταφίτου Αρχιμανδρίτου Ιλαρίωνος, Ηγουμένου της Ιεράς Μονής, συλλειτουργούντων επίσης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και του παρεπιδημούντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου, των Αγιοταφιτών Αρχιμανδριτών Χριστόδουλου Γραμματέως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και του Αρχιμανδρίτου Σιλουανού, Ιερέων των ομόρων περιοχών της Ναζαρέτ ιδία δε της Κοινότητος Ρένε και του Αρχιδιακόνου π. Μάρκου, ψάλλοντος του Ηγουμένου της Κανά Αρχιμανδρίτου π. Λεοντίου.
Την θείαν Λειτουργίαν και το Μνημόσυνον παρηκολούθησα αι μοναχαί της Ιεράς Μονής και πιστοί εκ του ποιμνίου της Ιεράς Μητροπόλεως Ναζαρέτ.
Διαρκούντος του Ιερού Μνημοσύνου, ο Μακαριώτατος ανέγνωσε τον λόγον Αυτού ως έπεται:
«Μακάριοι οἱ νεκροί οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπ’ ἄρτι ναί λέγει τό Πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τά δέ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν», (Ἀποκ. Ἰωάννου 14,13), λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς Ἀποκαλύψεως αὐτοῦ.
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί,
Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ ἱερῶ τούτῳ τόπῳ τοῦ Ὄρους Θαβώρ, τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ἵνα εὐχάς καί ἱκεσίας ἀναπέμψωμεν τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου, τῷ ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντι Κυρίῳ καί Θεῷ ἡμῶν, ὑπέρ τοῦ μακαριστοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Ἱλαρίωνος Ἱερομονάχου ἐπί τῇ τεσσαρακοστῇ ἡμέρᾳ ἀπό τῆς κοιμήσεως αὐτοῦ.
Ὁ Κύριος καί Θεός ἡμῶν ἐκάλεσεν τόν ἀείμνηστον ἀδελφόν ἡμῶν πατέρα Ἱλαρίωνα εἰς τάς οὐρανίους σκηνάς αὐτοῦ, ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἵνα ὄντως ἀναπαύσῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ ἐκ τῶν κόπων αὐτοῦ.
Ἀψευδεῖς μάρτυρας τῶν κόπων αὐτοῦ ἀποτελοῦν τά ἔργα τά ἐπιτελεσθέντα ὑπ’ αὐτοῦ καί ἀναδείξαντα ἀφ’ ἑνός μέν, τόν προσκυνηματικόν τοῦτον τόπον τῆς Ἁγιοταφιτικῆς αὐτοῦ διακονίας· ἀφ’ ἑτέρου δέ τά ἔργα τῆς ἱερατικῆς αὐτοῦ λειτουργικῆς καί ποιμαντικῆς δράσεως εἰς τάς διαφόρους Ρωμαιορθοδόξους Κοινότητας μέ κέντρον τήν Κοινότητα τῆς κωμοπόλεως Ρένε, τήν ὁποίαν διηκόνησε μετ’ ἐνθέου ζήλου καί ἀγάπης Χριστοῦ.
Τοῦτο ἐποίει ὁ μακαριστός Πατήρ Ἱλαρίων, ἀκούων εἰς τούς προτρεπτικούς λόγους τόσον τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τόν μαθητήν αὐτοῦ Τιμόθεον λέγοντα: «Ἀγωνίζου τόν καλόν ἀγῶνα τῆς πίστεως· ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἥν ἐκλήθης καί ὡμολόγησας τήν καλήν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων» (Α’ Τιμ. 6,12). Ὅσον καί τοῦ Κυρίου λέγοντος: «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς», (Ματθ. 5,16).
Ἡ προσωπικότης τοῦ κοιμηθέντος Πατρός Ἱλαρίωνος εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐνσαρκώνει τήν ἀποστολήν καί τό φρόνημα τοῦ Ἁγιοταφιτισμοῦ, τοὐτέστιν τήν ἁγίαν καί ζῶσαν θυσίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ Πρβλ. Ρωμ. 12,1). Λέγομεν δέ τοῦτο, διότι ἡ διά μέσου τῶν αἰώνων διαφύλαξις τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, τῶν τῆς ἱερᾶς ἱστορίας φυσικῶν μαρτυρίων τῆς ἀγάπης, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἀποτελοῦν τά ἐχέγγυα τῆς Χριστιανικῆς καί οὐχί μόνον παρουσίας ἐν τῆ Μέσῃ Ἀνατολῇ γενικώτερον καί τῇ Ἁγίᾳ Γῇ εἰδικώτερον.
Ἡμεῖς δέ, σήμερον οἱ τελοῦντες τά ἱερά Μνημόσυνα τοῦ ἐξ ἡμῶν μεταστάντος Ἱερομονάχου Ἱλαρίωνος ἔχομεν λύπην ἀλλ’ «οὐ καθώς καί οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων, οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γάρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καί ἀνέστη, οὕτω καί ὁ Θεός τούς κοιμηθέντας διά Ἰησοῦ ἄξει σύν αὐτῷ» (Α΄ Θεσ. 4, 23-24) ὡς κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος. Κατά δέ τό παράγγελμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, «ὁ τόν λόγον μου ἀκούων καί πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωήν αἰώνιον καί εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλά μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν», (Ἰωάν. 5,24).
Ἔτι δεηθῶμεν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὑπέρ αἰωνίας μνήμης καί μακαρίας ἀναπαύσεως τοῦ εὐσεβῶς κοιμηθέντος καί ἀδελφοῦ ἡμῶν γενομένου Ἱερομονάχουυ Ἱλαρίωνος καί ὑπέρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτῷ πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιον τε καί ἀκούσιον καί ὑπέρ τοῦ καταταγῆναι αὐτόν ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Κυρίου, τοῦ Ὄντος «ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή», (Ἰωάν. 11,25). Ἀμήν».
Μετά το τέλος του Μνημοσύνου αἱ μοναχαί παρέθεσαν εἰς τόν Μακαριώτατον, τήν Συνοδείαν Αὐτοῦ καί πάντας τούς συμμετασχόντας τήν «μακαρίαν» εἰς τό Ἡγουμενεῖον.
Όταν ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Ιλαρίων Γραμμένος είχε μιλήσει στην Pemptousia TV
Ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Ιλαρίων Γραμμένος είχε μιλήσει στην κάμερα της Pemptousia TV και στην δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη από το Όρος Θαβώρ, τον τόπο όπου σύμφωνα με τη βιβλική διήγηση πραγματοποιήθηκε το γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Ο εκλιπών είχε μιλήσει για το γεγονός της Μεταμορφώσεως και την ιστορία και πορεία μέσα στους αιώνες της Ιεράς Μονής Θαβώρ, ενός εκ των ιερών προσκυνημάτων των Αγίων Τόπων.
Ιδιαίτερη αναφορά είχε κάνει στο επαναλαμβανόμενο θαύμα που συμβαίνει κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου, κατά την Ιερά Αγρυπνία, οπότε μπροστά στα μάτια χιλιάδων πιστών, κατεβαίνει πάνω από το ιερό βουνό η Αγία Νεφέλη κι ένα εξαίσιο άρωμα σαν λιβάνι απλώνεται στον αέρα. Μάλιστα κάποιες φορές το σύννεφο είναι τόσο πυκνό που δεν μπορείς να διακρίνεις τίποτα σε απόσταση δύο μέτρων.
