Χοροστατούντος του Πατριάρχη Σερβίας κ.κ. Πορφυρίου, με τη συμμετοχή Ιεραρχών της Σερβικής Εκκλησίας, τελέστηκε την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026 η επιμνημόσυνη δέηση για την 84η επέτειο μνήμης από τη Σφαγή στο Νόβι Σάντ, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1942.
Το μεσημέρι, στο μνημείο «Οικογένεια», συγκεντρώθηκαν εκπρόσωποι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Εβραϊκής Κοινότητας στο Νόβι Σαντ, μέλη των αντιπροσωπειών της πόλης του Νόβι Σαντ και της Συνέλευσης της Βοϊβοντίνα, εκπρόσωποι των επαρχιακών και δημοτικών αρχών και ιδρυμάτων, οι πρεσβείες του Ισραήλ και της Ουγγαρίας, δήμαρχοι και εκπρόσωποι των πληγέντων πόλεων και δήμων στη Δημοκρατία της Σερβίας, πολιτικές και πολιτιστικές προσωπικότητες, απόγονοι των αθώων θυμάτων της σφαγής, καθώς και πλήθος κόσμου.
“Είμαστε εδώ για να παρακολουθήσουμε για άλλη μια φορά ολόκληρη την τραγωδία της αμαρτίας και την πτώση της ανθρώπινης φύσης, για να υπενθυμίσουμε πόσο κακό, καταστροφή και θάνατο φέρνει σε αυτόν τον κόσμο η αποστασία του ανθρώπου από τον Θεό και πόσο ο άνθρωπος, όταν αποσταίνει από τον Θεό, μπορεί να διαστρεβλωθεί, αλλά και για να ομολογήσουμε την ευαγγελική αλήθεια, την αλήθεια της πίστης μας, ότι χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε να είμαστε πραγματικά άνθρωποι, ότι δεν μπορούμε να είμαστε αυτό για το οποίο δημιουργηθήκαμε”, τόνισε σε σημείο της ομιλίας του ο Πατριάρχης Σερβίας κ.κ. Πορφύριος.
Ο Μακαριώτατος υπογράμμισε ότι η προσευχή και η μνήμη είναι χρέος προς τα θύματα και προειδοποίηση για εμάς τους ζωντανούς. “Μας διδάσκουν ότι ένας άνθρωπος χωρίς Θεό γίνεται εύκολα όχι μόνο απάνθρωπος αλλά και θηρίο, και ένας λαός χωρίς μνήμη γλιστράει ανεπαίσθητα στην άβυσσο νέας πλάνης”.
Το χρονικό της σφαγής
Το 1941 η Γιουγκοσλαβία υπέστη εισβολή και διαμελισμό από τις Δυνάμεις του Άξονα και το βόρειο τμήμα της, συμπεριλαμβανομένου του Νόβι Σαντ, προσαρτήθηκε στην Ουγγαρία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου περίπου 5.000 πολίτες δολοφονήθηκαν και πολλοί άλλοι εκτοπίστηκαν. Κατά τις τρεις ημέρες της Σφαγής του Νόβι Σαντ (21-23 Ιανουαρίου 1942) η Ουγγρική αστυνομία σκότωσε 1.246 πολίτες, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 800 Εβραίοι, και έριξε τα πτώματά τους στα παγωμένα νερά του Δούναβη.
Ο συνολικός αριθμός των θανάτων της Σφαγής ήταν περίπου 2.500. Πολίτες όλων των εθνικοτήτων – Σέρβοι, Ούγγροι, Σλοβάκοι και άλλοι – αγωνίστηκαν μαζί κατά των αρχών του Άξονα. Το 1975 ολόκληρη η πόλη τιμήθηκε με τον τίτλο του Λαϊκού Ήρωα της Γιουγκοσλαβίας.
