Τριάντα οκτώ χρόνια υπομονή έκανε ο Παράλυτος της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής και μάλιστα μόνος, εγκαταλελειμμένος και αβοήθητος από τους συμπολίτες του. Το ήρεμο παράπονό του ότι «ἄνθρωπον οὐκ ἔχει» είναι διαχρονικό. Είναι και κύριο χαρακτηριστικό του καιρού μας, παράγωγο ίσως του «δικαιωματισμού», όπου ο καθένας φροντίζει για τα ατομικά του «δικαιώματα» σε βάρος των δικαιωμάτων των άλλων, και ιδιαίτερα όσων δεν είναι σε θέση να τα διεκδικούν.
Αυτό όμως που στερείται ο Παράλυτος σε συντροφικότητα και αλληλεγγύη το αναπληρώνει με την υπομονή και την ενεργή αλλά και σωτήρια συντροφικότητα του Θεανθρώπου Χριστού.
Η μόνη «παραφωνία» είναι αυτή των θρησκευτικών αρχόντων που αδυνατούν να εγκρίνουν τις θεραπείες κατά την ημέρα του Σαββάτου, μας εξηγεί στην εκπομπή «Κυριακάτικη Μαθητεία» ο Απόστολος Νικολαΐδης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ και Πρόεδρος Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός».