Μονή Χοζεβά: Με Ιερά Αγρυπνία τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του νέου Ασκητού του εκ Ρουμανίας
Με ολονύκτια ιερά αγρυπνία τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του νέου εκ Ρουμανίας στην Ιερά Μονή Χοζεβά, προεξάρχοντος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου.
Ήδη συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την επίσημη αναγραφή του Αγίου στις αγιολογικές δέλτους με τον Μακαριώτατο κατά την ομιλία του να τονίζει ότι η Εκκλησία των Ιεροσολύμων αναπέμπει δοξολογία προς τον Τριαδικό Θεό διότι χάρισε σε αυτή το βλάστημα της Ρουμανίας, τον Άγιο Ιωάννη καθώς και πλειάδα μαρτύρων της αγάπης του Χριστού.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Αρχιγραμματείας:
Τὴν Δευτέραν, 28ην Ἰουλίου / 10ην Αὐγούστου 2026, ἑωρτάσθη ὑπὸ τοῦ Πατριαρχείου ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ νέου ἐκ Ρουμανίας εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τοῦ Χοζεβᾶ.
Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἡ Ἐκκλησία ὅλη, ἰδίᾳ ἡ τῶν Ἱεροσολύμων ἀναμιμνῄσκεται τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ νέος προσῆλθεν ἐκ τῆς γενετείρας αὐτοῦ εἰς τὴν ἁγίαν γῆν καὶ ἔζησεν εἰς Μονὰς τῆς ἐρήμου τοῦ Ἰορδάνου ἐν ὁσιότητι καὶ ἄκρᾳ ἀσκήσει, προσευχαῖς καὶ νηστείαις, δεχόμενος δι’ ἐξομολόγησιν καὶ πνευματικὴν καθοδήγησιν προσκυνητάς ἐκ Ρουμανίας καὶ ἐξ Ἑλλάδος, ἀποστέλλων ἐπιστολὰς καὶ συγγράφων λίαν ἐποικοδομητικὰ συγγράμματα, τὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων μετεφράσθησαν εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Ἐδέχθη ὑπὸ τοῦ Πατριαρχείου τὸ ἀξίωμα τῆς Ἱερωσύνης καὶ ἐγκατεβίωσε τὸν πλεῖστον χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Χοζεβᾶ, ἔνθα καὶ ἀνεπαύθη. Ὁ Θεὸς ἠξίωσεν αὐτὸν τοῦ προορατικοῦ χαρίσματος, ἔτι δὲ καὶ τῆς ἀφθαρσίας τοῦ σεπτοῦ λειψάνου αὐτοῦ, φυλασσομένου εἰς τὴν Μονὴν τῆς μετανοίας αὐτοῦ. Τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐνέταξεν αὐτὸν εἰς τὸ ἁγιολόγιον αὐτοῦ τό ἔτος 2016.
Πρὸς τιμὴν αὐτοῦ προεξῆρξε τῆς ὁλονυκτίου ἀγρυπνίας ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, προσφωνούμενος ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου καὶ ἀνακαινιστοῦ τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτου π. Κωνσταντίνου ὡς ἕπεται:
«Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ»
Μακαριώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα,
Σήμερον, συμπληρουμένης ἤδη δεκαετίας ἀπὸ τῆς ἐπισήμου ἐντάξεως τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Νέου Χοζεβίτου εἰς τὰς ἁγιολογικάς δέλτους τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἱστάμεθα ὧδε, ἔμπλεοι πνευματικῆς εὐφροσύνης καί ἀγαλλιάσεως!
Αὐτὸς οὗτος ὁ Ὅσιος Ἰωάννης, ὁ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Χοζεβᾶ διαλάμψας ὡς κρίνον εὐῶδες τῆς ἀσκήσεως, σχολιάζων ἐν τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ (Κατανυκτικοὶ στίχοι στὸν Ἅγιο Νικόδημο, Σκήτη Ἁγίας Ἄννης Χοζεβᾶ 1955) τὴν ἐπίσημον ἀνακήρυξιν τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐχάραξεν ανεξιτήλως τὴν αἰώνιον ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδοξίας:
«Ἡ ἁγιοκατάταξις … εἶναι σημεῖον ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν μας…
Στὰ χρόνια αὐτὰ τῆς πνευματικῆς παραλύσεως καὶ γενικῆς ἀδιαφορίας, ἡ Ἁγία μᾶς Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία (ὅσο δεδιωγμένη καί ἐστερημένη καί ἂν εἶναι) δὲν παύει νὰ ἐπιχέει τὴν Χάριν της ἐπὶ τῶν εὐσεβῶν καὶ τῶν καλοῖς ἔργοις κεκοσμημένων. Σ’ αὐτοὺς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία χαρίζει τὸν στέφανο τῆς ἁγιότητος, συνυπολογίζοντάς τους μεταξὺ τῶν πρωτοτόκων υἱῶν Της…».
Δανειζόμενοι τοὺς λόγους, οὕς ὁ ἴδιος ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Νέος Χοζεβίτης ἔγραψε στὸ ἐν λόγῳ ποίημα του περὶ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου, στρέφομεν αὐτοὺς εὐλαβῶς σήμερον εἰς τὸ πανίερον πρόσωπον του:
«Χαίρεται τώρα ὅλο τὸ γένος τῶν Χριστιανῶν καὶ ἡ Ἁγία Ἐκκλησία χορεύει, τιμῶντας τὸν ἀσκητὴν της, τὸν ἐκλεκτὸν τοῦ Μοναχισμοῦ… Τὸ ὅτι τὸ Ἅγιο Φῶς κατεβαίνει στὴν Ἐκκλησία μας καὶ οἱ Ἅγιοι φυτρώνουν στὸ πνευματικὸ περιβόλι τῆς Ὀρθοδοξίας, σημαίνει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μαζὶ μας καὶ ἡ ἀλήθεια τῆς Ἁγίας μας Πίστεως λάμπει περισσότερο ἀπὸ τὸν ἥλιο πρὸς νίκην [ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν]. Ἃς δοξάζουμε τὸν Θεό, διότι δὲν διεκóπη ποτὲ ἡ σειρὰ τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Ὁσίων, οἱ ὁποῖοι βαδίζουν τὴν στενὴ ὁδὸ τοῦ Σταυροῦ καὶ ἀνυψώνουν στὸν οὐρανὸ τὴν προσφορὰ τῶν ἀσκητικῶν τοὺς ἀγώνων!».
Μετά τοῦ Μακαριωτάτου συνελλειτούργησαν ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος, ο Ἡγούμενος καί ἀνακαινιστής τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης π. Κωνσταντῖνος καί ὁ Χοζεβίτης Ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόγονος ὁμοῦ μετά τοῦ παρεπιδημοῦντος Ἀρχιμανδρίτου π. Παντελεήμονος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Πολωνίας καί ὁ Ἱεροδιάκονος Πρόδρομος, ψαλλόντων εἰς Βυζαντινόν ὕφος χορῳδίας εἰδημόνων Ἱεροψαλτῶν, τούς ὁποίους ἐκάλεσεν ὁ π. Κωνσταντῖνος, ἐν προσευχῇ πιστῶν ὑπερβάντων τὰς δυσκολίας προσβάσεως τοῦ Ἰσραηλινοῦ στρατοῦ. Πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ἐκήρυξε τὸν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος ἔχοντα οὕτως:
«Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος, πάντα τά θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς», (Ψαλμ. 15,3), ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός.
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί,
Εὐλαβεῖς Χριστιανοί καί προσκυνηταί,
Ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ τούτῳ σεμνείῳ τοῦ Χοζεβᾶ «παρά τῷ Χειμάρρῳ Χορράθ τοῦ ἐπί προσώπου Ἰορδάνου», (Βασιλ Γ΄ 17, 3-4), ἵνα ἑορτάσωμεν τήν σεπτήν μνήμην τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ νέου, τοῦ ἐκ Ρουμανίας.
Ὄντως ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος, τοὐτέστιν ἐθαυματούργησεν ὁ Κύριος εἰς τόν ὅσιον Ἰωάννην διά τῆς ἀγάπης Αὐτοῦ, κάμνοντα τοῦτον θαυμαστόν εἰς τήν ἀρετήν. «Πάντα τά θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ» Ὅλαι αἱ ἐντολαί τοῦ Κυρίου, διά τῶν ὁποίων λαμπρύνονται οἱ δίκαιοι, ἦσαν εἰς αὐτόν ὡς ἑρμηνεύει καί ὁ Μέγας Ἀθανάσιος λέγων: «Θελήματα δέ τοῦ Θεοῦ αἱ κατ’ εἶδος ἀρεταί, ἅς θαυμαστοῖ (τάς ὁποίας καθιστᾷ θαυμαστάς) ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ πλέον τι τούτων ἐχόντων τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἐν τῇ κατ’ ἀρετήν ἐνέργείᾳ».
Ἡ κατά τήν ἀρετήν ἐνέργεια τοῦ θεσπεσίου ἡμῶν Ἰωάννου, εἶναι ἐμφανέστάτη εἰς τό πρό τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν κείμενον ἱερόν καί εὐωδιάζον ἄφθαρτον λείψανον αὐτοῦ.
«Χρή (εἶναι ἀνάγκη) γινώσκειν», λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, «ὡς πᾶσαι αἱ δυνάμεις, αἵ τε γνωστικαί αἵ τε ζωτικαί καί αἱ φυσικαί καί τεχνικαί, ἐνέργειαι λέγονται· ἐνέργεια γάρ ἐστιν ἡ φυσική ἑκάστης οὐσίας δύναμίς τε και κίνησις· καί πάλιν ἐνέργειά ἐστι φυσική ἡ πάσης οὐσίας ἔμφυτος κίνησις. Ὅθεν δῆλον ὅτι, ὧν ἡ οὐσία ἡ αὐτή, τούτων ἡ ἐνέργεια ἡ αὐτή, ὧν δέ αἱ φύσεις διάφοροι, τούτων καί αἱ ἐνέργειαι διάφοροι· ἀμήχανον (ἀδύνατον) γάρ οὐσίαν ἄμοιρον εἶναι φυσικῆς ἐνεργείας… ἐνέργειά ἐστί φυσική ἡ ἑκάστης οὐσίας δύναμίς τε καί κίνησις, ἧς χωρίς μόνον τό μή ὄν (=τήν ὁποίαν στερεῖται μόνον τό μή ὑπάρχον).
Ἡ ἐνέργεια λοιπόν, ἡ ἐπισκιάσασα τόν θεόφρονα Ἰωάννην, δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ἐνέργειαν τοῦ ἀπροσίτου φωτός, τοῦ ἐκπηγάζοντος ἐκ τῆς ἀκτίστου οὐσίας τοῦ Θεοῦ, τοῦ φωτίζοντος τήν διάνοιαν καί τήν καρδίαν τῶν ἁγίων καί δικαίων Αὐτοῦ, ὡς λέγει καί πάλιν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Πηγάς ἡμῖν σωτηρίους ὁ Δεσπότης Χριστός τά τῶν ἁγίων παρέσχετο λείψανα πολυτρόπως τάς εὐεργεσίας πηγάζοντα, μύρον εὐωδίας βρύοντα».
Ὁ θεῖος Παῦλος ὁμιλῶν περί τοῦ σκοποῦ καί τῶν διαφορῶν τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος λέγει: «Διαιρέσεις δέ χαρισμάτων εἰσί, τό δέ αὐτό Πνεῦμα» (Α΄ Κορ. 12, 4), «πάντα ἐνεργεῖ τό ἕν καί τό αὐτό Πνεῦμα, διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ καθώς βούλεται», (Α΄ Κορ. 12, 11).
Ἀκούσωμεν δέ καί τοῦ Μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας Ἁγίου Ἀθανασίου λέγοντος: «Ὅσοι γάρ Πνεῦμα Θεοῦ φοροῦσι, φῶς φοροῦσι· καί οἱ φοροῦντες φῶς, Χριστόν εἰσιν ἐνδεδυμένοι· καί οἱ ἐνδεδυμένοι Χριστόν, Πατέρα ἐνδέδυνται. Δεῖ γάρ τό φθαρτόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν· καί τό θνητόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν» οἱ γάρ φοροῦντες τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀφθαρσίαν φοροῦσιν. Ἀφθαρσία δέ ἐστιν ὁ Θεός».
Αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἔνδυσιν τῆς ἀφθαρσίας καί τῆς ἀθανασίας κηρύττει καί καταγγέλλει διά τοῦ ἀφθάρτου αὐτοῦ σκηνώματος ὁ Ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης, γενόμενος οὕτω κοινωνός τῶν παθημάτων καί τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ ἀλλά καί τῶν Ὁσίων Πατέρων ἡμῶν καί θεοφόρων ἀσκητῶν τῶν γυμνασθέντων εἰς τό χρονιώτερον (=τό διαρκέστερον) καί ἐπιπονώτερον μαρτύριον τῆς συνειδήσεως (Β΄ Κορ. 1,12) αὐτῶν».
Ἡ Ἁγία τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἐκκλησία καί ἰδίᾳ ἡ τῶν Ἱεροσολύμων, δόξαν καί εὐχαριστίαν ἀναπέμπει τῷ ἁγίῳ Τριαδικῷ Θεῷ, διότι ἐχαρίσατο ἡμῖν τόν Ὅσιον Ἰωάννην βλάστημα τῆς Ρουμανίας σύν Γεωργίῳ καί Ἰωάννῃ τοῖς Χοζεβίταις, ὡς καί πλειάδα ἁγίων μαρτύρων τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.
Οἱ ἅγιοι καί ὅσιοι οὗτοι ἀπογεγραμμένοι ὄντες ἐν τῇ ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησίᾳ τῶν πρωτοτόκων (Ἑβρ. 12,23), ἀποτελοῦν ἀειφανεῖς φωστῆρας τῆς ἐν Χριστῷ ἀληθείας καί τοῦ φωτός. «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή», (Ἰωάν. 14,6) καί «ἐγώ εἰμι τό φῶς τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. 8,12), λέγει Κύριος.
Τούτων μέν πάντων, ὡς παραγγέλλει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ἀναθεωροῦντες (= συλλογιζόμενοι) τήν πολιτείαν, ζηλώσωμεν τήν πίστιν, τήν ἀγάπην, τήν ἐλπίδα, τόν ζῆλον, τόν βίον, τήν καρτερίαν τῶν παθημάτων, τήν ὑπομονήν μέχρις αἵματος, ἵνα καί τῶν τῆς δόξης στεφάνων αὐτοῖς κοινωνήσωμεν». «Ὁ δέ Κύριος διά πρεσβειῶν τῆς ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας καί τῶν ἱκεσιῶν τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου, κατευθύναι ἡμῶν τάς καρδίας εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καί εἰς τήν ὑπομονήν τοῦ Χριστοῦ» (Πρβλ. Β’ Θεσ. 3,5) . Ἔτη πολλά εὐλογημένα καί εἰρηνικά. Ἀμήν”.
Τῆς ἀκολουθίας ἀπολυθείσης περὶ τὰς αὐγὰς τῆς ἡμέρας παρετέθη τράπεζα εἰς τόν Μακαριώτατον καί τήν Συνοδείαν Αὐτοῦ εὐλογούντα τὴν μικρὰν ἀλλὰ ζῶσαν Κοινοβιακὴν Ἀδελφότητα.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.
