Δεκαετές μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτου Σταυροπηγίου Αλεξάνδρου στη Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας
Την Κυριακή 28 Ιουνίου το πρωί τελέστηκε, στον Ιερό Ναό Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας, πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σουηδίας κ. Κλεόπα.
Συλλειτούργησαν οι: Θεοφ. Επίσκοπος Μαρεώτιδος κ. Δαμασκηνός (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Σεβ. Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), Θεοφ. Επίσκοπος Λίπγιαν κ. Δοσίθεος (Πατριαρχείο Σερβίας), Θεοφ. Επίσκοπος Σεβερίνου και Στρεχαΐας κ. Νικόδημος (Πατριαρχείο Ρουμανίας), Σεβ. Μητροπολίτης Νευροκοπίου κ. Σεραφείμ (Πατριαρχείο Βουλγαρίας), Θεοφ. Επίσκοπος Αγαράκ Τσάλκης κ. Γρηγόριος (Πατριαρχείο Γεωργίας), Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος (Εκκλησία της Ελλάδος), ο Σεβ, Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Θεοφ. Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά. Επίσης έλαβε μέρος ο ΑΙδ. Πρωτοπρεσβύτερος κ. Αθανάσιος ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Εκκλησία της Κύπρου).
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας τελέστηκε δεκαετές μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Σταυροπηγίου κυρού Αλεξάνδρου, κατά σάρκα αδελφού του Ποιμενάρχου.
Τον θείο Λόγο κήρυξε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.
Στο ιερό αναλόγιο έψαλλε χορός ιεροψαλτών υπό τη διεύθυνση του μουσικολογιωτάτου κ. Ιωάννου Χασανίδη.
Ομιλία Αρχιμ. Αρσενίου Χαλδαιόπουλου
Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς Ἐκπρόσωποι τῶν Πρεσβυγενῶν καί Νεωτέρων Πατριαρχείων καί τῶν Αὑτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν,
Σεβασμιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,
Θεοφιλέστατε Ἅγιε Καθηγούμενε,
Τίμιον Πρεσβυτέριον,
Χριστοῦ Διακονία,
Προσφιλεῖς ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
«ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον»
(Ρωμ. 6, 22 – Κυριακή Δ΄ Ἐπιστολῶν)
Παρόντων τόσων ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας πού ἐκπροσωποῦν τά Πρεσβυγενῆ καί Νεώτερα Πατριαρχεῖα καί τίς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες στίς ἑορτές τῶν ΛΒ΄ Παυλείων, ἡ διακονία τοῦ λόγου ποὺ ἀνατέθηκε στὴν ἐλαχιστότητά μου φαντάζει δυσβάστακτη. Οἱ ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, ὡς ἔμψυχες εἰκόνες Χριστοῦ καὶ οἰκονόμοι τῶν θείων Μυστηρίων, κατέχουν τὸ αὐθεντικὸ προνόμιο τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας. Ὅμως, κάνοντας ὑπακοὴ στὸ ἀρχιερατικὸ κέλευσμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου καὶ Γέροντός μου θὰ ἀποτολμήσω, μὲ τὶς σεπτὲς εὐλογίες τῶν παρισταμένων Ἁγίων Ἀρχιερέων, νὰ σκιαγραφήσω τὴν προσωπικότητα τοῦ σήμερα τιμωμένου μακαριστοῦ Ἱεράρχου, Μητροπολίτου Σταυροπηγίου κυροῦ Ἀλεξάνδρου, τοῦ ὁποίου τελοῦμε τὸ δεκαετὲς μνημόσυνο. Ἄλλωστε, κατὰ τὰ πρῶτα βήματα τῆς ἱερατικῆς μου πορείας ἀξιώθηκα νὰ τόν διακονήσω καὶ νὰ γίνω αὐτόπτης μάρτυρας τῆς βιοτῆς του.
Συμπληρώθηκε, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς καὶ ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἤδη μία δεκαετία ἀπὸ τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Σταυροπηγίου κυροῦ Ἀλεξάνδρου. Ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ πορεύθηκε σ’ αὐτὸν τὸν κόσμον «ἔχων τὸν καρπὸν αὐτοῦ εἰς ἁγιασμόν» ὅπως ἀκούσαμε στὸ σημερινό ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, γι’ αὐτὸ καὶ τώρα ἀπολαμβάνει «τὸ τέλος ζωὴν αἰώνιον».
Ἔζησε αὐθεντικὰ τὴν «καινὴν πολιτείαν» τῆς εὐχαριστιακῆς καὶ ἐσχατολογικῆς ζωῆς, προσφέροντας ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξή του στὸ θυσιαστήριο τῆς Ἐκκλησίας καί τώρα ἀπολαμβάνει «τῶν μισθῶν τῶν καμάτων του». Πῶς ὅμως πέτυχε τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὸ μακάριο τέλος πού ἀνέφερε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολική του περικοπή; Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος δίνει τὴν ἀπάντηση.
Ὁ Κύριός μας, λέει, ἔθεσε ὡς θεμελίους λίθους γιὰ τὴν ἐγκαθίδρυσή τῆς καινῆς πολιτείας τῶν σωζομένων τοὺς Λόγους τῶν Μακαρισμῶν. Ὅποιος λοιπόν ἀκολουθεῖ τὸ νέο αὐτὸ δεκάλογο τοῦ εὐαγγελίου φέρει καρπὸν ἀγαθόν καὶ τέλος, ζωήν αἰώνιον. Ἐπιτρέψτε μου, λοιπόν, σήμερα νὰ προσεγγίσω τὸ ἔργο καὶ τὶς ἀρετὲς τοῦ μεταστάντος Ἱεράρχου, χρησιμοποιώντας τοὺς Μακαρισμοὺς τοῦ Κυρίου μας ὡς πνευματικὴ κλίμακα, ἡ ὁποία τὸν ὁδήγησε στὸν οὐρανό.
«Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»
Ὁ πατὴρ Ἀλέξανδρος Καλπακίδης, γόνος προσφυγικῆς οἰκογενείας, ἀνδρώθηκε ὄχι μέσα στὴν τρυφὴ καὶ τὴν πληθώρα τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἀλλὰ μέσα στὴν εὐλογία τῆς λιτότητος, σέ μία εὐλογημένη κατ’ οἶκον Ἐκκλησία πού προσέφερε δύο Ἀρχιερεῖς στήν Ὀρθοδοξία. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία μπῆκε στὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς καὶ ἐργάστηκε ὡς μικροπωλητής. Διέκρινε ὅμως σύντομα τὴν ματαιότητα τοῦ κόσμου καὶ τῶν ὑλικῶν. Μπορεῖ ἡ ὀξύνοια, ἡ εὐφυΐα καὶ τὸ φωτεινό του πνεῦμα νὰ τοῦ ἄνοιγαν διάπλατα τοὺς δρόμους γιὰ μία λαμπρὴ κοινωνικὴ καταξίωση, ἐκεῖνος ὅμως προτίμησε τὴ «μωρία» τοῦ κηρύγματος τοῦ Σταυροῦ. Ἀπαρνήθηκε τὴ συνάφεια τοῦ κόσμου, ἐνδύθηκε τὸ μοναχικὸ τριβώνιο, περιεβλήθη μὲ τὴ χάρη τῆς Ἱερωσύνης καὶ ἔγινε «πτωχὸς τῷ πνεύματι», γιὰ νὰ ὑπηρετήσει τοὺς ἐλαχίστους ἀδελφοὺς τοῦ Χριστοῦ, τοὺς ἐνδεεῖς, τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τοὺς καταπονημένους. Ἀπὸ τὴ θέση τοῦ διακόνου, ἤδη, ἀνέλαβε τὴν πνευματικὴ στήριξη τῶν ἀσθενῶν στὸ Νοσοκομεῖο ΑΧΕΠΑ. Ἐκεῖ, στὸ προσκέφαλο τοῦ πόνου, ἔγινε οἰκεῖος καὶ ἀδελφὸς τῶν πασχόντων. Μὲ ἕναν λόγο μειλίχιο, μὲ μία ἐγκάρδια προσευχὴ καὶ μὲ τὴν ἀθόρυβη παρουσία του, γαλήνευε τὶς βασανισμένες ψυχές.
«Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται»
Ὡς ἱερεὺς πλέον καὶ πνευματικὸς πατέρας, ἔθεσε ὡς πρώτη του μέριμνα τὸ νὰ στέκεται δίπλα στοὺς «πενθοῦντες». Κάτω ἀπὸ τὸ ἱερὸ του ἐπιτραχήλιο κατέφευγαν κατὰ ἑκατοντάδες οἱ ψυχὲς ποὺ ζητοῦσαν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἡ μετάνοια «τῶν πενθούντων» γιὰ τὶς ἁμαρτίες στὸ μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως ἔφερνε μὲ τὶς συμβουλές του τὴν ἄνωθεν παρηγορία καὶ παράκληση. Ὁ π. Ἀλέξανδρος ἐπιπλέον, μετεῖχε θυσιαστικὰ καὶ στὸν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Ἔκλαιγε μετὰ κλαιόντων καὶ χάριζε τὴν πνευματικὴ παραμυθία στοὺς «πενθοῦντες» γιὰ τὰ ποικίλα προβλήματα τῆς ζωῆς, μεταβάλλοντας τὸ κατ’ ἄνθρωπον πένθος σὲ χαρμολύπη καὶ ἐλπίδα Ἀναστάσεως.
«Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν»
Ἡ διακονία του χαρακτηριζόταν ἀπὸ ἀπόλυτη καί ἀκλινῆ ὑπακοὴ στὴ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπου τὸν καλοῦσε τὸ καθῆκον, προσέτρεχε μὲ φρόνημα ἐκκλησιαστικὸ. Τοὺς καλοκαιρινοὺς μῆνες ἀντὶ γιὰ διακοπὲς ζητοῦσε τὴν ἄδεια γιὰ νὰ διακονήσει στὰ ἀκριτικὰ χωριὰ τῆς παραμεθορίου. Στὴν Ἐπισκοπὴ τῆς Νάουσας τὸ 1968 δημιούργησε μία πνευματικὴ ὄαση «ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ ἀβάτῳ». Κατηχητικὲς συνάξεις, ἐκθέσεις χριστιανικοῦ βιβλίου, ἀγρυπνίες, μαθήματα βυζαντινῆς μουσικῆς, κύκλος κηρυγμάτων καὶ μέσα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἔκανε πράξη, κυρίως μὲ τὴν ἱεροπρεπῆ παρουσία καὶ τὸ παράδειγμά του, τό κυριακό λόγιο «μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ». Ἐπιστρέφοντας στὴ Θεσσαλονίκη τὸν περίμενε ἡ θέση τοῦ ἱεροκήρυκος. Ἡ διακονία τοῦ λόγου δὲν σταματοῦσε στὰ κηρύγματα τῶν Κυριακῶν. Τὰ ἀπογεύματα, ἐκεῖ, στὴν Ἄνω Πόλη, στὸ ἀσκηταριὸ τοῦ Ἁγίου Δαβὶδ στὴ Μονὴ Λατόμου εἶχε συστήσει μία εὐλογημένη πνευματικὴ κυψέλη νέων ποὺ ἐπιθυμοῦσαν μὲ τὸν λόγο του νὰ κληρονομήσουν τὴν γῆ τῶν πραέων.
«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται»
Ἡ πνευματικὴ καρποφορία του στὴ Θεσσαλονίκη διεκόπη ἀπὸ τὶς ἀνακατατάξεις στὴν ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση καὶ τὸν ὁδήγησαν σὲ μία –κατὰ ἄνθρωπον – δυσμενῆ μετάθεση στὴν τότε ἐκκλησιαστικὰ ὑποβαθμισμένη περιοχή τοῦ Εὐόσμου. Ἐκεῖ, σὲ μία ἐνορία ποὺ εἶχε πληγωθεῖ βαθύτατα ἀπὸ οἰκονομικὲς δυσπραγίες καὶ λάθη, ἐκεῖ ποὺ ἡ ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ εἶχε διακοπεῖ γιά χρόνια καὶ φαινόταν ἀδύνατη ἡ ἀποπεράτωση, ἐκεῖ… στέλνεται ὁ νεαρὸς Ἱεροκήρυκας, ποὺ ὅπως ὁ ἴδιος ἔλεγε δὲν φόρεσε τὸ ράσο γιὰ νὰ κάνει ἐπιλογές. Μπορεῖ κατ’ ἄνθρωπον νὰ φαινόταν ἀδικημένος, μὰ αὐτὸς πεινοῦσε καὶ διψοῦσε τὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς τιμῆς τῆς Ἐκκλησίας.
«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται»
Στὸν Εὔοσμο ἔδειξε ἀμέσως τὸ ἀληθινό, φιλάνθρωπο πρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν ἀνιδιοτελῆ κενωτικὴ του ἀγάπη. Γιὰ νὰ ὑπερνικήσει τὴ διστακτικότητα τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ συγκεντρώσει πόρους γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση τοῦ Ναοῦ, ὁ καλὸς ποιμένας ξεπέρασε τὸν ἑαυτό του. Τρεῖς φορὲς τὴν ἑβδομάδα συνόδευε ὁ ἴδιος τὸ ἀπορριμματοφόρο γιὰ νὰ διενεργήσει ἕναν πρωτότυπο ἔρανο. «Δὲν ζητῶ τὰ λεφτά σας, ζητῶ τὰ χαρτιά σας». Ἡ φράση του ἔμεινε μνημειώδης. Πρωτοπόρος γιὰ τὴν ἐποχή του μάζευε χαρτιὰ γιὰ τὴν ἀνακύκλωση καὶ ἔτσι συγκέντρωσε τὰ πρῶτα χρήματα γιὰ νὰ ξεκινήσουν καὶ πάλι οἱ ἐργασίες γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, μεταβάλλοντας τὰ ὑλικὰ ἀπορρίμματα σὲ θεμέλια Ναοῦ. Ταυτόχρονα, ἵδρυσε τὴν Κατακόμβη, ἕνα πρότυπο πνευματικό κέντρο, ὀργάνωσε καθημερινὰ συσσίτια καὶ δημιούργησε κοινωνικὸ φροντιστήριο γιὰ τοὺς ἄπορους φοιτητές, συνέστησε τράπεζα αἵματος γιά τούς ἀσθενεῖς καί θεμελίωσε τὴ Στέγη Γερόντων γιά τήν τρίτη ἡλικία. Μὲ προσωπικά του ἔξοδα ἔστησε καὶ συντηροῦσε ἕνα πρότυπο χριστιανικὸ οἰκοτροφεῖο νέων, ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ ἀληθινὸς κληρικὸς μεριμνᾷ ἐξίσου γιὰ τὶς πνευματικὲς ἀλλὰ καὶ τὶς βιοτικὲς ἀνάγκες τοῦ ποιμνίου του.
«Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται»
Ἡ βιοτὴ τοῦ πατρὸς Ἀλεξάνδρου ἦταν κρυστάλλινη καὶ διαυγής. Ἀναλίσκετο ἐπὶ ὧρες στὸ ἐπιτραχήλιον τῆς ἐξομολογήσεως, στὸ κήρυγμα, στὴν κατήχηση, ἀλλὰ καὶ στὴ μέριμνα γιὰ τοὺς νέους. Ἡ Κατακόμβη τοῦ Εὐόσμου ἔγινε μία πνευματικὴ ἑστία πλήθους δράσεων. Βιβλιοθήκη καὶ ἐκθέσεις βιβλίων, θεατρικὲς παραστάσεις καὶ χορευτικά, σχολὴ μουσικῆς, προσκυνηματικὲς ἐκδρομὲς καὶ ἐνοριακὸ περιοδικό. Ἡ πνευματικὴ κίνηση τοῦ Εὐόσμου ἀνθεῖ καὶ φέρει καρποὺς ἀειθαλεῖς. Τὰ μάτια τοῦ πατρὸς Ἀλεξάνδρου εἶναι καθαρὰ καὶ ἀντικατοπτρίζουν τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς του. Αὐτὴ ἡ καθαρότητα ἀναγνωρίστηκε ἀπό τήν ἐκκλησιαστική διοίκηση, καὶ ὅταν ἱδρύθηκε ἡ νεοσύστατη Ἱερὰ Μητρόπολη Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως, ὁρίστηκε τοποτηρητὴς καὶ στὴ συνέχεια πρῶτος Πρωτοσύγκελλός της ὁ π. Ἀλέξανδρος Καλπακίδης.
«Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται»
Ἡ παρουσία του ἀποτελοῦσε πάντοτε πηγὴ εἰρήνης καὶ καταλλαγῆς. Ἀφοῦ εἰρήνευσε τὶς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων στὴν Ἐνορία τοῦ Εὐόσμου καὶ συμφιλίωσε πολλὲς ψυχὲς μὲ τὸν Θεὸ μέσα ἀπὸ τὴν Ἐξομολόγηση. Ἀφοῦ συνέβαλε στὴν ὀργάνωση τῆς νέας Μητροπόλεως ὡς εἰρηνοποιὸς τῆς διοικήσεως, ὁ Θεὸς τὸν κάλεσε στὸ ὕψιστο ἀξίωμα τῆς Ἀρχιερωσύνης. Τὸν κάλεσε ὅμως σὲ μία ἀποστολὴ δύσκολη, σὲ μία περιοχή ποὺ στεροῦνταν τὴν εἰρήνη, στὴν ἀνασυσταθεῖσα Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, καὶ συγκεκριμένα στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Ἀργυροκάστρου. Ὁ πατὴρ Ἀλέξανδρος, μὲ ἀποστολικὸ ζῆλο, ἀποδέχθηκε τὴν κλήση γιὰ νὰ μεταφέρει τὸ Εὐαγγέλιο τῆς ἀληθείας σὲ ἕναν λαὸ ποὺ διψοῦσε γιὰ τὸν Θεὸ τῆς εἰρήνης.
«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»
Ἐκεῖ, ὅμως, ἡ χαρὰ τῆς ἐκλογῆς συνάντησε τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ. Τὸ τότε πολιτικὸ καθεστὼς τῆς γείτονος χώρας ἀρνήθηκε τὴν εἴσοδο καὶ τὴν ἐγκατάσταση τῶν νέων Μητροπολιτῶν. Ὁ ἐκλεγμένος Ἀργυροκάστρου Ἀλέξανδρος βρέθηκε σὲ μία κατάσταση ἰδιότυπου, ὀδυνηροῦ διωγμοῦ. Ὄντας ἐψηφισμένος, ἀλλὰ ὄχι χειροτονημένος Ἀρχιερεύς, δὲν μποροῦσε νὰ ἱερουργήσει, γεγονὸς ποὺ ράγιζε τὴν φλεγομένη γιὰ τὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας καρδιά του. Δίπλα του, ὁ κατά σάρκα ἀδελφός του, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων καταβάλλει γενναῖες προσπάθειες γιά τήν ἀποκατάστασή του. Γιὰ τέσσερα ὁλόκληρα χρόνια, τελῶν ἐν ἀναμονῇ τῆς λύσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος, ὁ π. Ἀλέξανδρος ὑπέμεινε τὸν περιορισμὸ καὶ τὴν ἀβεβαιότητα μὲ παραδειγματικὴ καρτερία καί ὑπομονή.
Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα τὸ ἀκόλουθο περιστατικὸ ποὺ ἀποκάλυψε τὸ μέγεθος τῆς ὑπομονῆς του. Ὡς νέος διάκονος λειτουργοῦσα κάποια μέρα μαζί του. Μὲ ρώτησε: «Πάτερ μου, πόση ὑπομονὴ χρειάζεται τελικὰ γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος;» Ἐγὼ τοῦ ἔδωσα τὴν εὔκολη ἀπάντηση. «Πολλή, Σεβασμιώτατε». Κι ἐκεῖνος, μὲ τὸ χαρακτηριστικό του μειδίαμα, μοῦ ἀπάντησε: «Ὄχι, παιδί μου. Δὲν χρειάζεται πολλὴ ὑπομονὴ γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος». «Τότε», τὸν ρώτησα, «χρειάζεται λίγη;» Καὶ μοῦ ἀπάντησε: «Οὔτε λίγη, οὔτε πολλή. Χρειάζεται ὑπομονὴ μέχρι τὸ τέλος! Διότι ὁ Κύριος εἶπε: “ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται”». Καὶ πράγματι, ὑπέμεινε μέχρι τέλους τὸν Σταυρὸ τῆς δοκιμασίας, τὸν ὁποῖο μάλιστα καί ἀγάπησε θερμά, καθὼς ὅταν μετὰ τὴν ἐπισκοπική του χειροτονία ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν ὑποδείξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ πρότεινε νὰ ἐπιλέξει ὁ ἴδιος τὸν τίτλο του ὡς τιτουλάριος Μητροπολίτης, ἐκεῖνος ἐπέλεξε τὸν τίτλο «Σταυροπηγίου». Διότι ἤθελε, ὅπως ἔλεγε, ὁ τίτλος αὐτὸς νὰ τοῦ θυμίζει ἀδιαλείπτως τὸν Σταυρὸ ποὺ κλήθηκε νὰ σηκώσει.
«Μακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι, ἕνεκεν ἐμοῦ»
Σ’ αὐτὸν τὸν Σταυρὸ τῆς διακονίας προσετέθη, κατὰ παραχώρηση Θεοῦ, καὶ τὸ ὄνειδος τῆς ἀσθενείας. Τὸ σῶμά του, καταπονημένο ἀπὸ τοὺς ἀκατάπαυστους πνευματικοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς θλίψεις, ἄρχισε σταδιακὰ νὰ κάμπτεται. Ἡ διακονία του λειτουργικὴ καὶ κηρυκτικὴ στὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις Νεαπόλεως καὶ Βεροίας ἄρχισε νὰ γίνεται δυσχερὴς ἀπὸ τὰ πολλὰ προβλήματα ὑγείας. Τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια τῆς ἐπιγείου ζωῆς του, ἔμεινε ἐδῶ, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Δοβρᾶ κάτω ἀπό τήν φροντίδα τοῦ αὐταδέλφου καὶ συγκυρηναίου στὶς δοκιμασίες του, Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος.
Σὲ πεῖσμα τῆς ἀδυναμίας τῆς ἀσθενικῆς του πλέον κράσεως παρέμενε ἕνας κραταιὸς πνευματικὸς φάρος καὶ ἐξυπηρετοῦσε μὲ διάκριση τὶς ἀνάγκες τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως καὶ ἐξομολογοῦσε πλῆθος πνευματικῶν τέκνων.
Γιὰ τὴν ἀδελφότητά μας αὐτὰ τὰ δέκα χρόνια ὑπῆρξαν πνευματικὰ πολύτιμα. Ὁ παπποῦς μας, ὁ π. Ἀλέξανδρος, ὁ Ἅγιος Σταυροπηγίου, μᾶς δίδαξε μὲ τὴ σιωπή του, μᾶς παιδαγώγησε μὲ τὴν ἀνεξικακία του, μᾶς ἐνέπνευσε μὲ τὴν ἀρχοντική του ταπείνωση. Ποτὲ δὲν διεκδίκησε τίποτε, ποτὲ δὲν ἐπιβάρυνε κανέναν, πάντοτε μὲ ἕναν λόγο ἀγαθὸ καὶ εὐφυῆ σκόρπιζε γύρω του εὐλογία, μέχρι τὴ στιγμή ποὺ ἔφυγε ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωή, «ἔχων τὸν καρπὸν αὐτοῦ εἰς ἁγιασμόν, τὸ δέ τέλος ζωὴν αἰώνιον». Ἀνέβηκε μέ ὑπομονή τὴν κλίμακα τῶν Μακαρισμῶν καί παρίσταται πλέον στὸ ἐπουράνιο Θυσιαστήριο, ἀκούοντας ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο νὰ τοῦ λέγει: «χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς»
Τὸ μέγεθος τῆς προσφορᾶς τοῦ Μητροπολίτου Ἀλεξάνδρου δὲν ἀποτιμᾶται μὲ ἀνθρώπινα κριτήρια καὶ δὲν περιγράφεται ὄχι μόνο σὲ ἕναν λόγο ἀλλὰ οὔτε σὲ σειρὰ βιβλίων. Τὸ ἔργο του ἔχει γραφεῖ στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, γι’ αὐτὸ καὶ δέκα χρόνια μετὰ τὴν κοίμησή του, ἡ μνήμη του παραμένει ἄσβεστη καὶ εὐώδης.
Καὶ σήμερα στὸ δεκαετὲς μνημόσυνό του, ἀπὸ ἐδῶ, ἀπὸ τὴν Παναγία Δοβρᾶ ποὺ ἀναπαύεται τὸ σκήνωμά του, στρέφουμε τὸ βλέμμα μας νοερὰ πρὸς τὴν «καινὴν πολιτείαν» τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν καὶ ἐκζητοῦμε ταπεινὰ τὶς ἀρχιερατικές του προσευχές γιὰ τὴν Ἐκκλησία, γιὰ τὴν πατρίδα μας καὶ γιὰ τόν καθέναν ἀπὸ ἐμᾶς.
Ἀλεξάνδρου τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Σταυροπηγίου, αἰωνία ἡ μνήμη!
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.
