Μητροπολίτης Παραμυθίας: Παραινέσεις εν όψει της Αγίας και Με­γάλης Τεσ­σα­ρα­κο­στής

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων με Eγκύκλιo προς τον ιερό κλήρο της Ιεράς Μητροπόλεως, απευθύνει παραινέσεις με αφορμή την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, υπογραμμίζοντας τον πνευματικό χαρακτήρα της περιόδου ως «σταδίου αρετών» και εντατικού αγώνα μετανοίας και προσευχής. Ο Σεβασμιώτατος τονίζει τη σημασία της πιστής τήρησης της λειτουργικής τάξεως, της καθημερινής τέλεσης των ιερών ακολουθιών και της κατανυκτικής λατρευτικής ατμόσφαιρας στους ναούς, με λιτότητα, ευπρέπεια και αποφυγή υπερβολών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ορθή τέλεση των Προηγιασμένων Θείων Λειτουργιών, στους Κατανυκτικούς Εσπερινούς και στους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου, καθώς και στη σωστή απόδοση των λειτουργικών ευχών και της εκκλησιαστικής μουσικής με πνεύμα ταπεινώσεως και προσευχής. Παράλληλα, δίδονται σαφείς οδηγίες για τα μνημόσυνα, τα οποία τελούνται αποκλειστικά Σάββατα και Κυριακές μέχρι την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, ενώ απαγορεύονται αυστηρά από τη Μεγάλη Εβδομάδα έως την Κυριακή του Θωμά.

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων καλεί τους κληρικούς να αποτελούν πρότυπο νηστείας, ποιμαντικής συνέπειας και πνευματικής διακονίας, ενισχύοντας τους πιστούς μέσω της εξομολογήσεως, της προσευχής και της αγάπης προς τον άνθρωπο, ώστε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή να καταστεί περίοδος ανακαινίσεως και πνευματικής αναβάσεως για όλους.

Αναλυτικά η Εγκύκλιος του Μητροπολίτη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίωνος:

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ὑπ’ ἀριθ. 2

Ὁ Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατῶν,

Γηρομερίου καί Πάργης Σεραπίων

Πρός

τόν Ἱερόν Κλῆρον

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Θέμα: «Παραινέσεις ἐν ὄ­ψει

τῆς Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς»

Ἀ­γα­πη­τοί μου Ἀ­δελ­φοί καί Πα­τέ­ρες, χαί­ρε­τε ἐν Κυ­ρί­ῳ.

«Τό στά­διον τῶν ἀ­ρε­τῶν ἠ­νέ­ω­κται»

Μέ ἀ­φορ­μή τήν ἔ­ναρ­ξη τῆς Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, ἐ­πι­θυ­μῶ νά σᾶς ἀ­πευ­θύ­νω τίς πα­τρι­κές εὐ­χές μου, ὅ­πως δι­έλ­θε­τε τό ἱ­ε­ρό αὐ­τό χρο­νι­κό δι­ά­στη­μα μέ κα­τά­νυ­ξη καί ἀ­σκη­τι­κό φρό­νη­μα.

Ἡ πε­ρί­ο­δος πού θά δι­α­νύ­σου­με εἶ­ναι στά­διο πνευ­μα­τι­κοῦ ἀγώ­να τῶν πι­στῶν ἀν­θρώ­πων, οἱ ὁ­ποῖ­οι κα­λού­μα­στε ἐν­το­νό­τε­ρα καί με­θο­δι­κό­τε­ρα νά ἀ­γω­νι­σθοῦ­με κα­τά τῶν πα­θῶν γιά νά φθά­σου­με στήν τε­λεί­ω­ση. Ἡ Ἁ­γί­α μας Ἐκ­κλη­σί­α, μᾶς προ­σκα­λεῖ νά με­τά­σχου­με βι­ω­μα­τι­κά στό λει­τουρ­γι­κό της ἤ­θος, θέ­τον­τας στή διά­θε­σή μας ὅ­λα τά πνευ­μα­τι­κά της ἐφόδια καί μέ­σα. Με­τα­ξύ αὐ­τῶν συγ­κα­τα­λέ­γε­ται καί ἡ λα­τρεί­α τοῦ Θε­οῦ, ἐμ­πλου­τι­σμέ­νη, ἐπηυ­ξη­μέ­νη, κα­τα­νυ­κτι­κή, ὥ­στε νά ἀν­τα­πο­κρί­νε­ται στόν σκο­πό της, πού δέν εἶ­ναι ἄλ­λος πα­ρά ἡ μυ­στι­κή ἕ­νω­ση τῆς ψυ­χῆς τοῦ προ­σευ­χο­μέ­νου πι­στοῦ μέ τόν Θε­ό.

Ἐ­πει­δή, λοι­πόν, ἡ θεί­α λα­τρεί­α κα­τέ­χει ἐ­ξό­χως κεν­τρι­κή θέ­ση κα­τά τήν πε­ρί­ο­δο τῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, ἐ­πι­θυ­μῶ νά ἀ­να­φερ­θῶ σέ ὁ­ρι­σμέ­νες βα­σι­κές ἀρ­χές, πού πρέ­πει νά δι­έ­πουν τήν ὅ­λη ἱ­ε­ρα­τι­κή καί τε­λε­τουρ­γι­κή δι­α­κο­νί­α, εἰ­δι­κῶς κα­τά τό δι­ά­στη­μα αὐ­τό τοῦ ἔν­το­νου πνευ­μα­τι­κοῦ ἀ­γώ­να.

Α.

Κα­τά τήν Ἁ­γί­α καί Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στή, ἐ­κτός τῶν συ­νή­θων  Ἀκολουθι­ῶν τοῦ νυ­χθη­μέ­ρου, προ­στί­θεν­ται καί ἄλ­λες, ἐν­τεταγ­μέ­νες ἀ­πο­κλει­στι­κά στό πλαί­σιο καί στό κλῖ­μα τῆς πνευ­μα­τι­κό­τη­τος τῆς ἐν λό­γῳ πε­ρι­ό­δου, ὅ­πως εἶ­ναι π.χ. οἱ Προ­η­γι­α­σμέ­νες, τά Με­γά­λα Ἀ­πό­δει­πνα, οἱ Χαι­ρε­τι­σμοί, οἱ Ὧ­ρες, οἱ Κα­τα­νυ­κτι­κοί Ἑσπε­ρι­νοί. Ἐ­πί­σης καί στίς γνω­στές Ἀκολουθί­ες πού τε­λοῦν­ται συ­νή­θως κα­θ’ ὅ­λο τό ἔ­τος, ἔ­χουν προ­στε­θεῖ ἤ ἀν­τι­κα­τα­στα­θεῖ δι­ά­φο­ρα ἐ­πί μέ­ρους στοι­χεῖ­α, ὅ­πως π.χ. στήν Ἀκολουθί­α τοῦ Ὄρ­θρου, ἀν­τί τῶν ἀ­πο­λυ­τι­κί­ων, ψάλ­λον­ται τά τρι­α­δι­κά, ἀν­τί τῶν ἐ­ξα­πο­στει­λα­ρίων τά φω­τα­γω­γι­κά, ἀν­τί τοῦ κον­τα­κί­ου τό μαρ­τυ­ρι­κό. Ὁ­μοί­ως καί στήν Ἀκολουθί­α τοῦ Ἑ­σπε­ρι­νοῦ.

Οἱ ρυθ­μί­σεις αὐ­τές εἶ­ναι κα­τα­χω­ρη­μέ­νες στά σχε­τι­κά λει­τουρ­γι­κά βι­βλί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας (Τρι­ώ­διο, Ὡ­ρο­λό­γιο, Ἱ­ε­ρα­τι­κό). Θά πρέ­πει, ἑπομένως, νά τά συμ­βου­λευ­ό­μα­στε καί νά ἐ­νη­με­ρω­νό­μα­στε γιά τίς λει­τουρ­γι­κές με­τα­βο­λές κα­τά τή Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στή. Εἶ­ναι ἀπα­ραί­τη­το νά τε­λοῦν­ται ὅ­λες οἱ Ἱ­ε­ρές Ἀκολουθί­ες τῆς ἡ­μέ­ρας, ὅπως ὁ Ὄρ­θρος μέ τίς Ὧ­ρες, ὁ Ἑ­σπε­ρι­νός καί τό Ἀ­πό­δει­πνο.

 Β.

Ἐ­πει­δή ἡ πε­ρί­ο­δος αὐ­τή φέ­ρει πέν­θι­μο χα­ρα­κτῆ­ρα -ἐ­κτός ἀ­πό τήν Πα­ρα­σκευ­ή τό ἀ­πό­γευ­μα μέ­χρι καί τήν Κυ­ρια­κή τό με­ση­μέ­ρι κά­θε ἑ­βδο­μά­δος- θά πρέ­πει καί ὁ ἐ­σω­τε­ρι­κός δι­ά­κο­σμος τοῦ Να­οῦ νά εἶ­ναι ἀ­νά­λο­γος. Ἀ­πά­δουν οἱ ἔν­το­νες φω­τα­ψί­ες, οἱ στο­λι­σμοί, οἱ ἐ­ξε­ζη­τη­μέ­νες ἐκ­δη­λώ­σεις, ἐ­νῶ τό ἡ­μί­φως προ­σι­διά­ζει κα­λύ­τε­ρα στό κα­τα­νυ­κτι­κό κλῖ­μα. Τά χρη­σι­μο­ποι­ού­με­να κα­λύμ­μα­τα τῆς Ἁγίας Τρα­πέ­ζης, τῆς Προ­θέ­σε­ως καί ἀλ­λοῦ πρέ­πει νά εἶ­ναι καί αὐ­τά πέν­θι­μα, λι­τά καί ἀ­πέ­ριτ­τα, σέ χρῶ­μα μώβ, μαῦ­ρο ἤ βα­θύ πορ­φυ­ρό. Στό ἴ­διο κλῖ­μα ἐν­τάσ­σε­ται καί ἡ ψαλ­μω­δί­α. Ὅ­λα ψάλ­λον­ται ἀπό τούς Ἱ­ε­ρεῖς, τούς Δι­α­κό­νους καί τούς Ἱεροψάλ­τες «πρα­εί­ᾳ τῇ φω­νῇ», δί­χως ἐ­ξε­ζη­τη­μέ­νους λα­ρυγ­γι­σμούς καί φω­νη­τι­κές ἀκρό­τη­τες. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α αὐ­τή τήν πε­ρί­ο­δο διά­γει ἐν πε­ρι­συλ­λο­γῇ, προ­σευ­χῇ καί μνή­μῃ Θε­οῦ, καί ὅ­λα ὀ­φεί­λουν νά συν­τεί­νουν καί νά συν­τε­λοῦν στή δι­α­μόρ­φω­ση αὐ­τοῦ τοῦ κλί­μα­τος.

 Γ.

 Τά πέν­θι­μα κα­λύμ­μα­τα τῆς Ἁ­γί­ας Τρα­πέ­ζης κ.λπ. το­πο­θε­τοῦν­ται γιά τόν Κα­τα­νυ­κτι­κό Ἑ­σπε­ρι­νό τῆς Κυ­ρια­κῆς καί πα­ρα­μέ­νουν μέ­χρι τό τέ­λος τῆς Προ­η­γι­α­σμέ­νης τῆς ἑ­πο­μέ­νης Πα­ρα­σκευῆς. Κα­τά τούς Χαι­ρε­τι­σμούς καί ἕ­ως τόν Κα­τα­νυ­κτι­κό Ἑ­σπε­ρι­νό δέν χρη­σι­μο­ποι­οῦ­με πέν­θι­μα κα­λύμ­μα­τα.Τά πέν­θι­μα κα­λύμ­μα­τα πρέ­πει νά εἶ­ναι εὐ­πρε­πῆ, σι­δε­ρω­μέ­να καί κα­θα­ρά. Νά το­πο­θε­τοῦν­ται μέ ἐ­πι­μέ­λεια καί ὄ­χι μέ προ­χει­ρό­τη­τα. Νά κα­λύ­πτουν ὅλο τό εὖ­ρος τῆς Ἁ­γί­ας Τρα­πέ­ζης, νά μή δί­δουν δη­λα­δή τήν ἐν­τύ­πω­ση μιᾶς πρό­χει­ρης καί προ­σω­ρι­νῆς ρύθ­μι­σης ἀ­πό ἀ­μέ­λεια καί ἔλ­λει­ψη ζή­λου. Ἡ αὐ­τή τά­ξη ἀκολουθεῖ­ται καί γιά τά ἱ­ε­ρά ἄμ­φια.

Δ.

 Κα­τά τίς πέν­τε Κυ­ρια­κές τῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς τε­λεῖ­ται ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α τοῦ Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου, ἀ­παύ­γα­σμα τῆς πνευ­μα­τι­κό­τη­τος τοῦ Οἰ­κου­με­νι­κοῦ Δι­δα­σκά­λου. Ἰ­δι­αί­τε­ρα οἱ εὐ­χές εἶ­ναι ἀ­ρι­στουρ­γή­μα­τα λει­τουρ­γι­κῆς τέ­χνης καί πρέ­πει νά ἀ­παγ­γέλ­λον­ται ἀ­πό τόν λει­τουρ­γό μέ τό ἀ­νά­λο­γο ὕ­φος σέ χα­μη­λό τό­νο. Οἱ δύ­ο με­γά­λες εὐ­χές τῆς Ἀ­να­φο­ρᾶς εἶ­ναι κεί­με­να μέ ἐ­ξαί­ρε­το πε­ρι­ε­χό­με­νο, πού συγ­κλο­νί­ζει. Ἀ­πό ἐ­μᾶς τούς λει­τουρ­γούς ἐ­ξαρ­τᾶ­ται νά τίς ἀ­πο­δώ­σου­με μέ τόν πρέπον­τα τρό­πο, ὥ­στε νά μυ­στα­γω­γή­σου­με τούς πι­στούς.

Ὅ­λα ἔ­χουν ση­μα­σί­α ἐ­δῶ: ἡ ποι­ό­τη­τα τῆς φω­νῆς, ἡ ἰ­σχύς της, ἡ ὀρ­θο­φω­νί­α, ἡ κα­τά­νυ­ξη, ἡ κα­τ’ ἔν­νοι­αν ἀ­παγ­γε­λί­α καί ὁ τρό­πος χρή­σε­ως τῶν μι­κρο­φώ­νων. Νά μή με­τα­βάλ­λου­με τή Θεί­α Λει­τουρ­γί­α σέ εὐ­και­ρί­α προ­βο­λῆς φω­νη­τι­κῶν δε­ξι­ο­τή­των ἤ ἀ­μα­νέ­δων. Δέν εἶ­ναι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α οὔ­τε ὄ­πε­ρα, οὔ­τε τζα­μί!

Αὐ­τές τίς συ­στά­σεις πρέ­πει νά κά­νου­με καί πρός τούς Ἱ­ε­ρο­ψάλ­τες. Ὀ­φεί­λουν καί αὐ­τοί νά συμ­βάλ­λουν στή λει­τουρ­γι­κή προ­α­γω­γή τῶν πι­στῶν. Ἡ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή μας μου­σι­κή -κα­τά βά­σιν ἁπλῆ- εἶ­ναι χο­ρι­κή, δη­λα­δή ἐ­κτε­λεῖ­ται ἀ­πό Χο­ρό. Ἡ μο­νω­δί­α μό­νον ὡς ἐ­ξαί­ρε­ση μπο­ρεῖ νά ἰ­σχύ­σει.

 Ε.

 Κά­θε Σάβ­βα­το, ὅ­πως καί τήν Κυ­ρια­κή τῶν Βα­ΐ­ων, ἐν­δι­α­μέ­σως δέ κα­τά τήν ἑ­ορ­τή τοῦ Εὐ­αγ­γε­λι­σμοῦ, τε­λεῖ­ται ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α τοῦ Ἱε­ροῦ Χρυ­σο­στό­μου. Σέ καμί­α ἄλ­λη ἡ­μέ­ρα τῆς ἑ­βδο­μά­δος δέν τε­λεῖ­ται.

 ΣΤ.

 Κά­θε Τε­τάρ­τη καί Πα­ρα­σκευ­ή τε­λεῖ­ται ἡ Ἀκολουθί­α τῶν Προ­η­γι­α­σμέ­νων. Οὐ­σι­α­στι­κῶς πρό­κει­ται γιά μί­α Ἀκολουθί­α Θεί­ας Με­τα­λή­ψε­ως μέ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας. Ὅ­που ὑ­πάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα, κά­θε Τε­τάρ­τη ἡ Προ­η­γι­α­σμέ­νη νά τε­λεῖ­ται τό ἑ­σπέ­ρας στούς Να­ούς, προ­κει­μέ­νου νά δι­ευ­κο­λυν­θοῦν καί ὅ­σοι πι­στοί ἐρ­γά­ζον­ται τό πρωί.

Ἡ ἑ­σπε­ρι­νή Προ­η­γι­α­σμέ­νη τε­λεῖ­ται μα­ζί μέ τήν Θ΄ Ὥ­ρα καί τόν Ἑ­σπε­ρι­νό. Ὁ Ἱ­ε­ρέ­ας πού τήν τε­λεῖ ὀ­φεί­λει νά εἶ­ναι νη­στι­κός ἀπό τό πρω­ί. Γιά τήν Προ­η­γι­α­σμέ­νη δέν ἀ­παι­τεῖ­ται ἡ λή­ψη «και­ροῦ», ὅ­πως συμ­βαί­νει πρό τῆς τε­λέ­σε­ως τε­λεί­ας Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας. Ἁ­πλῶς ὁ Ἱ­ε­ρέ­ας προ­σκυ­νᾶ τίς ἱ­ε­ρές εἰ­κό­νες τοῦ τέμ­πλου, λέ­γων τό «Δι’ εὐ­χῶν τῶν ἁ­γί­ων…» καί τί­πο­τε ἄλ­λο.

Γιά νά τε­λε­σθεῖ Προ­η­γι­α­σμέ­νη ἀ­παι­τεῖ­ται νά ἔ­χει κρα­τη­θεῖ προ­η­γι­α­σμέ­νος ἅ­γιος Ἄρ­τος, Σῶ­μα καί Αἷ­μα Χρι­στοῦ. Αὐ­τός κρα­τεῖ­ται ἀ­πό τή Λει­τουρ­γί­α πού τε­λέ­σθη­κε τήν προ­η­γού­με­νη Κυ­ρια­κή ἤ τό Σάβ­βα­το. Γιά τόν λό­γο αὐ­τό κα­τά τήν Προ­σκο­μι­δή τῶν Λει­τουρ­γι­ῶν Σαβ­βά­του ἤ Κυ­ρια­κῆς ἐ­ξά­γον­ται καί κα­θα­γι­ά­ζον­ται τό­σοι Ἀ­μνοί, ὅ­σες Προ­η­γι­α­σμέ­νες πρό­κει­ται νά τε­λε­σθοῦν.

Ἡ δι­α­δι­κα­σί­α αὐ­τή κα­τα­χω­ρί­ζε­ται στό «Ἱ­ε­ρα­τι­κόν», ὅ­που ἀνα­φέ­ρον­ται τά τῆς Προ­η­γι­α­σμέ­νης. Τό «Ἱ­ε­ρα­τι­κόν» πρέ­πει νά τό με­λε­τοῦ­με προ­σε­κτι­κά.

Γιά κά­θε Προ­η­γι­α­σμέ­νη ἀ­παι­τεῖ­ται ἕ­νας πλή­ρης Ἀ­μνός. Δέν τε­λεῖ­ται Προ­η­γι­α­σμέ­νη μέ τμῆ­μα Ἁ­γί­ου Ἄρ­του. Ἡ Προ­η­γι­α­σμέ­νη τε­λεῖ­ται ὑ­πο­χρε­ω­τι­κῶς στόν Να­ό ὅ­που ἐ­τε­λέ­σθη ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γία τό Σάβ­βα­το ἤ τήν Κυ­ρια­κή καί ἐ­κρα­τή­θη ὁ Προ­η­γι­α­σμέ­νος Ἄρτος. Δέν ἐ­πι­τρέ­πε­ται δη­λα­δή ἡ με­τα­φο­ρά τοῦ Ἁγί­ου Ἄρ­του σέ ἄλ­λο Να­ό.

Ὁ Προ­η­γι­α­σμέ­νος Ἄρ­τος φυ­λάσ­σε­ται στό εἰ­δι­κό Ἀρ­το­φό­ριο πού εὑ­ρί­σκε­ται ἐ­πί τῆς Ἁ­γί­ας Τρα­πέ­ζης. Τό Ἀρ­το­φό­ριο αὐ­τό δέν μπο­ρεῖ νά εἶ­ναι πρό­χει­ρο, σκου­ρι­α­σμέ­νο ἤ εὐ­τε­λές. Πρέ­πει νά εἶ­ναι λαμ­πρό, μέ ὀ­πές ἐ­ξα­ε­ρι­σμοῦ καί ἐν­τός του νά το­πο­θε­τοῦν­ται οἱ Ἅγιοι Ἄρ­τοι (Ἀ­μνοί) μέ πε­ρισ­σή εὐ­λά­βεια.

Ἐ­κτός Τε­τάρ­της καί Πα­ρα­σκευ­ῆς, Ἀ­κο­λου­θί­α τῶν Προ­η­γι­α­σμέ­νων τε­λεῖ­ται καί ἄλ­λες ἡ­μέ­ρες τῆς ἑ­βδο­μά­δος, ἐ­κτός Σαβ­βά­του καί Κυ­ρια­κῆς. Ἡ Προ­η­γι­α­σμέ­νη τε­λεῖ­ται τοῦ Ἱ­ε­ρέ­ως φέ­ρον­τος ἄμ­φια πέν­θι­μα. Σέ πε­ρί­πτω­ση ἐ­πι­σή­μου πα­νη­γύ­ρε­ως ἑ­ορ­τα­ζο­μέ­νου Ἁ­γί­ου, ὅ­που καί θά ψα­λεῖ πλή­ρης Ἀ­σμα­τι­κή Ἀ­κο­λου­θί­α (Ἑ­σπε­ρι­νός πα­ρα­μο­νῆς, Ὄρ­θρος κυ­ρι­ω­νύ­μου ἡ­μέ­ρας καί Ἑ­σπε­ρι­νός με­τά Προ­η­γι­α­σμέ­νης), μπο­ρεῖ νά τε­λε­σθεῖ ἡ Ἀ­κο­λου­θί­α τῶν Προ­η­γι­α­σμέ­νων μέ λαμ­πρά ἄμ­φια. Κα­τά τίς Προ­η­γι­α­σμέ­νες δέν τε­λοῦν­ται Μνη­μό­συ­να. Τό Μνη­μό­συ­νο προ­ϋ­πο­θέ­τει τε­λεί­α Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, ὅ­που τε­λεῖ­ται Προ­σκο­μι­δή καί γί­νε­ται μνη­μό­νευ­σις ὀ­νο­μά­των. Στήν Προ­η­γι­α­σμέ­νη δέν μνη­μο­νεύ­ον­ται ὀ­νό­μα­τα.

 ΣΤ. (Α)

Περί Μνημοσύνων

 Τήν Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στή, μνη­μό­συ­να τε­λοῦν­ται μό­νο τίς ἡ­μέ­ρες πού προ­βλέ­πε­ται τε­λεί­α Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, δη­λα­δή τά Σάβ­βα­τα καί τίς Κυ­ρι­α­κές. Μνη­μό­συ­νο χω­ρίς τήν τέ­λε­ση Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας καί τήν μνη­μό­νευ­ση τοῦ ὀ­νό­μα­τος τοῦ κε­κοι­μη­μέ­νου στήν Ἁ­γί­α Πρό­θε­ση, ΔΕΝ εἶ­ναι μνη­μό­συ­νο ἀλ­λά ἁ­πλό τρι­σά­γι­ο, εἴ­τε τε­λεῖ­ται ἐν­τός τοῦ να­οῦ εἴ­τε τε­λεῖ­ται ἐ­πί τοῦ τά­φου.  Κα­τά τήν τά­ξη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, πρίν ἀ­πό τό Πά­σχα ἡ τε­λευ­ταί­α ἡ­μέ­ρα πού τε­λοῦν­ται μνη­μό­συ­να εἶ­ναι ἡ Ε΄ Κυ­ρι­α­κή τῶν Νη­στει­ῶν. Ἀ­πό τήν Δευ­τέ­ρα πρό τῶν Βα­ΐ­ων ἕ­ως καί τήν β΄ Κυ­ρι­α­κή τοῦ Πά­σχα (τοῦ Ἀν­τί­πα­σχα ἤ τοῦ Θω­μᾶ), ἀ­πα­γο­ρεύ­ε­ται αὐ­στη­ρῶς ἡ τέ­λε­σις μνη­μο­σύ­νων γι­ά ὁ­ποι­ον­δή­πο­τε λό­γο καί ἡ πα­ρά­θε­σις κολ­λύ­βων, ἀ­κό­μη καί ἐ­πί τοῦ τά­φου. Τυ­χόν πα­ρα­βί­α­σις τῶν ἀ­νω­τέ­ρω στήν ἐ­πι­κρά­τει­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ώς μας, ἀ­πό ἐ­δώ καί στό ἑ­ξῆς, θά ἐπι­φέ­ρει αὐ­στη­ρό­τα­τες ἐκ­κλη­σι­α­στι­κές ποι­νές!

Ζ.

 Ὑ­πο­χρε­ω­τι­κό κα­θῆ­κον κά­θε Ἐ­φη­με­ρί­ου εἶ­ναι ἡ κα­θη­με­ρι­νή τέ­λε­ση τοῦ Ὄρ­θρου καί τοῦ Ἑ­σπε­ρι­νοῦ μέ τό Ἀ­πό­δει­πνο, κα­θώς καί τῆς Ἀκολουθί­ας τῶν Προ­η­γι­α­σμέ­νων -ὅ­ταν προ­βλέ­πε­ται- ἀ­νε­ξαρ­τή­τως τῆς πα­ρου­σί­ας πολ­λῶν ἤ λί­γων πι­στῶν. Καί κα­νείς νά μήν εἶ­ναι πα­ρών, οἱ Ἀκολουθί­ες πρέ­πει νά τε­λοῦν­ται ἀ­νελ­λι­πῶς καί εὐ­σχη­μό­νως. Ἱ­ε­ρεύς πού δέν τε­λεῖ κα­θη­με­ρι­νῶς τίς Ἱ­ε­ρές Ἀκολουθί­ες ἤ τίς τε­λεῖ βι­α­στι­κά, ξε­χνών­τας τίς ὑ­πο­χρε­ώ­σεις του, θά ἐ­λεγ­χθεῖ. Πρῶ­τα εἴ­μα­στε Ἱ­ε­ρεῖς καί ὕ­στε­ρα ὅ,τι­δή­πο­τε ἄλ­λο. Οἱ Ἱ­ε­ρεῖς ὀ­φεί­λουν νά γνω­ρί­ζουν νά ψάλ­λουν τούς ὕ­μνους, κα­θώς καί νά δι­α­βά­ζουν τά ἀ­να­γνώ­σμα­τα. Εἶ­ναι ἀ­πα­ρά­δε­κτο τό φαι­νό­με­νο Κλη­ρι­κῶν πού δέν εἶ­ναι ἐ­ξοι­κει­ω­μέ­νοι μέ τά ἀ­να­γνώ­σμα­τα τῆς πε­ρι­ό­δου αὐ­τῆς, ἐ­πει­δή δέν τά ἔ­χουν δι­α­βά­σει πο­τέ.

 Η.

 Ὁ Κα­τα­νυ­κτι­κός Ἑ­σπε­ρι­νός θά τε­λεῖ­ται σέ ὅ­λες τίς ἐ­νο­ρίες τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λεώς μας, κα­τά τήν τά­ξη πού πε­ρι­γρά­φε­ται στό «Ἱ­ε­ρα­τι­κόν». Τό Μέ­γα Προ­κεί­με­νο καί τό ἰ­δι­ό­με­λο τῶν ἀ­πο­στί­χων ψάλ­λον­ται ἐμ­με­λῶς καί με­τά κα­τα­νύ­ξε­ως.

Κα­τά τούς Κα­τα­νυ­κτι­κούς Ἑ­σπε­ρι­νούς τῆς ἐ­φε­τι­νῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς θά χο­ρο­στα­τή­σω σέ δι­α­φό­ρους Ἱ­ε­ρούς Να­ούς τῆς Μη­τρο­πό­λε­ώς μας, σύμ­φω­να μέ τό πα­ρα­κά­τω πρό­γραμ­μα:

Κυ­ρι­α­κή τῆς Τυ­ρι­νῆς 22/2 στόν Κα­θε­δρι­κό Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Δο­νά­του Πα­ρα­μυ­θί­ας, 6 μ.μ.

Κυ­ρι­α­κή Β΄ τῶν Νη­στει­ῶν 8/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Εὐ­αγ­γε­λι­σμοῦ τῆς Θε­ο­τό­κου Ἡ­γου­με­νίτ­σης, 6 μ.μ.

Κυ­ρι­α­κή Γ΄ τῶν Νη­στει­ῶν 15/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Κοι­μή­σε­ως τῆς Θε­ο­τό­κου Κα­να­λα­κί­ου, 6 μ.μ.

Κυ­ρι­α­κή Δ΄ τῶν Νη­στει­ῶν 22/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Δη­μη­τρί­ου Φι­λι­α­τῶν, 6 μ.μ.

Κυ­ρι­α­κή Ε΄ τῶν Νη­στει­ῶν 29/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Νι­κο­λά­ου Πάρ­γης, 7 μ.μ.

Πα­ρα­κα­λοῦν­ται οἱ ἐ­φη­μέ­ριοι τῶν 5 Να­ῶν, στούς ὁ­ποί­ους θά χο­ρο­στα­τή­σω, νά φρον­τί­σουν νά δι­α­θέ­τουν ἕ­να κι­νη­τό βῆ­μα, τό ὁποῖ­ο -εὐ­θύς με­τά τό πέ­ρας τοῦ Ἑ­σπε­ρι­νοῦ- θά πρέ­πει νά το­πο­θε­τη­θεῖ στήν Ὡ­ραί­α Πύ­λη, ἀ­πό ὅ­που καί θά γί­νε­ται τό ἱ­ε­ρό κή­ρυγ­μα. Πα­ρα­κα­λῶ πο­λύ ὅ­λοι οἱ Κλη­ρι­κοί τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως νά προτρέ­πε­τε κά­θε Κυ­ρια­κή πρω­ί τούς ἐκ­κλη­σι­α­ζο­μέ­νους νά συμ­με­τέ­χουν στούς Ἑ­σπε­ρι­νούς αὐ­τούς.

Οἱ Ἱ­ε­ρεῖς τῆς Ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κῆς Πε­ρι­φέ­ρειας στήν ὁ­ποί­α ὑ­πά­γε­ται ὁ Να­ός πού θά γί­νε­ται ἡ χο­ρο­στα­σί­α ὀ­φεί­λουν νά πα­ρευ­ρί­σκον­ται.

Θ.

 Κα­τά τούς Χαι­ρε­τι­σμούς κυ­ρια­ρχεῖ  λαμ­πρό­τητα. Ἐ­πει­δή συμ­με­τέ­χουν πολ­λοί πι­στοί, λό­γῳ τοῦ με­γά­λου σε­βα­σμοῦ πρός τό πρό­σω­πο τῆς Πα­να­γί­ας, ἐπιτείνεται ἡ ἀνάγκη γιά μί­α ἄ­ψο­γη τε­λε­τουρ­γι­κή καί ποι­μαν­τι­κή πα­ρου­σί­α. Ὁ Κα­νό­νας ψάλ­λε­ται ἀ­πό τόν Χο­ρό καί οἱ Οἶ­κοι ἀ­παγ­γέλ­λον­ται ἀ­πό τόν Ἱ­ε­ρέ­α, ἐνώπιον τῆς ἀν­θο­στο­λι­σμέ­νης εἰ­κό­νας τῆς Θε­ο­τό­κου, ἡ ὁ­ποί­α εἶ­ναι το­πο­θε­τη­μέ­νη μέ με­γα­λο­πρέ­πεια στό μέ­σο τοῦ Σο­λέ­α ἤ τοῦ κυ­ρί­ως Να­οῦ.

Κα­τά τούς Χαι­ρε­τι­σμούς θά χο­ρο­στα­τή­σω ὡς ἑ­ξῆς:

Α΄ Χαι­ρε­τι­σμοί 27/2 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Ἀ­θα­να­σί­ου χω­ρί­ου Ἁγ. Βλα­σί­ου, 7 μ.μ.

Β΄ Χαι­ρε­τι­σμοί 6/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Με­τα­μορ­φώ­σε­ως τοῦ Σω- τῆ­ρος Κα­μι­νί­ου, 7 μ.μ.

Γ΄ Χαι­ρε­τι­σμοί 13/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Βα­σι­λεί­ου Πλα­τα­ριᾶς, 7 μ.μ.

Δ΄ Χαι­ρε­τι­σμοί 20/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Κοι­μή­σε­ως τῆς Θε­ο­τό­κου Κο­ρώ­νης, 7 μ.μ.

Ἀ­κά­θι­στος Ὕ­μνος 27/3 στόν Ἱ­ε­ρό Να­ό Ἁ­γί­ου Γε­ωρ­γί­ου Πέρ­δι­κας, 6.30 μ.μ.

 Ι.

Κα­τά τή Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στή τη­ρεῖ­ται αὐ­στη­ρή νη­στεί­α. Κα­τά τό Τυ­πι­κό καί τήν ἀρ­χαί­α τά­ξη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, τρῶ­με κά­θε μέ­ρα ἀ­λά­δω­το, ἐ­κτός Σαβ­βά­του καί Κυ­ρια­κῆς. Ἡ τά­ξη αὐ­τή εἶ­ναι πο­λύ αὐ­στη­ρή καί ἡ δι­α­μόρ­φω­σή της, ἐ­πί τό ἐ­πι­ει­κέ­στε­ρον, ἐ­ξαρ­τᾶ­ται ἀ­πό τόν Πνευ­μα­τι­κό ἑ­κά­στου, ἀ­πο­κλει­στι­κῶς.

Εἶ­ναι αὐ­το­νό­η­το ὅ­τι ἐ­μεῖς οἱ Κλη­ρι­κοί πρῶ­τοι πρέ­πει νά δί­δου­με τό πα­ρά­δειγ­μα τῆς νη­στεί­ας. Κλη­ρι­κός πού κα­τα­λύ­ει ἄ­νευ λό­γου τή νη­στεί­α εἶ­ναι ὑ­πό­λο­γος ἐ­νώ­πιον Θε­οῦ καί Ἐκ­κλη­σί­ας, διό­τι σκαν­δα­λί­ζει καί κα­τα­στρέ­φει ψυ­χές. Ἐ­άν κα­νείς ἔ­χει σο­βα­ρό λό­γο ὑ­γεί­ας πού δέν τοῦ ἐ­πι­τρέ­πει νά νη­στεύ­ει, κα­λό εἶ­ναι, ὅ­ταν κα­τα­λύ­ει, νά μήν τό δεί­χνει. Οὔ­τε χρει­ά­ζε­ται πρό­σω­πα τῆς οἰ­κο­γέ­νειάς μας νά ἀ­γο­ρά­ζουν ἐ­λεύ­θε­ρα ἀ­πό τό μα­γα­ζί τῆς γει­το­νιᾶς ἀρ­τύ­σι­μα ἐ­δέ­σμα­τα. Ὁ κό­σμος πα­ρα­κο­λου­θεῖ τί τρώ­ει ἡ οἰ­κο­γέ­νεια τοῦ Κλη­ρι­κοῦ καί ὁ ἴ­διος. Νά προ­φυ­λασ­σό­μα­στε, γιά νά προ­φυ­λά-­

ξου­με τήν Ἐκ­κλη­σί­α. Ἡ νη­στεί­α εἶ­ναι θε­ο­ΐ­δρυ­τος θε­σμός καί ἀ­ξι­ο­σέ­βα­στος. Κα­νέ­νας δέν μπο­ρεῖ, δέν ἔ­χει τό ἀ­νά­στη­μα, νά τήν πε­ρι­φρο­νή­σει.

Κα­τά τήν πε­ρί­ο­δο αὐ­τή ὅ­σοι εἶ­σθε Πνευ­μα­τι­κοί-Ἐ­ξο­μο­λό­γοι θά κλη­θεῖ­τε νά ἐ­ξο­μο­λο­γή­σε­τε καί ἄλ­λοι νά τε­λέ­σε­τε, κα­τά τήν εὐ­λα­βῆ πα­ρά­δο­ση, κα­τ’ οἶ­κον Εὐ­χέ­λαι­α. Νά φρον­τί­σε­τε νά εἶ­σθε συ­νε­πεῖς, σο­βα­ροί καί ἱ­ε­ρο­πρε­πεῖς κα­τά τίς ἐ­πα­φές σας μέ τούς ἐ­νο­ρί­τες σας. Δεῖξ­τε πρός ὅ­λους τήν ἀ­γά­πη σας, μέ σε­μνό­τη­τα, τα­πεί­νω­ση καί χα­ρού­με­νη δι­ά­θε­ση. Νά στη­ρί­ξε­τε τή νε­ο­λαί­α. Νά ἐ­πι­τε­λεῖ­τε τό κα­θῆ­κον σας μέ εὐ­λά­βεια καί μέ ἐ­πι­στα­σί­α καί ὄ­χι μέ ἐ­πι­πο­λαι­ό­τη­τα ἤ μέ ἄ­σχη­μο τρό­πο. Ὅ­ταν ὁ κό­σμος μᾶς πλη­σιά­ζει, πρέ­πει νά εὑ­ρί­σκει κον­τά μας στή­ριγ­μα ἐλ­πί­δας, ὀρ­θό­δο­ξη πνευ­μα­τι­κό­τη­τα καί ὀρ­θή κα­τεύ­θυν­ση.

 Ἀ­γα­πη­τοί μου Ἀ­δελ­φοί καί Συλ­λει­τουρ­γοί,

Ἡ λα­τρεί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας εἶ­ναι ἀ­νά­βα­ση ψυ­χῆς καί εἴ­σο­δος στή Βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ. Πρό­γευ­ση αἰ­ω­νί­ου ζω­ῆς. Ἑ­νώ­νει τούς ἀν­θρώ­πους μέ τούς ἀγ­γέ­λους σέ μί­α χο­ρο­στα­σί­α ἐ­νώ­πιον τοῦ θρό­νου τοῦ Θε­οῦ. Κι ἐ­μεῖς τε­λε­ταρ­χοῦ­με. Ἀ­νε­βαί­νου­με στόν οὐ­ρα­νό καί ἐ­πι­στρέ­φου­με στή γῆ. Μα­ζί μας καί οἱ πι­στοί. Ἄς βο­η­θή­σου­με μέ τήν προ­σευ­χή, τήν εὐ­λά­βεια καί τήν προ­σο­χή μας, μέ τά χα­ρί­σμα­τα καί τήν ἐ­πι­μέ­λειά μας νά γευ­θοῦν οἱ χρι­στια­νοί μας αὐ­τόν τόν πλοῦ­το τῆς χρη­στό­τη­τος τοῦ Θε­οῦ. Νά πά­ρουν μιάν ἀ­νά­σα ἀνα­ψυ­χῆς ἀ­πό τόν κό­πο τῆς ζω­ῆς καί τῆς κα­θη­με­ρι­νῆς βι­ο­πά­λης.

Ὁ Κύ­ριός μας νά εἶ­ναι βο­η­θός καί σκε­πα­στής σας.

Κα­λή κι εὐ­λο­γη­μέ­νη Τεσ­σα­ρα­κο­στή.

Με­τά πα­τρι­κῶν εὐ­χῶν καί εὐ­λο­γι­ῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Πα­ρα­μυ­θί­ας, Φι­λια­τῶν,

Γη­ρο­με­ρί­ου καί Πάρ­γης Σε­ρα­πί­ων

H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.